Niet het glazen plafond, maar de armoede onder vrouwen zou dé prioriteit van feministen in Nederland moeten zijn. Dat was de strekking van het betoog dat ik vanavond heb gehouden tijdens de Annie Romein Verschoorlezing op de Universiteit van Leiden.

Laat ik als eerste de organisatie danken voor de eer hier vandaag te mogen spreken. Annie Romein-Verschoor is voor mij geen onbekende. Mijn moeder las, toen ik opgroeide, met grote regelmaat en passie haar werk. Zij mocht daar ook graag uit citeren. Mijn moeder, een huisvrouw die in de jaren zeventig (toen mijn broer en ik ruimschoots op de lagere school zaten) voorzichtig de arbeidsmarkt betrad, voelde zich aangesproken door Romein-Verschoors realistische feminisme. Mijn moeder had weinig op met bh-verbrandingen en verheerlijking van de lesbische liefde om politieke redenen. Zij was zich echter wel heel bewust van de last van de ‘dubbele roeping’ voor vrouwen (van zorg en arbeid), zoals Romein-Verschoor dat zo mooi omschreef.

In zekere zin is Romein-Verschoor dus een heldin van mijn jeugd. Overigens was mijn moeders eerste herinnering, toen ik haar van deze lezing vertelde een geheel andere. Als meisje kreeg zij geschiedenisles aan de hand van de boeken van Jan Romein. Haar vader, een onberispelijke verzekeringsagent, was daarover heel verontwaardigd. Jan Romein was een communist en jonge, fatsoenlijke meisjes mochten daaraan niet blootgesteld worden. Zijn telefonades met de meisjes-HBS daarover haalden echter niets uit en mijn moeders liefde voor het echtpaar Romein-Verschoor bloeide door.

Annie Romein Verschoor was een nuchtere feministe die streed tegen de ‘mentale en materiële achterstelling’ van vrouwen, zonder zich te verliezen in de feministische modes van haar tijd. Dat zij op hoge leeftijd toch een boegbeeld werd van de feministische beweging in de jaren zeventig was meer haars ondanks, dan bewust nagestreefd. Ik wil deze lezing graag in haar traditie plaatsen door een nuchtere en feitelijke verkenning van de situatie van veel Nederlandse vrouwen.

Volgens een voor-vorige minister van Sociale Zaken, CDA-minister De Geus, is de emancipatie van vrouwen zo goed als voltooid. Ondanks dat hij daarmee ook protest ontlokte, verwoordde hij een breed levende gedachte die ook in toenemende mate onder vrouwen beluisterd kan worden. De redenering is dan ongeveer zo. Vrouwen hebben voldoende keuzevrijheid gekregen. Dat zij in grote meerderheid kiezen voor deeltijdbanen in combinatie met de zorg voor kinderen is juist een teken van die vrijheid en daarover moet verder niet worden gezeurd.

Wat er nog over is van een feministische beweging in Nederland concentreert zich vooral op het glazen plafond voor vrouwen aan de top. Het felste debat gaat ook niet meer over achterstelling maar over de mentaliteit van vrouwen zelf. Zoals NRC-columniste Heleen Mees het samenvat: ‘hoogopgeleide vrouwen zijn gemakkelijke keuzefeministen die genoegen nemen met inferieure baantjes’. Lijnrecht tegenover haar staat Elsevier-journaliste Marieke Stellinga die even eloquent beweert dat ‘vrouwonvriendelijke feministen het fabeltje hebben verzonnen dat vrouwen hetzelfde willen als mannen’. Ofwel, vrouwen zijn domweg gelukkig met de keuzes die zij maken, namelijk kleine deeltijdbanen, en hou op ze te betuttelen.

Beide vrouwen – die ik hier aanhaal als prototypen van twee uiterste posities – veronderstellen dat vrouwen in Nederland volledige vrij zijn en goede òf verkeerde keuzes maken. Zonder de eigen verantwoordelijkheid van vrouwen teniet te willen doen, is dit wat mij betreft een elitaire en naar binnen gekeerde discussie die meer zegt over de maatschappelijke positie van de betrokken bevoorrechte vrouwen, dan over Nederlandse vrouwen in het algemeen.

Mijn stelling is dat het met veel vrouwen in Nederland niet goed, of niet goed genoeg gaat en dat dit een verwaarloosd maatschappelijk en emancipatieprobleem is. Armoede en kansarmoede concentreren zich onder vrouwen; financiële en emotionele afhankelijkheid zijn eerder regel dan uitzondering. Bij veel vrouwen is ook geen sprake van keuzevrijheid maar eerder van keuzedwang.

Om die stelling te onderbouwen, moet ik u eerst – excuus daarvoor – een aantal cijfers geven.

Van de 10% hoogste inkomens in Nederland is 85% man. De laagste inkomensgroepen in Nederland bestaan voor tweederde uit vrouwen. Rijke mensen zijn veelal man en – helaas is het omgekeerde ook waar: arme mensen zijn vaker vrouw. Armoede komt het meeste voor onder jonge alleenstaande moeders in de bijstand. Bijstandsmoeders lopen het grootste risico op langdurige armoede.

Zoals u allen weet gaat armoede niet alleen over het bij elkaar schrapen van dubbeltjes of de eindjes aan elkaar knopen; arme mensen zijn dikwijls ongezonder, zij hebben een kortere levensverwachting, wonen beroerder en hebben minder sociale contacten. Armoede leeft ook dikwijls voort van generatie op generatie, en heeft grote invloed op de ontwikkeling en opleiding van kinderen. In het rijke Nederland groeien 310.000 kinderen op in armoede, voor een belangrijk deel bij alleenstaande moeders.

Hier staat tegenover dat een toenemend aantal vrouwen een eigen inkomen heeft. Door loon of een uitkering heeft 84% van de vrouwen inmiddels zelf geld, tegenover 97% van de mannen. Het gemiddelde inkomen van vrouwen is echter nauwelijks de helft van dat van mannen. Vrouwen verdienden in 2006 gemiddeld 18.000 euro per jaar, bij mannen was dat 33.000 euro. Hoewel vrouwen dus wel vaker een inkomen hebben, is maar een minderheid van hen economisch zelfstandig. Economisch zelfstandig ben je namelijk als je jaarlijks 70% verdient van het wettelijk minimumloon. Dat is 13.000 euro bruto; netto is het 11.000 euro – bepaald geen vetpot.
Maar 45% van de Nederlandse vrouwen verdient jaarlijks meer dan 11.000 euro en mag daarmee economisch zelfstandig worden genoemd. 55% Van de Nederlandse vrouwen is voor een leefbaar inkomen – en daarmee voor de zekerheid van verzekeringen, van pensioenopbouw en voor het garanderen van de welvaart van hun kinderen – afhankelijk van een partner.

Bovendien zijn dit gemiddelden van alle vrouwen. Als je onderscheid maakt naar opleidingsniveau dan zie je dat vooral laagopgeleide en oudere vrouwen in armoede en werkloosheid leven. Van de vrouwen die alleen basisonderwijs hebben gehad, werkt slechts een kwart, tegenover 50% van de mannen.
Nog somberder worden de cijfers als je onderscheid gaat maken naar etniciteit. Van de Turkse en Marokkaanse vrouwen in Nederland heeft ongeveer de helft alleen basisonderwijs gevolgd. Waar 84% van alle vrouwen enig inkomen heeft, geldt dat slechts voor 22% van de Turkse vrouwen en 28% van de Marokkaanse vrouwen. Dat betekent dat de uitkeringsafhankelijkheid onder hen ook veel minder groot is maar dat drie kwart van hen helemaal geen eigen geld heeft; zij zijn volledig afhankelijk van hun partner. Daar kun je bovendien bij optellen dat van de kleine minderheid aan Turkse en Marokkaanse vrouwen dat enig eigen inkomen heeft, maar 20% meer verdient dan 11.000 euro netto per jaar. Slechts een fractie van de Turkse en Marokkaanse vrouwen is dus economisch zelfstandig.

Vaak worden sombere verhalen over de positie van Turkse en Marokkaanse vrouwen afgezet tegen het succes van veel jonge allochtone meiden. Dat is maar ten dele terecht. Turkse en Marokkaanse meiden lopen hun achterstanden in het onderwijs inderdaad in maar er bestaan nog aanzienlijke verschillen. In 2008 ging 22% van de Turkse en 23% van de Marokkaanse meiden naar HAVO/VWO, tegenover 50% van de autochtone meiden.

Tot zover de cijfers. Nu wordt tegenover dit soort sombere getallen dikwijls het verweer in stelling gebracht dat het in werkelijkheid wel meevalt met de armoede onder vrouwen: zij leven samen met een man die wel een groter inkomen inbrengt. Het zogenaamde anderhalfverdienersmodel, waarmee Nederland internationale roem heeft vergaard. Dat klopt inderdaad voor een groot aantal vrouwen maar het neemt niet weg dat dit een lui en ongeïnteresseerd verweer is. Eigenlijk is het een excuus om de positie van vrouwen zo te laten als deze is, en dat is voor mij niet aanvaardbaar.

Ik heb daarvoor twee redenen.

1. Inmiddels strandt in Nederland 1 op de 3 huwelijken. Onder samenwonenden ligt dit zelfs nog hoger: namelijk naar schatting 40%. Een deel van de vrouwen die nu niet werkt of in een kleine, slecht betaalde deeltijdbaan waardoor zij niet economisch zelfstandig zijn, wordt dus na een echtscheiding geconfronteerd met een forse daling van het inkomen. Alimentatieregelingen compenseren dit maar gedeeltelijk en aangezien zij vaak eerste opvoeder zijn, trekken deze gescheiden vrouwen hun kinderen ook mee in armoede.
2. Bovendien, ook als er geen sprake is van een echtscheiding, is de gemakzuchtige verwijzing naar het anderhalfverdienersmodel, naar het inkomen van de man, kwalijk. Vanzelfsprekend kan een vrije vrouw, die er voor kiest om thuis te blijven bij de kinderen, geen strobreed in de weg worden gelegd. Alleen, al te gemakkelijk wordt verondersteld dat al deze vrouwen een vrije keuze maken. Het zijn vooral de vrouwen met lage opleidingen en nauwelijks werkervaring die geen inkomen hebben, of een heel laag inkomen. Zij hebben ook vaak slechte toegang tot de arbeidsmarkt, en als zij het wel hebben dan is het werk dat zij kunnen doen heel onaantrekkelijk. De keuze om thuis te blijven bij de kinderen is dan veel minder vrij dan het lijkt, èn dan het is voor hoogopgeleide deeltijdfeministen zoals Marieke Stellinga en mogelijk ook mijn geëerde co-referent Rosanne Herzberger. Ofwel, keuzevrijheid bij laagopgeleide en kansarme vrouwen is een fictie. En als dit luxefeministen onvoldoende overtuigt, dan is het goed om de privé- en maatschappelijke omstandigheden van veel Turkse en Marokkaanse vrouwen eens grondig te bestuderen. Dikwijls door de vrouwen zelf, maar ook door hun mannen en de gemeenschappen wordt werk voor vrouwen nog beschouwd als oneervol en vernederend. De keuze om thuis te zijn, niet te werken en voor de kinderen te zorgen komt vaak voort uit sociale druk en culturele en religieuze tradities. Van een echt vrije keuze is dan geen sprake.

Kortom, het gemak waarmee de financiële afhankelijkheid van vrouwen wordt gebombardeerd tot een vrije keuze waarmee anderen zich niet hebben te bemoeien is een vorm van elitair luxe-denken. Voor teveel vrouwen in Nederland, autochtoon èn allochtoon, gaat het wel om een gedwongen keuze die het gevolg is van slechte opleidingen, een gebrek aan kansen en ouderwetse rolpatronen.

In de vrouwenbeweging is het besef van de noodzaak van economische zelfstandigheid van vrouwen heel lang dwingend aanwezig geweest. Pas de laatste jaren maakt dit onder een aantal vooraanstaande vrouwen – nu van een werkelijke vrouwenbeweging geen sprake meer is – plaats voor de gedachte dat vrouwen ‘zelf verantwoordelijk zijn voor hun toekomst, en ook voor het gebrek er aan’.

Niet alleen komt mij dit vreemd en niet-solidair voor jegens de vrouwen die het minder hebben getroffen, de luxe-feministen lijken ook te miskennen dat ons in de toekomst grote arbeidstekorten wachten. Naar schatting zijn er in 2025 470.000 extra werknemers nodig in de zorg, terwijl de beroepsbevolking in die periode slechts stijgt met 20.000 arbeidskrachten. Ook in het onderwijs worden grote tekorten verwacht, waar op dit moment een kwart van de werknemers boven de 50 jaar is.

De vrouwenbeweging heeft in het verleden, net als overigens mijn partij GroenLinks, altijd gepleit voor een ontspannen arbeidsmarkt, waarin iedereen redelijke uren (veelal in grotere deeltijdbanen) werkt. Ik streef niet na dat alle vrouwen en alle mannen fulltime gaan werken. Ik streef na dat elk mens in Nederland – ongeacht het samenlevingsverband – door in ieder geval een grotere èn beter betalende deeltijdbaan, zelfstandige financiele en maatschappelijke keuzes kan maken.
Als de arbeidsparticipatie onder vrouwen zo dramatisch laag blijft als zij nu is, dan zal de toenemende hoeveelheid werk zich concentreren onder de partners die veelal al fulltime werken. Als daarbij slechts een minderheid van de vrouwen economisch zelfstandig blijft, zoals nu het geval is, zal door het gebruik van uitkeringen – bijvoorbeeld door een toenemend aantal echtscheidingen – de verzorgingsstaat onbetaalbaar worden. Dan is het ook realistisch om te veronderstellen dat armoede – meer nog dan het nu al is – een vrouwenprobleem wordt.

Er is dus een belangrijke economische reden dat de overheid vrouwenemancipatie opnieuw ter hand neemt en kritisch is op de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen die veel regelingen nog steeds produceren. Dit betekent dat paal en perk wordt gesteld aan ongelijke beloning van mannen en vrouwen, dat de aanrechtsubsidie verdwijnt die vooral vrouwen aanmoedigt om thuis te blijven en dat alleenstaande moeders wel degelijk een sollicitatieplicht krijgen: thuis mogen blijven met je kinderen en een bijstandsuitkering is namelijk geen luxe, het is armoede. Het betekent ook dat deeltijdarbeid beter betaald moet worden, dat de kinderopvang goed en betaalbaar is en dat er uitgebreide verlofregelingen zijn voor vrouwen èn voor mannen en dat deze ook toegankelijk zijn voor lage inkomens.

Maar, voor deze lezing belangrijker dan de economische effecten, is wat sociale en economische achterstand voor de betrokken vrouwen zelf betekent.
Vrijheid is ook in een rijk land als Nederland nog altijd ongelijk verdeeld. Bij een hoger inkomen, bij een betere opleiding is de vrijheid om je eigen leven naar believen in te richten, over het algemeen groter. Kansarme mannen zijn vaak onvrijer in de keuzes die zij kunnen maken dan kansrijke mannen. Veel autochtonen kennen door hun geboorteplek en hun startpositie in het leven een grotere keuzevrijheid dan allochtonen. Veel mannen zijn vrijer dan vrouwen en kansrijke vrouwen hebben veel meer keuzemogelijkheden dan kansarme vrouwen.

Behalve voor nieuw politiek emancipatie-elan, pleit ik ook voor hernieuwde, feministische solidariteit. De vrouwenemancipatie was niet afgerond toen voor kansrijke meisjes de universiteitsdeuren opengingen en zij hun plek op de arbeidsmarkt konden gaan vinden. Achter hen, en op grote afstand, zijn er veel kwetsbare meisjes en vrouwen, die door een gebrek aan opleiding, door oude rolpatronen en culturele en religieuze tradities, weinig perspectief hebben en soms noodgedwongen in financiële afhankelijkheid leven.

Toen ik opgroeide zei mijn moeder vaak tegen mij dat het een vergissing is om te denken dat emancipatie leuk of gemakkelijk is. Ik denk dat zij daarbij geïnspireerd was door de werken van Annie Romein-Verschoor. Inderdaad kan het voor veel, vooral bevoorrechte vrouwen gemakkelijk en een luxe zijn om er voor te kunnen kiezen om thuis te blijven bij hun kinderen. Ik bestrijd dat zij daar verstandig aan doen: om maatschappelijke redenen en met het oog op hun eigen toekomst.
Maar voor mij is het onverteerbaar dat we wegkijken bij de achterstand en achterstelling van vooral laagopgeleide en kansarme vrouwen onder verwijzing naar ‘de eigen verantwoordelijkheid’ en hun ‘keuzevrijheid’. Hun emancipatie, hun groei naar economische en sociale zelfstandigheid is niet gemakkelijk, het zelfs heel weerbarstig. Maar het is noodzakelijk en het vergt onze solidariteit.

  

 

Afgelopen maandag zijn de eerste gesprekken gevoerd om te komen tot een nieuw college. In een eerste beschouwing heeft GroenLinks/PE aangegeven dat de huidige coalitie van CDA, Christen Unie, PvdA en VVD verlies heeft geleden. Voor het CDA en de PvdA was dit zichtbaar in het verlies zetels, voor de Christen Unie was dit alleen zichtbaar in aantal stemmen. Alleen de VVD boekte een zetel winst. We zien ook een verrechtsing in Ede met winst voor VVD en Burgerbelangen. Vat de uitslag dan ook op als signaal van de inwoners van Ede dat de huidige coalitie over de houdbaarheidsdatum heen is en het tijd is om het anders te doen.

Ede staat voor een uitdaging. Nu ligt er een mooie kans voor verandering. Om te veranderen is vaak een gevoel van urgentie nodig. Pik het signaal van de inwoners als zodanig op. GroenLinks/PE is om die reden geen voorstander van het verder gaan met de huidige coalitie. Het is niet alleen een verkeerd signaal, het kan ook worden opgevat “arrogantie van de macht” en het “negeren van de inwoners”. Nu ligt er een goede voedingsbodem om verandering van de grond te krijgen. Kijk naar wat goed is voor Ede want we staan op een kruispunt waar we een bestuur nodig hebben die ons met verve de juiste weg wijst. Durf daarbij af te wijken van de bekende weg. Oplossingen liggen vaak buiten de gebaande paden. Laat de stromingen liberalisme, christen democratie, socialisme, reformatorisch los. In het belang van Ede dient er een college te komen dat snel, adequaat en deskundig de weg naar de toekomst kan inslaan. Dat is ook een college dat meer op hoofdlijnen bestuurt en in het belang van Ede over de eigen partijbelangen heen durft te kijken. Kijk naar het soort taken dat het college moet uitvoeren. Maak dan onderscheid tussen lopende zaken en projectzaken. De verschillende taken vragen om andere competenties van de bestuurders. Flexibiliteit bij meer projectmatige werkzaamheden, beheersing bij lopende en terugkerende zaken. Sluit om die reden de mogelijkheid van een projectwethouder als aanjager voor grote projecten die Ede op de kaart zetten niet bij voorbaat uit. GroenLinks/PE is zondermeer bereid om bestuursverantwoordelijkheid te nemen. GroenLinks/PE sluit hierbij geen enkele partij uit en GroenLinks/PE sluit ook geen enkele combinatie uit om mee samen te werken in een college.

Wat betreft het collegeakkoord  leggen we nu de accenten. De tijd voor een nadere detaillering komt nog. Speerpunten zijn sociaal en duurzaam waarbij Ede meer visionair wordt bestuurd, dus vanuit een gezamenlijk en gedragen visie. Dan is er ook oog voor de lange termijn. Dan komt er een college dat ons vakkundig weer perspectief biedt in tijd van crisis.

    

Wat doe jij voor  de stad? Wie: Jacinta Duttenhofer Wat: Onderwijs, diversiteit en sociaal. Waarom: Goed onderwijs is het begin van een mooie toekomst. Om  die reden is Jacinta Duttenhofer jaranlang betrokken geweest met de openbare basisscholen van Amsterdam-ZuidOost. Diversiteit in het bestuur, management en binnen de directie is een van speerpunten geweest. Op landelijk nivo is zij ook aktief o...

De Nederlandse staatsschuld bedroeg in 2008 347 miljard euro.
Kan dat bedrag ooit worden terugbetaald uit de rijkdommen die Nederland nu heeft ?
Ik denk het niet.

In de Nederlandse bodem zit nog 1400 miljard kubieke meter aardgas. Momenteel is de prijs 34 eurocent per kubieke meter. Dat brengt de totale waarde van het Nederlandse aardgas op: 476 miljard euro. Als we al ons aardgas zouden verkopen aan het buitenland, dan zouden we de schuld kunnen aflossen en nog geld overhouden.
Daar kleeft één groot probleem aan: dan hebben we zelf helemaal geen aardgas over. En dan moeten we Russisch aardgas kopen of peperdure olie.

Kan Nederland op een andere manier geld verdienen om de staatsschuld terug te betalen ?
Nee.
De afgelopen jaren is Nederland steeds meer geld gaan lenen: de staatsschuld loopt juist verder op. In 1990 bedroeg de staatsschuld 187 miljard en dat is in 18 jaar opgelopen tot 346 miljard.
Nederland draait met verlies en flink ook.
Op deze manier zal de staatsschuld nooit afgelost kunnen worden.

Maar in de toekomst als de economie weer uit het dal geklommen is, dan zullen we toch wel genoeg verdienen om de schuld af te lossen ?
Nee.
De energieprijzen stijgen en Nederland is afhankelijk van geïmporteerde energie uit het buitenland: steenkool, olie en energie in de vorm van voedsel.
We weten (en alle economen weten) dat de voorraden steenkool en olie op aarde eindig zijn en dat de prijs van deze grondstoffen zal blijven stijgen, naarmate ze schaarser worden.
In Nederland kunnen we nooit uit de rode cijfers komen als onze energierekening blijft stijgen.
De conclusie is eenvoudig: Nederland zal zijn staatsschuld nooit kunnen afbetalen.

Het onderpand voor die leningen wordt steeds minder waard. Het onroerend goed in Nederland is overgewaardeerd: de waarde zal de komende jaren gaan dalen. De waarde van de Nederlandse bedrijven en werknemers, de BV Nederland, is sinds de kredietcrisis sterk gedaald.
Net als bij Dubai en Griekenland komt er ook voor Nederland een moment dat beleggers het vertrouwen verliezen. De staatsschuld is zo hoog opgelopen en de vooruitzichten zijn zo slecht dat men de staatsleningen niet meer wil kopen. Zelfs het verhogen van de rente zal dan niet meer helpen. Het enige dat de regering dan nog kan doen is geld drukken om de uitkeringen en ambtenarensalarissen te betalen: inflatie.

De afgelopen 18 jaar steeg de Nederlandse staatsschuld gemiddeld met 24 miljoen euro per dag. Er moet nog steeds geld bij. Nederland leeft ver boven zijn stand.
Nederland zal de opgebouwde schulden nooit meer kunnen terugbetalen.
(mondje dicht, niet verder vertellen)

Troostend recept van Suiker. Voor vrouwen en mannen ....... Troostsoep: Men neme 1 vrouw, liefst een moeder,1 arm er omheen,1 begrijpend kijken,enkele woorden ( pas op voor teveeel),1 schouder voor het huilen,2 handen vol vertouwen in de toekomst,1 duwtje in de goede richting, Alle ingredienten rustig bij en met elkaar laten trekken, op een gematigde warmtebron, af en toe roeren, eventueel een vle...

De ledenbladredactie vroeg om een kort stukje over de campagne

De eerste campagne van 2010

Sinds woensdag 3 maart is onze partij met 6445 stemmen (11,8%) en vijf zetels de tweede partij van ’s-Hertogenbosch. Een hele mooie uitslag na een drukke campagne waarvoor veel Bossche GroenLinksers zich hebben ingezet. Door bijvoorbeeld mee te folderen aan de kraampjes of in hun buurt, het affiche op te hangen of steeds opnieuw de verkiezingsborden te beplakken, het jongerenfeest te organiseren, mee te rijden met de tramactie door Brabant, de e-cards te versturen of geld te storten in het campagnefonds. Een mooie uitslag na een soms ook frustrerende campagne,waar niet de toekomst van de stad, maar vooral de parkeergarage aan de Hekellaan centraal leek te staan.

Kies Bart Eigeman op 3 maart

Groen Werkt! Stem Bart Eigeman op 3 maart was de boodschap van de verkiezingsfolder die al half februari in 50.000 stuks met de Bossche Omroep meeging, de verkiezingswebsite www.kiesgroenlinksdenbosch.nl, het lokale affiche en de verschillende wijkfolders. Ook de Bossche kiezer die landelijk geen GroenLinks stemt wilden we overhalen om op onze partij te stemmen door te profiteren van de naamsbekendheid en de goodwill van onze wethouder. Dat is gelukt: we trokken niet alleen stemmen in de traditionele “GroenLinkse buurten” als de binnenstad en de Muntel/Vliert, onze kiezers bleken dit keer meer verspreidt over heel de stad.

De parkeergarage

Jammer dat het in de krant en bij verschillende verkiezingsdebatten vooral ging om de parkeergarage aan de Hekellaan. De oppositie leunde achterover, vond het niet nodig om eigen plannen en ideeën te presenteren, maar vond het blijkbaar voldoende om het telkens bijna alleen over de hostels en de parkeergarage aan de Hekellaan te hebben. Daardoor lukte het ons helaas onvoldoende om de dialoog over hoe Groen ook Werkt na 3 maart met de kiezer aan te gaan.

De volgende campagne

Goed campagnevoeren doe je samen, en dat hebben we dit keer met succes gedaan. De volgende campagne dient zich ondertussen al weer aan. Op 9 juni zijn de verkiezingen voor de Tweede Kamer. Die campagne wordt nu al gepresenteerd als een nek-aan-nek-race tussen Bos, Balkenende en Wilders. Aan ons allemaal om de kiezer hier in Den Bosch en Rosmalen opnieuw te overtuigen dat voor een echte groenere, socialere en tolerantere toekomst van ons land een sterk GroenLinks nodig is.

De nieuwe fractie van GroenLinks Eindhoven kwam zaterdag bij elkaar om de indrukken van de verkiezingen, de uitslag en natuurlijk ook de toekomst te bespreken. Voor GroenLinks nemen Renate Richters, Tom van den Nieuwenhuijzen, Hans van Zijl en Mohamed Bouassria zitting in de Eindhovense gemeenteraad.
De komende tijd wordt een spannende tijd van onderhandelingen, collegevorming en alles wat daar bij komt kijken. De komende raadsperiode wordt immers een hele belangrijke in de geschiedenis van onze stad. Er zal veel bezuinigd moeten worden en dat vraagt daadkracht en stabiliteit in de stad.
Morgen zal de raad bij elkaar komen voor een zogenaamde “duiding” van de verkiezingsuitslagen. Iedere partij mag dan zeggen hoe zij vinden dat de uitslagen geïnterpreteerd dienen te worden en hoe de coalitievorming ingestoken zal worden.
De verhoudingen in de raad zijn veranderd sinds de verkiezingen, dus het zal een spannende vergadering worden. De uitkomst wordt bepalend voor het nieuwe college van B&W in deze stad.
Dinsdag neemt de huidige raad afscheid en donderdag wordt de nieuwe raad geïnstalleerd.

Weinig mensen beseffen dat er veel energie geïnvesteerd wordt in voedselproduktie. Die energie gaat zitten in:

• - kunstmest en bestrijdingsmiddelen
• - landbouwmachines, die ploegen, zaaien en oogsten
• - opslag in koelruimtes
• - bereiden van ruw voedsel tot half- of eindprodukten
• - transport van producent naar distributieknooppunt
• - transport van distributieknooppunt naar winkels en markten

Voedingsmiddel	kcal / pond	Energieopbrengst / Geïnvesteerde energie
Mais	390	102%
Melk	291	45%
Kaas	1824	31%
Eieren	650	19%
Appels	216	15%
Kip	573	15%
Varkensvlees	480	8.5%
Vis	890	4,3%
Rundvlees	1176	4.3%

Zo kost (bijna) al het voedsel dat we eten meer energie dan wij er met onze spijsvertering uit kunnen halen.

De energie die we investeren in ons dagelijks voedsel komt nu nog voor het grootste deel uit fossiele brandstoffen en voor een kleiner deel uit biobrandstof en duurzame energiebronnen als wind- en zonne-energie. Het afnemen van de hoeveelheid beschikbare fossiele brandstoffen zal grote invloed hebben op de voedselproduktie. We kunnen gewoon niet alle benodigde energie vervangen door biobrandstof en windenergie.

Een deel van de oplossing is overschakelen op voedingsmiddelen, die een hoog rendement opleveren. Voor de produktie van melk, kaas en eieren is minder energie nodig dan voor vlees of vis.

Wat we nog meer kunnen doen is het transport minimaliseren. We moeten overstappen op lokaal geproduceerd voedsel. Dat betekent dat we weer terug moeten naar seizoensvoedsel. Geen sperziebonen uit Ethiopië meer in de winter. Geen mineola’s uit Turkije, maar Hollandse appels. Geen mango’s uit Haiti, maar stoofperen.

En we zullen ook moeten stoppen met het importeren van wijn uit Zuid-Afrika, Chili en Australië. We kunnen het ons (straks) niet permitteren om miljoenen hectoliters vloeistof over de aarde te transporteren.

Dat heeft ook een voordeel. Nederland is te koud voor wijnbouw, maar we kunnen hier prima bier brouwen. Ik voorspel een wereldwijde recessie en de teloorgang van Afrikaanse en Chileense wijngaarden, maar een gouden toekomst voor kleinschalige brouwerijtjes die streekbieren brouwen.

Wauw: 126 stemmen voor mij. Dank aan deze Nijmegenaren want mede dankzij hen word ik gemeenteraadslid! De benoemingsbrief van de burgemeester van Nijmegen ligt hier voor mij, het staat er zwart op wit. Donderdag 11 maart is de installatie. Geweldig om nu aan de slag te kunnen gaan met de toekomst van deze mooie stad. Het voelt als een grote eer. Ik wil niets beloven of toezeggen, behalve dat ik mijn stinkende best ga doen natuurlijk. Ook als raadslid blijf ik mijn website gebruiken om je te informeren over dingen die mij bezighouden. Blijf lezen en reageer gerust als je wilt. En nu aan de slag!

Hier in huis wandelen twee (wellicht) toekomstige GroenLinksers, ook zij hebben intensief met papa en mama meegeleefd op de verkiezingsdag.

Opvolger nummer 1 dacht alvast aan het lijsttrekkerschap en heeft de bestseller kleine koning op het potje er maar weer eens bijgepakt:



Gelukkig wist zij op tijd haar studie voor lijsttrekker af te ronden en was het stemmen vlakbij de speeltuin één groot feest. (jaja, multitasking, het nuttige met het aangename verenigen :-)



Opvolger nummer 2 heeft het rustig aan gedaan, zij heeft na een dutje of 4 de slaap maar eens uit de ogen gewreven




Om vervolgens te bedenken dat een glimlach je vaak verder brengt dan mooie woorden



En deze twee meiden maken samen met al die andere mooie mensenwonders dat je precies weet waarvoor je het doet, onze toekomst!!

Kiezers, bedankt!!

DANK aan alle GroenLinksstemmers. GroenLinks gaan met hart en ziel de komende vier jaar voor een groene economie, voor een versterkt VMBO, voor een autoluwe binnenstad én veilige buurten.

Voor de derde keer op rij wint GroenLinks Den Bosch bij de gemeenteraadsverkiezingen: YES! Voor de derde keer wint GroenLinks als collegepartij met met een wethouder in het college van B&W. Dat is kracht. Regeren is samenwerken, dus kun je niet altijd 1 op 1 je eigen standpunten uitvoeren. Maar GroenLinks boekt zichtbaar resultaat en kiezers hebben dat beloond.

GroenLinks feliciteert de VVD, met het meeste aantal stemmen heeft wethouder Bert Pauli nu het voortouw in de coalitie-onderhandelingen: proficiat. GroenLinks feliciteert ook andere winnaars, D66, Bossche Groenen en TON.

GroenLinks wordt niet vrolijk van de enorme versnippering, een gemeenteraad met twaalf partijen. Tegelijkertijd: het is realiteit. En als tweede partij (!), met evenveel zetels als de VVD, nemen wij de handschoen graag op om een goed collegeprogramma te maken.

Ik ben – als lijsttrekker – blij met de overwinning. Eén op de acht kiezers in onze gemeente stemt GroenLinks. Nog meer blijdschap heb ik, als ik kijk naar mijn eigen club, de mensen die het in de gemeenteraad gaan doen én ook het bestuur en actieven die vaak in onzichtbaarheid meewerken. Positieve mensen, creatief, bereid om in een team te werken en met humor. Dat biedt alle kans om GroenLinks nog verder uit te bouwen!! We doen het niet voor onszelf – al is plezier een sleutel tot succes – we doen het voor mensen, milieu en economie in onze stad en dorpen, voor u en jou dus!

Wil je actief meedoen, meld je dan aan. info@groenlinksdenbosch.nl. GroenLinks heeft zin in toekomst en werkt aan die toekomst, die nu begint. GroenWerkt!

Bart Eigeman

De zon schijnt vandaag, en waar iedereen het op eigen conto schrijft, doe ik dat ook. Het is daarnaast een spannende dag, want vanavond weten we of er zetelwinst is geboekt door GroenLinks. En weet ik of ik deel zal gaan uitmaken van de gemeenteraad. Hebben we mensen een gevoel van vertrouwen gegeven? Met veel zin voor de toekomst? Door de campagne, door de fractieleden, door alle mensen die ik heb gesproken heb ik er zelf in ieder geval veel zin in gekregen om er de komende vier jaar met veel passie voor te gaan.

Volgens Evelien Tonkens, bijzonder hoogleraar actief burgerschap, zal de hamvraag het komende decennium zijn hoe mensen weer vertrouwen zullen krijgen in de politiek en alles wat daarmee samenhangt. Ze formuleert daarvoor de volgende zes pijlers, waar wat haar betreft de focus op zou moeten liggen:

1. Vertrouwen zorgt ervoor dat mensen hun lot in andermans handen durven leggen, want je kan niet alles volledig doorzien en niet overal de baas over zijn.
2. Een voorwaarde voor vertrouwen is dat mensen aanvaarden dat er nou eenmaal risico’s zijn en blijven bestaan.
3. Vertrouwen volgt uit het gevoel van mensen dat het politici niet gaat om eigenbelang, maar om het publieke belang en belang van stadjers.
4. Vertrouwen is afhankelijk van het gevoel deelgenoot te zijn: ‘Meedoen zaait vertrouwen’.
5. Vertrouwen wordt sterker door zelf kristische vragen te stellen op gezette tijden. Je vertrouwt je lief en vrienden namelijk niet op basis van schriftelijke rapporten van hun hand, maar door bijvoorbeeld signalen dat je het waard bent, eerlijk tegen elkaar kan zijn en met elkaar kan sparren.
6. Wanneer er iets speelt of aan de hand is, moet je er zijn en aanspreekbaar zijn.

We moeten volgens Tonkens ommenabij de tien jaar nemen om het tij te keren. Wat fijn en motiverend om onze winst uit te tellen: de afgelopen weken heb ik met veel mensen gesproken, die uitspreken dat er behoefte is aan bevlogen politici, een gevoel waarbij de zin overheerst en waar men met elkaar in gesprek is: de dialoog opzoekend.

Om bij zes pijlers te blijven formuleer ik op basis van die gesprekken de volgende. Om je uit te dagen en om met ons mee te doen:

1. GroenLinks gaat voor de groene stad! Niet voor niets is de gemeente Groningen vandaag door de Milieufederatie uitgeroepen tot één van de meest klimaatvriendelijke gemeenten in het land! Het bewijs is er. Het ligt ook bij je om de hoek, kijk maar ’s goed. En we willen meer. Krijg je er ook al zin in?
2. GroenLinks voor kinderen en jongeren met voorscholen, brede scholen, speelplekken, schoolmaatschappelijk werkers op school, verkeersveiligheid en een banenplan.
3. GroenLinks voor studenten met betaalbare en veilige huisvesting, bijvoorbeeld door het omzetten van leegstaande panden in broodnodige studentenhuisvesting en een eigen tienpunten plan.
4. GroenLinks voor de (kinderen van) minima en meest kwetsbaren in Groningen, óók voor asielzoekers en vluchtelingen.
5. GroenLinks voor waardering voor leraren, respect voor homo’s en transgenders en voor een dialoog met de stadjers.
6. GroenLinks voor investeringen voor de toekomst van de stad.

Het wordt lente en we laten het zo lang mogelijk duren!

Het is verkiezingsdag! Stem voor een partij die vooruitkijkt, een partij met oplossingen. Die kwetsbaren beschermt, juist in crisistijd. Die groene keuzes maakt. Die investeert in de toekomst van onze stad. En die ruimte geeft aan iedereen. Stem GroenLinks!
Zie hier onze toekomst-kaart van Groningen.

Vandaag zijn de gemeenteraadverkiezingen. Voor het eerst van mijn leven kan en ga ik op mijzelf stemmen.
Het was al heel bijzonder om de kieslijst te ontvangen met mijn eigen naam erop, dus het stemmen op mijzelf zal waarschijnlijk een nog meer bijzonder gevoel geven.

Voor GroenLinks Heerhugowaard sta ik op plek 4. Uiteraard hoop ik dat veel mensen op mij zullen stemmen, maar zeker dat veel mensen op GroenLinks als partij gaan stemmen.

GroenLinks staat voor een groen, sociale en duurzame toekomst. In het verkiezingsprogramma van GroenLinks Heerhugowaard is uitgebreid beschreven wat wij voor ogen hebben voor de komende 4 jaar en daarna.

Stem vandaag voor een groen, duurzaam en sociale toekomst op GroenLinks en als u mij een extra kans wilt geven op nr. 4: Marcel Kruijer.

Morgen, 3 maart, zijn er gemeenteraadsverkiezingen. De afgelopen 4 jaar heb ik me als duo-raadslid en raadslid al ingezet voor een ambitieus klimaatbeleid, een groen Leiden en behoud van privacy. Hierop het ik diverse resultaten weten te bereiken. Ik wil graag door en ben daarom weer kandidaat voor GroenLinks Leiden en sta op plek 5.



GroenLinks Leiden werkt met praktische en haalbare plannen aan de toekomst. Deze plannen zijn hard nodig als antwoord op de economische crisis en de klimaatverandering.

Stem daarom, net als ik, woensdag 3 maart op GroenLinks en kies:

- Voor een klimaatneutraal Leiden in 2035. Door het plaatsen van vijf windmolens in Leiden en door een isolatiefonds worden er groene banen gecreëerd;

- Voor het creëren van kansen voor zwakkeren en kwetsbaren, door te investeren in brede scholen, integratie in het onderwijs en door op te komen voor mensen die zorg nodig hebben;

- Voor het behouden en verbeteren van het beste minimabeleid van Nederland;

- Voor een tolerante en open stad, waarin emancipatie en integratie hand in hand gaan. Waarin we vluchtelingen opvangen en meer kunst en cultuur hebben.
GroenLinks werkt actief aan een groene, sociale en open stad. Al 24 jaar nemen we regelmatig aan het college deel. Hoe sterker we zijn, hoe groter de kans dat onze wethouders en raadsleden onze groene
en sociale idealen kunnen omzetten in de praktijk. Elke dag opnieuw. Groen Werkt!

Stuur deze mail gerust door aan iedereen die het horen wil.
Lees meer op: www.groenlinksleiden.nl
Stem 3 maart op GroenLinks!

Het gaat tijdens de verkiezingsdebatten al weken lang over lijstjes. Bezuinigingslijstjes. Want de gemeente Breda heeft een structureel tekort van 4,9 miljoen. Daar komen nog tien tot dertig miljoen Rijksbezuinigingen bovenop, afhankelijk van de mate waarin het volgende kabinet haar financiële tekorten gaat verhalen op de gemeenten van Nederland.

Het was VVD-lijsttrekker Klaas Dijkhoff die als eerste een lijstje presenteerde met daarop 24 miljoen aan structurele bezuinigingen. Vervolgens heb ik namens GroenLinks ook een pakket maatregelen gepresenteerd met een geïndiceerde besparing van 34 miljoen. Ten slotte maakte ook D66 haar complete lijstje openbaar, met in totaal 20,5 miljoen aan besparingen.

Het CDA hield zich tamelijk afzijdig in de discussie, de PvdA koos zelfs de frontale aanval. Lijstjesfetisjisme, noemde lijsttrekker Marja Heerkens het, maar kon niet verhullen dat ze zelf geen enkel idee had om de begroting weer op orde te krijgen. Daarbij, zo zei Heerkens, vond zij het angstzaaierij om nu al bedragen te noemen terwijl de exacte hoogte van het totaal aan noodzakelijke bezuinigingen nog volstrekt onbekend was.

En toen kreeg ik gisterenavond ineens de cijfers in handen. Drie scenario’s voor de stad. De toekomst bleek nog veel donkerder te zijn dan we al dachten. In het meest gunstige geval 25 miljoen bezuinigen, in het ergste geval zelfs 60 miljoen. Ruim anderhalf keer meer dan wij voor mogelijk hielden. Cijfers die bij diezelfde PvdA-leider al lang bekend waren maar om politieke redenen niet naar buiten mochten komen.

Ik ben niet in de politiek gegaan om om opportunistische redenen belangrijke informatie achter te houden. Ik ben de politiek ingegaan om te doen wat in het belang is voor de stad. Het is in belang van de stad om met open vizier te praten over de moeilijke keuzes en zware tijden die we tegemoet gaan. En het is in het belang van de kiezer om te weten wat voor scenario’s de partij waar hij of zij op wil stemmen, klaar heeft liggen.

Voila, U kunt kiezen. GroenLinks, met een pakket dat gericht is op versobering, mensen naar werk geleidt daardoor wel bespaart op sociale zekerheid, maar deze niet afbreekt. Of de VVD en D66, die inzetten op een veel kleinere en minder actieve overheid. Dat zijn allebei duidelijke keuzes.

Of U kunt kiezen voor de partij die al weken weet dat het probleem veel groter is dan iedereen vermoed, die al die tijd niets gedaan heeft – geen plan, geen ingrepen, niets – behalve de informatie over de omvang van de tekorten angstvallig tegen de borst gedrukt te houden.

De Partij van de Aanpak, noemen ze zich. Partij van de Achterkamertjes lijkt me meer geschikt.

U zult begrijpen dat ik de informatie die ik kreeg – en die kennelijk tot de dag na de verkiezingen geheim moest blijven – direct gedeeld heb met mijn collega-lijsttrekkers en met de pers. Ik zit in de politiek in het belang van de stad. En niet voor welk ander belang ook.

Ik schrijf deze column vijf dagen voor de verkiezingen. Deze week gebeurde er veel en de landelijk politiek vult de pagina’s van de kranten. Voor de lokale campagne is dat best lastig. We doen ons best u duidelijk te maken wat we willen. U leest deze tekst een dag vóór de verkiezingen of misschien zelfs wel [...]

Een groene, compacte stad is de stad van de toekomst. Dat geldt ook voor Leiden. We moeten zoeken naar creatieve en duurzame oplossingen om de schaarse ruimte in de stad de beter te benutten. Als we slim en vooruitstrevend zijn kunnen we Leiden verrijken met meer groen, meer woningen, meer kleine bedrijven, meer kunst, meer speelplaatsen en meer ruimte voor openbaar vervoer en de fiets. Ik wil mij  in de gemeenteraad voor GroenLinks [plek 3 , lijst 5] inzetten voor zo’n groen ‘Nieuw Leiden’ waarin iedereen meedoet en iedereen welkom is. Ik stel voor om te beginnen bij de Morsweg.

of hier 1,  2,   3,   4,  5,  6

Het is vandaag de dag voor de gemeenteraadverkiezingen. Over precies 19 uur en 40 minuten gaan de stembussen open. De kiezer zal zijn stem uitbrengen op de partij waar hij het meeste vertrouwen in heeft. Of, helaas gebeurt dat ook, een stem op een partij uit protest.
Morgenavond is er vanaf 21 uur een verkiezingsavond in het gemeentehuis van Heerhugowaard. Tijdens deze avond zal de voorlopige uitslag bekend gemaakt worden, zodat al bekend is welke partijen gegroeid zijn, gelijk gebleven of gekrompen met het aantal zetels in de raad. Deze verkiezingen zijn er 2 zetels meer te verdelen dan vorige verkiezingen. Dit komt doordat Heerhugowaard nu meer dan 50.000 inwoners heeft. Het totaal aantal zetels in de raad komt hiermee op 31.

Al met al zal het een hele spannende dag en avond worden morgen. Het zal dan ook bekend zijn of ik wel of niet in de raad kom en mag meebeslissen over de toekomst van Heerhugowaard, mijn stad.

Voor wie nog niet weet op welke partij te stemmen doe ik het volgende stemadvies:

Stem voor groen, sociaal en duurzaam. Stem GroenLinks!

Beste lezer,

Wil jij ook een fantastische toekomst, een leven waarin alles mogelijk is, de vrijheid bewaren en weer genieten van alles wat op je pad komt?
Lees dan snel verder!

Woensdag 3 maart 2010 zijn er weer gemeenteraadsverkiezingen. Je kunt op dat moment je stem laten horen voor alles wat je in je eigen omgeving tegenkomt.

Niet van plan om te gaan stemmen? Dat is zonde, juist de gemeente waar je in woont kan jouw leven een stuk aangenamer maken. Of, en hoe dat gebeurt is helemaal afhankelijk van jouw keuze.

Nog geen keuze kunnen maken uit de verschillende partijen? Nu is nog je kans om eens goed te onderzoeken welke partij het beste bij je past.

Laten we er met z'n allen er voor zorgen dat in 2010 alle records worden gebroken, na alle sneeuw is het tijd voor zonneschijn. Met jouw stem en die van al je vrienden, familie en kennissen kunnen we zorgen voor de grootste opkomst aller tijden, de beste raad aller tijden en de mooiste toekomst aller tijden.

Wees wijs en stem!

Breng jouw stem uit en stuur deze mail door naar al je vrienden. De aankomende 4 jaar zul je je meer thuis voelen in jouw woonplaats en zal je een goed gevoel krijgen omdat je het juiste hebt gedaan.

Nog een dag en dan is het zo ver, dan kunnen duizenden Utrechtsers de toekomst van de stad bepalen. En laat het alsjeblieft zo zijn dat GroenLinks daar een belangrijk deel van uitmaakt. Een zeteltje of 10, dat moet toch genoeg zijn om een leidende rol in het komende college te krijgen. En ik zou me er echt niet voor schamen om daar onderdeel van uit te maken. Sterker nog, het zou een hele eer zijn.

Stel je toch voor, dat we van Utrecht de duurzaamste stad van Nederland kunnen maken, een stad waar nieuwe woningen energie opleveren in plaats van kosten, een stad waar pizzakoeriers hun bezorgingen doen met elektrische scooters. Scooters die rijden op duurzaam opgewekte energie natuurlijk. Wat zou het mooi zijn als ik mag meewerken aan een stad die groener is dan groen, waar daken begroeid zijn met mos of ingericht als parkjes.

Armoede zou eens echt hard aangepakt worden, taalachterstanden zullen sneller dan ooit tot het verleden horen. Pleinen en straten zullen omarmd worden door bewoners, die gezamenlijk ervoor zorgen dat iedereen veilig en prettig kan leven. Crimineeltjes worden een toekomst geboden. Te makkelijke inkomstenbronnen zoals drugsgeld wordt onmogelijk gemaakt door stedelijke productie en distributie.

Scholen zijn weer een afspiegeling van de wijk waarin ze liggen, buurtbewoners worden betrokken bij na- en buitenschools werk. Sport krijgt alle ruimt en werkgelegenheid wordt geboden doordat we versneld onze woningen gaan isoleren. Met sociaal geld worden langdurig werklozen opgeleid voor beheer en onderhoud van fraai groen. Jongeren met een taakstraf zorgen dat hun eigen wijk er piekfijn uitziet.

Al het goede blijft en wordt versterkt. Ons hoger onderwijs, ons brede cultuuraanbod, onze creatieve sector. We werken met z’n allen aan een tolerant Utrecht, waar we over fraaie fietspaden langs een groene golf van stoplichten onze weg vinden, waar trams en bussen een uitgebreid OV-netwerk vormen. Ik werk er maar wat graag aan mee. Jij toch ook.

Stemmen dus, 3 maart, op GroenLinks, en als het even kan op mij, lijst 2, plek 22

Steeds weer sta ik verbaasd over het onvermogen van de mens om duidelijke aanwijzingen in het leven te kunnen accepteren, respecteren en op te volgen. Dit alles in de breedste zin van het woord en op vele zaken van toepassing.

In de meest directe vorm:
Pijlen op een wegdek geven in veel gevallen aan dat je, als je op dat betreffende stukje weg rijdt de kant van de pijl op moet gaan. Dit lijkt simpel, uit de praktijk blijkt echter dat dit een zeer moeilijk punt is. Op de openbare weg wordt het vaak nog wel opgevolgd, een tegemoetkomende auto lijkt daar vaak toch een vervelend opstakel. In parkeergarages is het echter een heel ander verhaal. In Heerhugowaard zijn een aantal parkeergarages bij het winkelcentrum Middenwaard. In deze garages kun je in een soort lussen rondrijden; Overal staan duidelijke pijlen, bordjes met verboden in te rijden en de parkeervakken zijn ook nog schuin ingedeeld zodat je eigenlijk alleen als je vanuit de juiste richting komt kan parkeren.

Veel mensen proberen echter steeds het tegendeel te bewijzen, hoe groter de pijl, hoe groter de drang om te laten zien dat andersom ook kan. Zeker niet ongevaarlijk aangezien ik en ook anderen met mij niet rekenen op verkeer vanaf de andere kant. Daarnaast roept het ook veel irritatie op waardoor er soms opstoppingen en ruzies ontstaan die door gewoon een simpele aanwijzing op te volgen voorkomen hadden kunnen worden.

Ook in het sociaal maatschappelijke klimaat zijn duidelijke pijlen zichtbaar, en toch gaan velen ook daar het liefst tegen het verkeer in. Hard roepen dat alles slechter wordt is een makkelijke manier om te laten horen dat je het ergens niet mee eens bent. Alle voorzieningen worden minder, de angst voor alles wordt groter. Niet omdat het werkelijk zo is, maar omdat er wordt geschreeuwd vanaf de zijlijn dat je nu toch echt wel bang moet worden.

Alle pijlen wijzen aan dat als je een tolerant, saamhorig, leefbaar en vrij Nederland wilt hebben je toch meer naar links op de politieke barometer moet gaan kijken. Daar wordt niet gezinspeeld op je angstgevoel maar op de realiteit. En de realiteit is dat we niet in een slecht land leven, dat het hier niet vol is, dat we ongeacht afkomst, herkomst en toekomst gewoon gelijk zijn.

Helaas zijn veel mensen zo in de ban van tegen het verkeer in rijden dat ze ook hier de verkeerde afslag nemen en zich liever opsluiten in hun eigen wereld waar het gevaar voor hun gevoel altijd op de loer ligt. Toch hoop ik dat ooit het besef bij deze mensen zal komen dat de kortste route niet altijd de snelste is en dat je na het nemen van een verkeerde afslag je altijd weer om kunt keren.

Beste vrienden,

Ik wil jullie attenderen op de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart. Het zijn in vele opzichten bijzondere tijden, ook in politieke zin. En niet in de laatste plaats doordat Femke Halsema naar voren wordt geschoven als kandidaat premier.

GroenLinks Leiden werkt met praktische en haalbare plannen aan de toekomst. Deze plannen zijn hard nodig als antwoord op de economische crisis en de klimaatverandering.

Stem daarom, net als ik, woensdag 3 maart op GroenLinks en kies:

- Voor een klimaatneutraal Leiden in 2035. Door het plaatsen van vijf windmolens in Leiden en door een isolatiefonds worden er groene banen gecreëerd;

- Voor het creëren van kansen voor zwakkeren en kwetsbaren, door te investeren in brede scholen, integratie in het onderwijs en door op te komen voor mensen die zorg nodig hebben;

- Voor het behouden en verbeteren van het beste minimabeleid van Nederland;

- Voor een tolerante en open stad, waarin emancipatie en integratie hand in hand gaan. Waarin we vluchtelingen opvangen en meer kunst en cultuur hebben.

- Een Oostvlietpolder voor iedereen! Zie http://tinyurl.com/Oostvlietpoldergroen

GroenLinks werkt actief aan een groene, sociale en open stad. Al 24 jaar nemen we regelmatig aan het college deel. Hoe sterker we zijn, hoe groter de kans dat onze wethouders en raadsleden onze groene en sociale idealen kunnen omzetten in de praktijk. Elke dag opnieuw. Groen Werkt!

Lees meer op: www.groenlinksleiden.nl
Stem 3 maart op GroenLinks!

Het kabinet is gevallen en de partijen kijken meteen over de lokale verkiezingen van 3 maart heen naar de landelijke verkiezingen op 9 juni. Het PvdA, “de kabinetsknallers”, stellen al reeds dat ze een samenwerking met de PVV van Wilders uitsluiten. Wilders doet hetzelfde met de PvdA, dus wat dat betreft maakt dat niet zoveel uit. Wilders sluit wel meer partijen uit, zo wil hij ook niet samenwerken met GroenLinks. Pech voor hem zou ik zeggen. Femke Halsema zegt wellicht hetzelfde maar sluit de PVV niet uit. GroenLinks heeft als standpunt dat ze wil samenwerken met partijen waarmee er een “klik” is qua verkiezingsprogramma. De PVV en GroenLinks verschillen op essentiële punten drastisch van mening, een samenwerking is dus niet logisch. Maar goed, stel je wordt nr. 1 en 2 in de verkiezingen, dan moet je een samenwerking niet uitsluiten.

Vanmorgen was Femke Halsema in de uitzending van Giel op 3fm. Daarin vroeg Giel naar haar visie op VVD. Toen Femke haar mening gaf sprak Giel Mark Rutte aan als verrassing. Die grap haalt hij wel vaker uit, best leuk. Er ontstond een woord-spel tussen Mark en Femke met Giel als aangever en scheidsrechter. Een leuk interview dus. Mark gaf aan dat samenwerking tussen zijn VVD en GroenLinks lastig is want GroenLinks is stiekum linkser dan we doen voorkomen. Femke verwierp dit en gaf aan dat een samenwerking lastig is maar dat er ook veel raakvlakken waren. Enfin, GroenLinks laat dus duidelijk zien dat we willen samenwerken. Sommige andere partijen zijn momenteel druk bezig met aangeven wie ze allemaal uitsluiten. Maar zoals Femke al bij de Wereld Draait Door zei: we leven in een land waarin geen 1 partij de absolute meerderheid behaalt. Er is altijd een coalitie noodzakelijk en tegenwoordig zijn daar al minstens 3 partijen voor nodig. Uitsluiten levert de nodige problemen op.

Als fractieleidster van GroenLinks geeft ze aan dat een progressief kabinet haar voorkeur heeft. Dit wordt in de media vaak vertaald naar een kabinet met de SP en PvdA en Partij voor Dieren. Persoonlijk heb ik daar mijn twijfels bij. Met name met de SP. Deze partij is wel sociaal, maar om nou te zeggen progressief? Of positief ingesteld? Vind ik niet. De SP is naar mijn mening een conservatieve socialistische partij. Soms lijkt het alsof ze er is voor de blanke Nederlandse arbeider met een zelfde soort negatieve houding naar open grenzen als de VVD of PVV. Ze wilt uit de EU, uit de Euro en uit de NAVO. Haar toekomstbeeld is een zware toekomst waarin de nodige maatregelen genomen moeten worden om de belangen van de Nederlandsche Arbeider te verdedigen. Enfin, ik geef al aan: dat is het beeld dat ze op mij overbrengen. GroenLinks is daarentegen een partij van fris en fruitig: GroenLinks werkt, we zijn vrijzinnig, solidair en duurzaam, we zijn optimistisch, positief en progressief. Onze beeld op de toekomst is een stralende rijzende zon. De toekomst van Nederland ligt in Europa, in de Euro in de NAVO (hoewel we een pacifistische inslag hebben, persoonlijk ben ik wat dat betreft realist: stoot de legers af en anderen storten zich boven op je, helaas). We zijn solidair met de mensen die moeite hebben om mee te komen in onze hectische maatschappij. En tot slot zien we onze toekomst op een duurzame wijze vormgegeven worden. Door in te zetten op milieuvriendelijkheid bereiken we twee doelen: economische groei, want de groene sector is momenteel de groei-sector en minder afhankelijk van aardolie en aardgas importen en dus minder afhankelijk van instabiele landen uit het Midden Oosten of Oost Europa waar de kranen regelmatig dichtgedraait worden. Dus als je al niet gelooft in de klimaatverandering (wat wij wel doen) dan zijn dat toch twee argumenten om wel duurzaam te leven!

Samenwerking met andere partijen sluiten we niet uit, maar het moet wel realistisch zijn: PVV en VVD zal inderdaad lastig zijn want we verschillen sterk op essentiele punten. Naar mijn idee is de SP ook een lastige partij om mee samen te werken maar dan met name op visie en houding. D66 is daarentegen wel mogelijk, PvdA uiteraard ook en wellicht ook met de CDA, het werd door Femke bij DWDD niet uitgesloten! Vele Nederlanders zijn deze standpunten ook toegedaan, daarom zijn ze klaar met politici die alles uitsluiten, in hun eigen cocon leven en roepen hoe zij het land gaan regeren. Al die leuzen zijn loze kreten, want niemand regeert het land alleen! Na 9 juni komt er een nieuwe coalitie en worden er compromissen gesloten waarin partijen water bij de wijn moeten doen! Laten we realistisch zijn.

Onze mooie stad verdient een stadsbestuur dat duurzaam investeert: in de ontwikkeling van mensen, bij het creëren van werk en het bouwen aan de stad. Woensdag stemt Nijmegen voor een nieuw stadsbestuur. Op die dag begint de toekomst en daar heb ik zin in! Met mij vele mensen, als we de peilingen van Maurice de Hond mogen geloven. Hij geeft de volgende verwachting van de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen, waarbij ik maar direct met het goede nieuws in huis val. Groen Links zit in de lift. De goede uitslag van de verkiezingen van het Europees Parlement lijkt overtroffen te worden. Dat beloofd wat, want in juni vorig jaar behaalden we maar liefst meer dan 20% van alle stemmen! In samenvatting de verwachtingen van de andere partijen:

• Ondanks het feit dat het CDA in 2006 al geen goede Gemeenteraadsverkiezingen had, zal de uitslag in de meeste gemeenten een verder verlies betekenen. De uitslag van de Europese Parlementsverkiezingen lijkt al een te hoge hobbel voor deze partij.
• Dankzij het feit dat de PVV in vrijwel geen van de gemeenten meedoet zal de VVD het (duidelijk) beter doen dan 4 jaar geleden en ook beter dan de verkiezingen van het Europees Parlement. Wellicht komt de VVD daardoor in de buurt van de uitslag van het CDA.
• De PvdA zal ten opzichte van de vorige gemeenteraadsverkiezingen de grote verliezer zijn. Een halvering van het aantal raadszetels is daarbij niet uigesloten. Wel doet de PvdA het duidelijk beter dan als het kabinet niet was gevallen en daardoor ook (wat) beter dan bij de Europese Parlementsverkiezingen.
• D66 zal het veel beter doen dan bij de beide verkiezingen in 2006. Maar het lijkt erop dat D66 nu weer wat aan het wegzakken is en het slechter zal doen dan bij de Europese Parlementsverkiezingen.
• De SP zal het veel slechter doen dan bij de Tweede Kamerverkiezingen. De uitslag zal niet zo ver af liggen van de laatste Europese Parlementsverkiezingen en de vorige gemeenteraadsverkiezingen.

Spannende tijden dus!

Woensdag 3 Maart is het dan zover, de gemeenteraadsverkiezingen van 2010! Ik heb de afgelopen vier jaar met veel plezier en toewijding samen met mijn collega’s groene en linkse politiek bedreven. De afgelopen weken hebben we samen met onze leden flink campagne gevoerd door heel Apeldoorn, en dit zullen we blijven doen tot en met 3 Maart. Wind, koude, sneeuw en regen hebben we getrotseerd om onze boodschap over te brengen bij de Apeldoornse kiezers. Ik wil mijn collega’s en vooral de leden en vrijwilligers van GroenLinks alvast bedanken voor hun enthousiaste inzet.

Ik ben heel blij dat GroenLinks in de lift zit!! Femke Halsema wil nog vier jaar politiek leider blijven van GroenLinks en haar populariteit is enorm toegenomen. Ze heeft laten zien dat GroenLinks realistische en progressieve oplossingen weet te presenteren. Ook in de peilingen doen we het goed. In de peiling van www.politiekebarometer.nl staat GroenLinks op 11 zetels en in de laatste peiling van Maurice de Hond staat GroenLinks zelfs op 14 zetels!! Het toenemend vertrouwen in GroenLinks geeft mij goede hoop op een mooie verkiezingsuitslag aanstaande woensdag. Er bestaat een reële kans dat wij onze vier zetels gaan behouden! Ik sta ook in de startblokken om weer aan de slag te mogen gaan als raadslid, zodat ik invloed kan blijven uitoefenen op de politieke agenda, en ik kan daarbij jouw stem goed gebruiken! De komende vier jaar ga ik graag weer de wijken en dorpen in, om met mensen in gesprek te gaan over waar zij kansen en uitdagingen zien voor Apeldoorn. En wederom zal ik met jongeren in gesprek blijven, omdat ik het belangrijk vind dat politiek toegankelijk is en dat jongeren beseffen dat ze invloed kunnen uitoefenen op de toekomst van Apeldoorn en we de jonge vlucht uit Apeldoorn kunnen stoppen!

Het laatste woord is aan jou, de kiezer van Apeldoorn. Ik hoop dat jij 3 Maart je stem zal geven aan GroenLinks. Een sterk GroenLinks in de raad, vergroot de kans op een progressief college. GroenLinks wil in deze economische crisis investeren in duurzaamheid, dit zorgt voor groene werkgelegenheid en een beter milieu! Het bestrijden van armoede en werkloosheid is een topprioriteit, mensen kunnen rekenen op steun en begeleiding naar werk en scholing. En tot slot wil GroenLinks dat zowel mens als dier zich veilig en vrij voelen in Apeldoorn.

Kortom Groen Werkt! Stem daarom woensdag 3 Maart op GroenLinks Apeldoorn

Ik reken op je stem,

Bas Koers
Kandidaat nr. 4 GroenLinks Apeldoorn

Persoonlijke speerpunten flyer:
http://bazztah.hyves.nl/album/46637321/Gemeenteraadsverkiezingen_2010/itmFXJ7E/fotos/870975484/0/r1Sb/

Verkiezingswebsite GL: www.groenlinksapeldoorn.nl

Buitenhof was vanochtend een verademing. Drie dames die naar elkaar luisteren!
PvdA, SP en GroenLinks geven duidelijk aan voor samenwerking te gaan!!
Niet al te veel meer achterom kijken, geen garanties vragen, maar vooruit kijken, waar we willen we naar toe.
Natuurlijk ook vooral: waar willen we niet naar toe.
Wilders samen met Balkenende, een afschrikwekkend toekomst beeld. Dat is het allerergste wat je politiek kunt bedenken...
Willen de "linkse" partijen dat voorkomen, moeten we natuurlijk ook wel samenwerken.
Er is al vele jaren voorgepleit, ook landelijk vanuit GroenLinks, ook provinciaal door GroenLinks.
Dat was dus al zo voor "Wilders bestond".
De tijd is nu echt aangebroken.