Het is 8 maart, dé dag om het over emancipatie te hebben. Nederland is al twee keer door de VN op de vingers getikt. De VN commissie voor Vrouwen, de CEDAW schrijft in haar brief dat Nederland de richtlijnen voortvloeiend uit het Vrouwenverdrag onvoldoende naleeft. In Nederland doen we te weinig aan genderspecifiek beleid. In Nederland presteren we qua emancipatie  onder de maat. Dat mogen we toch niet accepteren. Helaas werd het me afgelopen vrijdag nog eens duidelijk. Op mijn uitnodiging kwamen o.a. hoogleraar Renee Romkens, kinder- en jeugdpsychiater Glenn Helberg, directeur Equality Joan Ferrier, DWI adjunct Kees Hulsman met mij praten over de zorgelijke stijging van alle vormen van huiselijk geweld (of: geweld achter de voordeur). Romkens attendeerde op het belang van een correcte omschrijving, omdat elk container begrip niks zegt over de verschillende soorten geweld. Hoe triest ook, we kennen: partnergeweld, geweld tegen ouders of zussen en broers, kindermishandeling, ouderenmishandeling. Nuttig verder is het om je te realiseren dat in de vele Blijfhuizen de meerderheid van vrouwen weliswaar een allochtone achtergrond heeft. Maar dat betekent níet dat er meer geslagen wordt in die kringen, aldus Romkens. Haar onderzoek heeft aangetoond dat het gaat om vrouwen die veel minder over zelfbeschikkingskracht beschikken om zich te redden. Ook ontbreekt het hen vaak aan een voldoende netwerk of familie waar ze terecht kunnen. Dààrom moeten deze vrouwen hulp bij de vrouwenopvang zoeken. Romkens benadrukt dat het ook in andere gevallen niet het enkele feit van de allochtone achtergrond is, die tot meer geweld achter de voordeur leidt. Het gaat om een complex van factoren. Een zorgvuldige cijferregistratie van àlle factoren die leiden tot slaan, is dan ook noodzakelijk. Het is veel vaker een complexiteit die veel verder reikt dan de vage ‘oorzaak’ cultuur of diversiteit. Het gaat om vaak gebrekkige opleiding,  idem positie op de arbeidsmarkt, niet optimale huisvesting, een (zwakke) gezinssituatie. En op de achtergrond speelt soms iemands cultuur. De afgelopen periode wordt te veel en te vaak ‘cultuur’ als enige verklarende factor gepresenteerd. Psychiater Helberg lichtte het met praktijkvoorbeelden toe. Het is funest wanneer slaan wordt verklaard uit cultuur: een dader denkt dan ook dat hij het niet zelf kan helpen. Want het ligt in zijn cultuur besloten en er is toch geen kruid tegen gewassen? Helberg benadrukte dan ook dat het ‘genezingsproces’ alleen maar lukt als daders kunnen werken aan zaken waar ze zelf verantwoording voor kunnen nemen: naar school gaan, werk zoeken, betere huisvesting, aan je zelf werken, leren snappen waar je onmacht vandaan komt e.d. Alle aanwezigen waren het er over eens, dat het meestal onmacht is die leidt tot slaan, maar ook tot het accepteren van slaan. Onmacht om je verbaal goed te weren of je goed uit te drukken. Die onmacht zit overwegend onder mensen en dan vooral onder vrouwen en meisjes, die in een kwetsbare positie zitten en die sociaal economisch zwak zijn. Veel jongens blijken onvoldoende in staat in deze zeer verbale samenleving hun plek te vinden. En die gaan dan niet zelden over tot slaan, op nog zwakkere meisjes. Interessant was wat Hulsman van DWI meldde: de meerderheid van de clientèle van DWI zijn jongens/mannen. DWI gaf aan, bij monde van Hulsman,  in de discussie die volgde over het belang van het in feite extra reactiveren van het emancipatieproces van dergelijke kwetsbare groepen, dat DWI in eerste instantie een doorgeefluik voor emancipatie bij uitstek zou moeten en kunnen zijn. Aan de vooravond van 8 maart benadrukten alle deelnemers dat we moeten werken aan het bestrijden van de vaak gehoorde opvatting dat emancipatie in Nederland voltooid is. We zijn er echt nog niet. We moeten kei hard werken aan het versterken van de emancipatie van zwakke groepen. Alleen zo kunnen we structureel iets veranderen aan geweld tegen kinderen, tegen vrouwen, tegen ouderen. Voor feministen onder ons klonk het misschien als oude wijn, maar voor iedereen was het duidelijk dat we het in nieuwe zakken moeten doen. Emancipatie dient vrouwen  èn mannen. Het is noodzakelijk dat we alle politici hiervan (weer) doordringen. Het is vandaag internationale vrouwendag, een prima dag om dit nog eens hardop te zeggen. In Amsterdam emanciperen we vast verder.

De centrale vraag die Nederland door de economische crisis en de noodzaak van bezuinigingen op haar bord krijgt is de rol van de centrale overheid. Voor een vrijzinnig linkse partij als GroenLinks is dat altijd een ingewikkelde vraag geweest: het GroenLinks beginselprogramma uit 1991 spreekt in dit verband over selectief overheidsingrijpen: "Soms is ingrijpen en sturing noodzakelijk, soms dient de overheid juist terug te treden." Het verkiezingsprogramma uit 1998 opent met deze discussie: welke balans moet er zijn tussen overheid en markt om ervoor te zorgen dat de autonomie van de burger maximaal wordt versterkt: het programma waarschuwt voor de klassieke maakbaarheidsmodellen, die geen oog hebben voor "de schaduwzijde van zo’n alles besturende overheid en [het verlangen van] mensen [om] directere greep te hebben op hun eigen leven en leefomgeving." Halsema schetste in haar Vrijzinnig Links hoe volgens haar de overheid zich soms moet terug treden om de "negatieve vrijheid" van burgers te vergroten maar soms juist moet optreden om de positie van de burger te versterken en zo bij te dragen aan "positieve vrijheid". Op kernpunten van het GroenLinks programma keert deze problematiek terug: het speelt zowel in groen als sociaal.

Waar het sociaal beleid aan gaat, speelt deze discussie natuurlijk klassiek tussen de terugtredende overheid van de VVD en de ingrijpende overheid van de SP. Echter de discussie binnen GroenLinks over de centrale rol van de overheid overstijgt deze simplistische indeling: de vraag is, als je aanneemt dat een overheid mensen moet ondersteunen om maatschappelijk te participeren, hoe kan je dat het best kan aanpakken. Ga je voor maatwerk? Laat je gemeenten vrij om zelf te organiseren hoe ze mensen weer aan het werk te krijgen? Stimuleer je competitie tussen re-integratiebedrijven op kwaliteit? Is dat de beste manier om mensen weer in staat te stellen zelf verantwoordelijkheid te nemen voor het eigen leven? Of stel je juist heldere regels vanuit een centrale overheid om ervoor te zorgen dat de rechten van werkzoekende beschermd worden? De vraag is dus: Wat is de beste manier om de positie van de burger te versterken? Een optredende of een terugtredende centrale overheid?

Maar ook in het milieubeleid speelt deze tegenstelling: wat is de beste manier om ervoor te zorgen dat we de productie van groene energie vergroten? En hoe stimuleer je groene innovatie? Moet de overheid zich op het micro-niveau met deze ontwikkelingen bemoeien: door zelf te investeren windparken? Of door specifieke ontwikkelingen te stimuleren met specifieke subsidie-maatregelen? Of treedt je als centrale overheid terug en heb je vertrouwen in de vindingrijkheid van mensen: de groene belastingverschuiving van arbeid naar vervuiling die GroenLinks al jaren voorstaat is geschoeid op markt-liberale principes: bedrijven door prijsprikkels stimuleren om zelf te onderzoeken hoe ze minder kunnen vervuilen en meer werkgelegenheid kunnen creëren. De vraag is dus: hoe kunnen we het beste duurzame ontwikkeling stimuleren? Door een overheid die zich op een micro-niveau bemoeit met specifieke ontwikkelingen, of een overheid die op een macro-niveau bepaalde doelen stelt en de rest overlaat aan creatieve en innovatieve bedrijven?

Het gaat niet zo zeer om een tegennstelling tussen links (“overheid”) en rechts (“markt”). We delen de beleidsdoelen: meer duurzame energie en meer maatschappelijke participatie. Dat is onze linkse en groene agenda. Het gaat ook niet zo zeer om de vraag of de samenleving maakbaar is: we geloven in de mogelijkheid van maatschappelijke verandering. Het gaat om de vraag wat de meest efficiente en effectieve middelen zijn om onze doelen te bereiken: is dat direct optreden van de overheid om specifieke ontwikkelingen te stimuleren en een gelijke behandeling van burgers te verzekeren? Of moeten we vertrouwen hebben in bedrijven en gemeenten om innovatieve en creatieve oplossingen te zoeken die werken voor specifieke situaties?

In de vorige blog, met update vanochtend, de mensen die hun eerste stappen in de (Leidse) politiek al hebben gezet. In deze blog juist de mensen die in die blog niet voorkomen. Het gebrek aan Leidse en/of politieke ervaring, is trouwens niet erg. Een bepaalde vernieuwing is juist zeer goed. Dit is meer een 2e artikel in een drieluik naar aanleiding van mijn blog over de groep van net niet, waarin ik constateerde dat er veel ervaring verdween. Een zoektocht dus naar of er een juiste balans vernieuwing/ervaring is in de nieuwe Leidse raad (dat zal dan de 4e in de serie moeten worden). In de derde (alhoewel ik nog een voorbehoud van motivatie houd) de relatieve groentjes zonder raadservaring.

D66 levert als grootste partij slechts 1 “groentje” de met voorkeursstemmen gekozen Vahit Körolu(1977) . Heel goed googlebaar is hij niet. Hij zo’n beetje de enige D66-er zonder LinkedIn. Hij is werkzaam in de jeugdhulpverlening en heeft mogelijk de politiek kunnen zien werken toen hij bij het ministerie van justitie werkte. Daarnaast is hij bestuurslid bij Jong Perspectief, een buddyproject van volwassenen met jongeren in Zoetermeer. Vahit lijkt toch vooral een frisse kracht en een echt groentje in de (Leidse) politiek.

De tweede partij PvdA levert er 2.
Tjeerd Scheffer(56) heeft veel Leidse ervaring als (sport)journalist, manager bij de VVV en de laatste jaren bij ZZ Leiden en Leiden Marathon. Daarnaast nog Bestuurswerk in de sport, muziek en mensen. De vraag is wel of de omslag naar politiek zal lukken. Deze blijkt altijd lastig als je gewoon dingen doet en aanpakt, terwijl in de Leidse politiek daar politiek en politieke spelletjes bijkomen. Helemaal groen in de Leidse politiek is Tjeerd dus niet, maar wel groen in de politiek.

Esther Karsch-Spiro(41) heeft waarschijnlijk de politiek al wat meer van dichtbij kunnen zien als voorzitter van de wijkraad Stevenshof (3 jaar). Uit deze wijkraad kwam ook de nummer 2 van de PvdA, Henny Keereweer, 4 jaar geleden. Dit lijkt dus stiekem een talentenklasje voor de PvdA aan het worden. Daarnaast trainer/coach bij cliëntenraden van de GGZ. Aangezien haar CV op LinkedIn pas jaar geleden begint is er voor de rest weinig informatie te vinden. Esther heeft via de wijkraad dus al wat gesnuffeld aan de Leidse politiek.

Ook de derde partij de VVD heeft een fris iemand.
Margreet van Wijk(34) werkt bij de IND. Het is te hopen dat ze niet de kant van oud IND-er Rita Verdonk op gaat en zich afsplitst, maar dat zal vast niet met 54 voorkeursstemmen. Bij de IND heeft ze ervaring met het maken van beleid maken. Ook Margreet is dus een frisse kracht in de Leidse politiek.

De SP heeft alleen raadsleden die doorgaan. Het CDA (de 5e partij) heeft echter wel een nieuw iemand.
Judith Sandriman(41) is in ieder geval niet van de Jip en Janneketaal. Op de CDA site zegt ze “Ik heb ervaring in social service clubs en andere sociaal maatschappelijke organisaties. Ik beschik over cognitieve competenties die mij in staat stellen besluiten te kunnen nemen om snel tot actie over te gaan.” Wat ze daar precies mee bedoelt is lastig terug te vinden, omda haar LinkedIn profiel zeer beperkt is. Het enige clubje wat google in de eerste 4 pagina’s vindt is de Nederlandse Vereniging voor Luchtvaarttechniek waar ze kartrekker is van het netwerk dat zich bezighoud met cabine inrichting. Voor de rest is ze adviseur bij het ministerie van VWS. Mogelijk dus wel ervaring met beleid, maar met het Leidse of politiek nog niet echt (te vinden).

Bij de 6e partij is het oudste fractielid van GroenLinks vreemd genoeg ook het “groentje” van die fractie.
Walter van Peijpe(46) zal als taxichauffeur en oud barman in de WW de Leidse mensen wel kennen. Daarnaast is hij binnenhuisarchitect en ontwerper van meubels. Met de Leidse politiek heeft hij slechts inhoudelijk een beetje ervaring met het schrijven van het programma van GroenLinks. Met het Leiden heeft hij dus wel ervaring, maar hij heeft nog zeer weinig ervaring om van het Leidse ook politiek te maken.

De 2de grote winnaar SLO kent een zelfde geval.
Peter Labrujère, de nachtburgemeester van Leiden, zal nu ook zich mengen in de dag (nou toch stiekem vooral ook avond en nacht) politiek van Leiden. Hij is voorzitter van het alom geroemde stadsparkeerplan (de busjes van het Haagwerkterrein), regelneef en ondernemer. Veel ervaring in het Leidse, maar nog niet in de politiek. De vraag of dat gaat werken, aangezien politiek en doen in de stad toch echt anders zijn. Dat merkte je de afgelopen jaren ook met Jan Boer en in mindere mate Aad van der Luit. Daarnaast zouden de vele belangen zeker af en toe het lastig maken.

Bij de andere partijen geen echte groentjes meer.

Helemaal groen in het Leidse of in de politiek zijn de meeste van deze 7 niet, slechts Vahit en Margreet lijken helemaal groen te zijn.

Vandaag is het definitief. We hebben 2 zetels in Assen. Helaas 58 stemmen tekort voor een 3de zetel, maat wel winst tov van 2006. van 5,8% naar 7,1 %. Hans Marskamp is het 2de raadslid in Assen. Hij is een welkome aanvulling in de fractie. Sinds een jaar draait hij mee met de fractie en bereidt daar alle milieu beleidsstukken voor. Hij gaat het weekend goed nadenken welke portefeuilles hij graag wil gaan doen.

In de tussentijd denken wij ook  na over de mogelijke combinatie’s die er kunnen zijn in het nieuwe college van Assen. Met het verlies van de PvdA van 11 naar 8 en verlies van de SP met 1 zetel, kunnen we een links blok wel vergeten. VVD heeft 1 extra, dus nu 5 en de rest is keurig verdeeld in partjes van 4 zetels. 8 PvdA, 5 VVD, 4 CDA , 4CU,  4 PLOP, 4 D66, 2 SP en 2 GroenLinks. Het puzzelen kan beginnen. Wie doet er het meeste water bij de wijn om mee te mogen doen in het college? Woensdag gaan we eerst uitgebreid afscheid nemen van die raadsleden die niet doorgaan, met een speciale raadsvergadering. Nog wel even wat notulen vaststellen, als ze tenminste op tijd zijn, en dan gezellig met z’n allen eten in het bedrijfsrestaurant van het gemeentehuis. Donderdag is dan de installatie van de nieuwe raad en kunnen de onderhandelingen gaan beginnen. PvdA zal wel het voortouw nemen, maar Jaap Kuin heeft al aangegeven het anders te willen doen dan vroeger. Gewoon plenair het eens over de verkiezingen hebben en dan kijken wat het beste is voor Assen. Als de VVD en D66 dat maar accepteren. Ik verheug mij op de komende weken, maar maandag eerst maar de geloofsbrieven regelen bij de griffier.

Ik wil iedereen die  ons gesteund heeft, ontzettend bedanken. Nog steeds jammer dat we die 3de zetel net niet hebben, maar we zetten onze schouders er onder en gaan er de komende 4 jaar stevig tegenaan. Er staat veel te gebeuren in Assen, Florijnas, Citadel en niet vergeten de bezuinigingen. We werken de komende weken ons plan : ” Investeren moet, bezuinigen kan”  verder uit.  Zetten ons in voor het duurzaam bouwen van de 2 nieuwe VO scholen, niet te sober want we bouwen natuurlijk wel schoolgebouwen voor 40 jaar en er moet modern onderwijs kunnen worden gegeven. De crisis stopt op een gegeven moment echt weer, maar de ontwikkelingen in het onderwijs gaan door en wij blijven ons inzetten voor modern onderwijs, zodat ook de jongeren van Assen een goede aansluiting vinden met het vervolgonderwijs in Nederland en in het buitenland. Inzetten op het sociale vlak, zodat iedereen kan blijven meedoen en wij blijven jongeren, ouderen en gezinnen begeleiden en ondersteunen als zij tussen wal en schip of tussen wet en instanties dreigen te vallen. En dan ons plan voor een duurzame energievoorziening: Alleen of samen met andere gemeenten en afdelingen van GroenLinks, maar ook met andere partijen die duurzaamheid hoog in het vaandel hebben, blijven wij ons inzetten om dit ideaal vaste grond onder de voeten te gaan geven. Volg ons via assen.groenlinks.nl of via dit blog.

Alle kiezers bedankt voor jullie steun!
Ik zal me de komende vier jaar weer met hart en ziel inzetten voor een groen, sociaal en vrijzinnig Amsterdam West.
Ik ga me nu niet te buiten aan bespiegelingen over de uitslag hier en daar. Of aan aftredende landelijke politici. Daarover wordt al genoeg getwitterd en geblogd.
Het was gezellig vannacht, met als gevolgd dat ik nu niet de helderste ben.
Ik neem me voor vanaf volgende week weer wat regelmatiger te bloggen.
Nu eerst even niets.

De ochtend na de uitslag mag PvdA-GroenLinks tevreden zijn. Hoewel we die 5e zetel echt verdiende, is behoud van 4 zetels en winst in percentage een goed resultaat. Zeker gezien de afstraffing van coalitiepartners CDA en SP. Grote winnaar is de VVD. Dat worden spannende onderhandelingen…

Vught heeft gekozen… de draai naar links van vier jaar geleden is omgeslagen in een draai naar rechts. De steun voor de coalitie van SP – PvdA-GroenLinks – CDA is weggezakt van 12 zetels naar 9 zetels. En de grote winnaars zijn VVD en D66. Grootste partij is Gemeentebelangen, hoewel dat niet in het zetelaantal terug te zien is. Daarmee is het Vughtse politieke landschap volkomen verandert.

Voorlopige zetelverdeling is:

1. Gemeentebelangen 5 zetels (+0) (23,57%)
2. VVD 5 zetels (+1) (22,44%)
3. PvdA-GroenLinks 4 zetels (+0) (17,92%)
4. CDA 3 zetels (+0) (11,90%)
5. D66 2 zetels (+2) (11,38%)
6. SP 2 zetels (-3) (10,37%)
7 Ons Vught 0 zetels (+0) (2,42%)

Als we de partijen kort nalopen, dan zien we dat de winst van Gemeentebelangen tegen valt. De partij is dan wel de grootste, maar wint er geen zetel bij. En dat terwijl de partij vorige verkiezingen van negen naar vijf zetels terugzakte. De grootste winnaar is in mijn ogen de VVD. Vier jaar geleden al een zetel extra en nu weer. Heel sterk! Het CDA heeft ondanks de inzet op jongeren en de Masterclass verloren. Dankzij de laatste restzetel behouden zij de drie huidige zetels, maar het is kantjeboord met de opkomst van D66. D66 is natuurlijk ook een winnaar, maar dat had iedereen vooraf al verwacht. Toch weten ze die derde zetel net niet te halen, nadat ze vier jaar geleden zelfs de eerste zetel niet wisten te behalen. SP is de grootste verliezer met een teruggang van vijf naar drie. Dat de SP ging verliezen wist iedereen, maar dat het verlies zo groot zou zijn doet pijn. Tot slot heeft de nieuwe partij Ons Vught de kiesdrempel niet weten te halen. Daarmee is ook de termijn van Elise Adriaanse voorbij.

PvdA-GroenLinks heeft het goed gedaan. Hoewel we graag – net zoals de VVD – van vier naar vijf zetels waren gegaan, moeten we als coalitiepartij trots zijn op dit resultaat. Waar de SP en het CDA respectievelijk 1.488 en 388 stemmen verliezen, krijgt PvdA-GroenLinks er 12 meer ondanks een lagere opkomst. Winst dus, zowel absoluut als in percentage! In mijn ogen de Ben Brands-bonus. De wethouder die het gewoonweg het beste heeft gedaan in het huidige college en het daarom ook verdient om door te mogen gaan in het nieuwe college. Al zal dat wel met nieuwe collega’s zijn… En zeker is het allerminst, want er zijn vier 3-partijencoalities mogelijk:

1. GB + VVD + PvdA-GroenLinks = 14 zetels
2. GB + VVD + CDA = 13 zetels
3. GB + VVD + D66 = 12 zetels
4. VVD + PvdA-GroenLinks + CDA = 12 zetels

Wat wel erg jammer is, is dat de opkomst ook in Vught lager was dan vier jaar geleden. Hoewel nog steeds hoger dan landelijk, is de opkomst twee procent gedaald van 59,92% naar 57,12%. Dat ondanks de vele inspanningen van burgemeester Roderick van de Mortel, die de afgelopen weken in Klaverblad, VTV, Avulo en Brabants Dagblad de verkiezingen heeft gepromoot.

Nu de kiezer heeft gesproken is het aan de partijen om samen de coalitie te vormen die Vught de komende vier jaar kan besturen én recht doet aan de wil van de kiezer. Het is jammer dat met name de SP zo sterk heeft verloren. Dat betekent dat PvdA-GroenLinks haar best moet doen om te zorgen dat Vught juist in tijden van bezuinigingen en crisis toch groen en sociaal blijft. Dat betekent voor mij persoonlijk: geen bezuinigingen op armoedebeleid, zorg (WMO) en onderwijs en geen grijze stroom of chemische onkruidbestruiding. En daarover ben ik bereid om met elke andere Vughtse partij te praten…

Vanavond om 18:00 ontmoeten de lijsttrekkers elkaar bij de burgemeester en de griffier om te praten over het vervolgtraject. Spannend!

Vandaag het laatste Zeeburgse blogje, morgen is alles anders de stemmen zijn dan geteld en als Zeeburgse raad zitten we er nog wel tot 1 mei. Maar het is dan toch anders, er zullen onderhandelingen plaats vinden en hopen dat we er voor 1 mei uit zijn. Maar vanavond wordt het spannend de peilingen zijn gunstig maar ik wil het eerst zien en dan pas geloven.
Het campagne team verdient ieder geval veel lof, regen en kou hebben ze door staan en voor sommige was het wel erg vroeg.

De stembus is nog heel even open, stem Groenlinks voor een duurzaam sociaal en groen Amsterdam-OOST

Groen
Een meerderheid van ondervraagde ondernemers is kritisch over het duurzaamheidsbeleid van gemeenten en vindt zelfs dat gemeenten bedrijven meer verplichtingen op het gebied van duurzaamheid moeten opleggen. Een kwart van de bedrijven geeft aan dat dit een doorslaggevende rol speelt bij de beslissing om in een gemeente te gaan ondernemen.

Op de valreep is dit bericht in het e-zine van Gemeente.nu een steun in de rug voor de paragraaf ‘Stimuleer groen ondernemerschap’ in ons verkiezingsprogramma. Dat duurzaam ondernemen misschien wel de enige echte groeisector in onze economie is wordt steeds breder erkend. In deze sector zal daardoor minder werkloosheid zijn.

Sociaal
Een voorbeeld is het standpunt van GroenLinks over sport, veiligheid en werk bij het verkiezingsdebat dat Fair Play afgelopen maandag organiseerde.

Gezond
Waar GroenLinks wel / geen geld aan wil uitgeven hebben we op de website helder op een rijtje gezet.

Op woensdag 3 maart zijn de raadsverkiezingen. GroenLinks staat er in de peilingen goed voor en wil na de verkiezingen Rotterdam weer besturen. ,,We willen niet terug naar de diepvriesperiode met Leefbaar Rotterdam, toen mensen tegen elkaar werden opgezet”, zegt lijsttrekker Arno Bonte. ,,Rotterdam heeft een links stadsbestuur nodig.”

Groenlinks wil van Rotterdam een schone, groene, veilige en sociale wereldstad maken. Arno Bonte: ,,De afgelopen vier jaar hebben we een heel goede start gemaakt. De wijken zijn veiliger geworden en ook sociaal gezien staat de stad er goed voor, ondanks de recessie. GroenLinks heeft er ook voor gezorgd dat Rotterdam de uitstoot van broeikasgassen terugdringt, dat meiden in de stad een eigen plek hebben, dat bewoners goede ideeën kunnen uitvoeren, dat er meer fietspaden zijn bijgekomen en dat de tram in Blijdorp weer terug is, om maar een greep te noemen.”

GroenLinks wil graag verder besturen, in de stad en in de deelgemeenten. ,,Het gaat goed met GroenLinks. We zijn een stabiele factor in het stadsbestuur en in de deelgemeenten. Wij laten zien dat we een duurzame en sociale koers heel goed kunnen combineren met bestuursverantwoordelijkheid”, zegt Bonte. ,,We verwachten ons zetelaantal te verdubbelen, zodat GroenLinks na de verkiezingen nog krachtiger terug komt in Rotterdam.”

…en woon je in Rotterdam Noord, dan kun je op mij stemmen!

» Plaats op eKudos

Het woord is aan de kiezer… Gisteravond kruisten de zeven Vughtse lijsttrekkers voor het laatst de degens in het debat van de Avulo in de foyer van De Speeldoos. Een debat dat met vlagen pittig was en waar ruimte was voor de verschillen.

Bij eerdere debatten in de Lambertuskerk en bij Ouderen Samen was naar mijn mening niet helder naar voren gekomen waar de grote verschillen tussen de zeven partijen lagen. Aan de presentatoren van Avulo Actueel gisteravond de taak om wel door te dringen tot deze verschillen. Voor de zaal hoefden ze dat echter niet te doen, die was enkel gevuld met kandidaatraadsleden en partijgenoten.

Na een kort voorstelrondje langs alle zeven lijsttrekkers kon het debat gaan beginnen. Als eerste stond direct een moeilijk onderwerp op de agenda: financiën. Hoe gaat de gemeente Vught om met een fikse korting op de uitkering van het rijk? Natuurlijk was het moeilijk om daar concrete antwoorden op te krijgen. Gemeentebelangen en de VVD beloofde beide dat er geen lastenverhogingen voor de burger zouden komen, maar het is zeer de vraag of de korting van enkele miljoenen kan worden opgevangen met enkel efficiency, bezuinigen op ambtenaren en duurdere woningen bouwen zoals beide voorstelden. Lastenverhogingen volkomen uitsluiten is per definitie korten op voorzieningen! Daarom sluit PvdA-GroenLinks beperkte stijgingen zeker niet uit. Het meest concrete antwoord kwam van Elise Adriaanse van Ons Vught die op dit onderwerp volkomen door de mand zakte. Op de vraag waar zij zou bezuinigen zij ze letterlijk: “Geen idee!”

Verder kwamen voor de pauze nog de onderwerpen accommodaties en milieu voorbij. Bij accommodaties werd duidelijk dat meerdere partijen vonden dat er teveel accommodaties waren die matig worden gebruikt en dat dit geld beter kan worden ingezet om minder accommodaties beter op orde te maken. Daarbij concentreerde de discussie zich vooral op gebouw Schoonveld, waar eigenlijk alleen Gemeentebelangen veel waarde aan hechte. De anderen wilden vooral een nieuwe locatie voor het jeugd- en jongerencarnaval in het centrum. Bij milieu spitste de discussie zich vooral toe op afvalinzameling. Jammer, want milieu is vanzelfsprekend veel breder en PvdA-GroenLinks heeft daar vele goede ideeën over.

Pas echt interessant werd het debat na de pauze. Met een groene en rode kaart in de hand moesten de lijsttrekkers reageren op stellingen. Vervolgens kon in debat worden gegaan op basis van de keuzes die werden gemaakt. Dit leverde duidelijke verschillen op en daarom vervolgens ook fellere debatten. Met trots kan ik zeggen dat PvdA-GroenLinks lijsttrekker Ben Brands bij dit onderdeel zeer duidelijke standpunten kon innemen en andere partijen stevig heeft aangevallen op enkele onderwerpen. Zo kozen het CDA en D’66 ervoor om een blanco cheque uit te schrijven voor de Petruskerk. Alle onverwachte tegenvallers zouden zo door de gemeente moeten worden opgevangen. PvdA-GroenLinks was tegen, zeker omdat de eigenaar van de kerk – bisdom en parochiebestuur – tot op heden nog geen cent hebben willen bijdragen aan behoud van de kerk. Dit in tegenstelling tot de Lambertuskerk, die grotendeels is gerenoveerd met middelen van de gemeenschap zelf ondersteund met een gemeentelijke subsidie.

Tot slot mochten de lijsttrekkers een voorspelling van het aantal zetels dat ze gaan halen woensdag doen. Ook dit jaar zou Vught flink moeten groeien om aan alle verwachtingen te voldoen, namelijk van 21 naar 32 zetels. De lijsttrekkers zouden naar eigen zeggen de volgende zetels halen: SP 5, GB 6, PvdA-GL 5, Ons Vught max 4, VVD 5, CDA 4 en D’66 3. Dat betekent dat woensdagavond voor verschillende mensen een teleurstelling gaat worden, want dat gaat zeker niet lukken. Op de slotvraag welke coalitie er gevormd zou gaan worden kwam van niemand een antwoord. Zelfs SP en Gemeentebelangen sloten elkaar niet publiekelijk uit. Met het sociaal wenselijke antwoord ‘Laat eerst de kiezer aan het woord’ werd de avond afgesloten.

Het is vandaag de dag voor de gemeenteraadverkiezingen. Over precies 19 uur en 40 minuten gaan de stembussen open. De kiezer zal zijn stem uitbrengen op de partij waar hij het meeste vertrouwen in heeft. Of, helaas gebeurt dat ook, een stem op een partij uit protest.
Morgenavond is er vanaf 21 uur een verkiezingsavond in het gemeentehuis van Heerhugowaard. Tijdens deze avond zal de voorlopige uitslag bekend gemaakt worden, zodat al bekend is welke partijen gegroeid zijn, gelijk gebleven of gekrompen met het aantal zetels in de raad. Deze verkiezingen zijn er 2 zetels meer te verdelen dan vorige verkiezingen. Dit komt doordat Heerhugowaard nu meer dan 50.000 inwoners heeft. Het totaal aantal zetels in de raad komt hiermee op 31.

Al met al zal het een hele spannende dag en avond worden morgen. Het zal dan ook bekend zijn of ik wel of niet in de raad kom en mag meebeslissen over de toekomst van Heerhugowaard, mijn stad.

Voor wie nog niet weet op welke partij te stemmen doe ik het volgende stemadvies:

Stem voor groen, sociaal en duurzaam. Stem GroenLinks!

Nog een dag en dan is het zo ver, dan kunnen duizenden Utrechtsers de toekomst van de stad bepalen. En laat het alsjeblieft zo zijn dat GroenLinks daar een belangrijk deel van uitmaakt. Een zeteltje of 10, dat moet toch genoeg zijn om een leidende rol in het komende college te krijgen. En ik zou me er echt niet voor schamen om daar onderdeel van uit te maken. Sterker nog, het zou een hele eer zijn.

Stel je toch voor, dat we van Utrecht de duurzaamste stad van Nederland kunnen maken, een stad waar nieuwe woningen energie opleveren in plaats van kosten, een stad waar pizzakoeriers hun bezorgingen doen met elektrische scooters. Scooters die rijden op duurzaam opgewekte energie natuurlijk. Wat zou het mooi zijn als ik mag meewerken aan een stad die groener is dan groen, waar daken begroeid zijn met mos of ingericht als parkjes.

Armoede zou eens echt hard aangepakt worden, taalachterstanden zullen sneller dan ooit tot het verleden horen. Pleinen en straten zullen omarmd worden door bewoners, die gezamenlijk ervoor zorgen dat iedereen veilig en prettig kan leven. Crimineeltjes worden een toekomst geboden. Te makkelijke inkomstenbronnen zoals drugsgeld wordt onmogelijk gemaakt door stedelijke productie en distributie.

Scholen zijn weer een afspiegeling van de wijk waarin ze liggen, buurtbewoners worden betrokken bij na- en buitenschools werk. Sport krijgt alle ruimt en werkgelegenheid wordt geboden doordat we versneld onze woningen gaan isoleren. Met sociaal geld worden langdurig werklozen opgeleid voor beheer en onderhoud van fraai groen. Jongeren met een taakstraf zorgen dat hun eigen wijk er piekfijn uitziet.

Al het goede blijft en wordt versterkt. Ons hoger onderwijs, ons brede cultuuraanbod, onze creatieve sector. We werken met z’n allen aan een tolerant Utrecht, waar we over fraaie fietspaden langs een groene golf van stoplichten onze weg vinden, waar trams en bussen een uitgebreid OV-netwerk vormen. Ik werk er maar wat graag aan mee. Jij toch ook.

Stemmen dus, 3 maart, op GroenLinks, en als het even kan op mij, lijst 2, plek 22

Overmorgen is het zover. De gemeenteraadsverkiezingen staan voor de deur. Ik heb me de afgelopen vier jaar ingezet voor een sociaal minimabeleid, zoveel mogelijk mensen aan het werk en een degelijke financiele huishouding in de gemeente Leiden. Hoewel ik me voorgenomen had met een lagere plaats op de lijst me meer te concentreren op mijn werk en de fotografie lijkt het mogelijk te zijn dat ik

Steeds weer sta ik verbaasd over het onvermogen van de mens om duidelijke aanwijzingen in het leven te kunnen accepteren, respecteren en op te volgen. Dit alles in de breedste zin van het woord en op vele zaken van toepassing.

In de meest directe vorm:
Pijlen op een wegdek geven in veel gevallen aan dat je, als je op dat betreffende stukje weg rijdt de kant van de pijl op moet gaan. Dit lijkt simpel, uit de praktijk blijkt echter dat dit een zeer moeilijk punt is. Op de openbare weg wordt het vaak nog wel opgevolgd, een tegemoetkomende auto lijkt daar vaak toch een vervelend opstakel. In parkeergarages is het echter een heel ander verhaal. In Heerhugowaard zijn een aantal parkeergarages bij het winkelcentrum Middenwaard. In deze garages kun je in een soort lussen rondrijden; Overal staan duidelijke pijlen, bordjes met verboden in te rijden en de parkeervakken zijn ook nog schuin ingedeeld zodat je eigenlijk alleen als je vanuit de juiste richting komt kan parkeren.

Veel mensen proberen echter steeds het tegendeel te bewijzen, hoe groter de pijl, hoe groter de drang om te laten zien dat andersom ook kan. Zeker niet ongevaarlijk aangezien ik en ook anderen met mij niet rekenen op verkeer vanaf de andere kant. Daarnaast roept het ook veel irritatie op waardoor er soms opstoppingen en ruzies ontstaan die door gewoon een simpele aanwijzing op te volgen voorkomen hadden kunnen worden.

Ook in het sociaal maatschappelijke klimaat zijn duidelijke pijlen zichtbaar, en toch gaan velen ook daar het liefst tegen het verkeer in. Hard roepen dat alles slechter wordt is een makkelijke manier om te laten horen dat je het ergens niet mee eens bent. Alle voorzieningen worden minder, de angst voor alles wordt groter. Niet omdat het werkelijk zo is, maar omdat er wordt geschreeuwd vanaf de zijlijn dat je nu toch echt wel bang moet worden.

Alle pijlen wijzen aan dat als je een tolerant, saamhorig, leefbaar en vrij Nederland wilt hebben je toch meer naar links op de politieke barometer moet gaan kijken. Daar wordt niet gezinspeeld op je angstgevoel maar op de realiteit. En de realiteit is dat we niet in een slecht land leven, dat het hier niet vol is, dat we ongeacht afkomst, herkomst en toekomst gewoon gelijk zijn.

Helaas zijn veel mensen zo in de ban van tegen het verkeer in rijden dat ze ook hier de verkeerde afslag nemen en zich liever opsluiten in hun eigen wereld waar het gevaar voor hun gevoel altijd op de loer ligt. Toch hoop ik dat ooit het besef bij deze mensen zal komen dat de kortste route niet altijd de snelste is en dat je na het nemen van een verkeerde afslag je altijd weer om kunt keren.

Ik ben deze maand druk bezig om een nieuw boek af te ronden. Het is een uitwerking van de lezingen die ik de afgelopen jaren heb gegeven over de opkomst van een nieuw type sociale professional (zie de powerpoint-presentaties op de pagina ‘lezingen’). Het boek verschijnt in juni en, zoals dat tegenwoordig altijd gaat, de voorkant en achterkant zijn al af. Zie hieronder:

Eropaf!

De nieuwe start van het sociaal werk

Aan het welzijnswerk hangt tegenwoordig de onverbiddelijke geur van overbodigheid. Het is in de ogen van velen een praatjesmakende en nietszeggende sector. Om die reden bungelen welzijnswerkers onderaan de professionele statusladder en moeten zij elk begrotingsjaar voor hun baan vrezen. Op zoek naar een verklaring voert Jos van der Lans de lezer langs de spijkerbroekenrevolutie van de jaren zeventig naar de actuele wereld van grote instellingen, die zich steeds verder hebben afgezonderd van de leefwereld van burgers.

Maar het tij keert. Op steeds meer plekken onttrekken professionals zich aan de bureaucratie en gaan eropaf. Dit nieuw type sociaal werkers gelooft niet langer in het oplossend vermogen van instituties, maar in de eerste plaats in de kracht van mensen zelf. Zij verstaan de kunst van het verbinden. Zij brengen sociale netwerken tot leven, zij koppelen mensen aan elkaar, zij verbinden dromen met mogelijkheden, mensen met kansen. Zij tekenen, aan de vooravond van een ingrijpende bezuinigingsronde, voor een nieuwe start van het sociaal werk.

In zijn succesvolle boek Ontregelen pleitte Jos van der Lans voor een herovering van de werkvloer door professionals om te ontsnappen aan de vervreemdende regelzucht en proceduredwang in de publieke sector. In Eropaf! werkt hij die gedachte uit voor het sociaal werk.

Aan wat er tussen de voorkant en de achterkant moet komen te staan wordt de komende maand nog hard gewerkt. Er ligt nu een eerste manuscript. Dat heb ik inmiddels verspreid onder mijn trouwe meelezers en criticasters. Maar het lijkt mij aardig om via mijn weblog een oproep te doen voor meer kritische meelezers. Immers, hoe meer commentaar, hoe beter het boek. Wie voelt zich geroepen? Wie wil het manuscript lezen en van commentaar voorzien? Meldt u zo snel mogelijk, want op 1 april (geen grap) moet ik het definitieve manuscript inleveren bij mijn uitgeverij Augustus. Wil ik opmerkingen kunnen verwerken, dan moet ik het commentaar ten minste een week van te voren, maar liefst eerder, binnen krijgen. Mail naar: info@josvdlans.nl

Uit een landelijk onderzoek van het Verweij Jonker instituut blijkt dat de kloof tussen rijk en arm schrijnender wordt. Vooral voor kinderen uit de gezinnen die in armoede leven. De sociaal economische positie van de ouder bepaalt in belangrijke mate je kansen op een positieve ontwikkeling; op een goede schoolloopbaan, kans op een baan en ontsnapping uit de armoede. Armoede is overerfbaar.

Het beleid van Rouvoet cs heeft hier weinig aan veranderd en dat is schrijnend. Ook in Almere blijkt uit het armoedeonderzoek van de rekenkamer dat jongeren onvoldoende perspectief hebben. Almere geeft vooral inkomensondersteuning en richt zich onvoldoende op maatschappelijke participatie.

Dankzij grote inspanningen van de GL-fractie de laatste jaren, heeft de gemeenteraad onlangs een motie aangenomen waarin staat dat dit beleid moet veranderen. Participatie komt centraler te staan. En daarbij moet de gemeente zich ook zeer specifiek richten op jongeren in minima-gezinnen. Deze kinderen en jongeren moeten ook kunnen deelnemen aan sport en cultuur, ze moeten ook een computer thuis hebben, al was het maar voor het schoolwerk. Dit is allemaal niet het geval volgens het landelijke onderzoek.

Ook wetenschappelijk is vastgesteld dat je ontplooingskansen toenemen als je erbij mag horen van jongsafaan. In de komende raadsperiode is dat dan ook, opnieuw, een belangrijk speerpunt van GroenLinks Almere.

Gestaag komen er foto's op de website. Ze zijn niet allemaal even verassend. Maar wel blijkt groen op veel plaatsen mensen aan het werk te zetten. Waar vind ik dat Groen Werkt en waarom?

Bekijk het fotoalbum onderaan deze pagina. Of klik alvast op deze foto.

Voor positieve politiek hoef je geen goeroe in huis te halen en ook geen rapfilmpjes te maken. Positieve politiek kan gewoon hier, op dit moment, met jij voor je beeldscherm, en ik hier op de bank, plaatsvinden. Positieve politiek gaat over een betere wereld en gaat over manieren om die samen te creëren. Het gaat ook over het denken daaraan. Positieve politiek stelt de vraag hoe je invloed kan uitoefenen, zonder je ’soul’ of bevlogenheid te verliezen.

Het is mijn uitdaging, die balans te blijven zoeken en blijven behouden. Het is essentieel, ook. Want hoewel we in Groningen al een sociaal klimaat hebben, met een rijke cultuur en als doel de duurzaamste stad van Nederland, is Groningen vooral een mooie stad om in te wonen: samen met je lief, vrienden om je heen, je baan en allerlei faciliteiten en mogelijkheden in de buurt. En voor zij die dit niet hebben blijven we ons onverminderd én blijvend inzetten. Dat kan niet zonder een positieve houding, respect en een hoop lach.

Daar wilde ik het voor nu maar bij laten, deze regenachtige zondag. 

Sinds 2007 kunnen de 23.000 Nijmeegse ouderen gratis reizen met de bus. Dit is een grandioos succes. Er gaan nu drie maal meer 65-plussers mee met het OV. Ze gaan vaker de deur uit en zelfs een kwart laat de auto vaker staan. Er zijn partijen die het gratis OV weer willen afschaffen. GroenLinks heeft geknokt voor invoering van het gratis OV en zal dat blijven doen voor het behoud daarvan. Een achtergrondartikel en leuk Tv-spotje:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Sinds 2007 kunnen zo’n 23.000 Nijmeegse ouderen (14% van de totale bevolking) vanaf 65 jaar gratis reizen met de bus. De buspas geldt voor alle stadslijnen tot aan de eindbestemming. Zelfs als die zich buiten Nijmegen bevindt. Ouderen kunnen dus gratis reizen naar plaatsen als Wijchen, Bemmel en Groesbeek. De pas is geldig in de daluren, dus na 9.00 uur ’s ochtends en in het weekend de hele dag. Maximaal 2 kinderen tot 12 jaar mogen gratis met opa of oma meereizen.

Het gratis OV voor ouderen stond in 2006 bij verschillende partijen in het verkiezingsprogramma. Bij de coalitieonderhandelingen in dat jaar werd € 250.000,- voor dit doel vrijgemaakt. Als kersverse wethouder voor mobiliteit kreeg ik de opdracht om dit te regelen. Maar al snel werd duidelijk dat dit budget niet toereikend was. Berekend was dat het busbedrijf Novio € 670.000,- mis zou lopen als op dat moment de ouderen gratis zouden reizen. Met een kwart miljoen kom je dan niet ver. Gelukkig kwam er tegelijkertijd een oproep van het Ministerie van V&W om deel te nemen aan een proef met gratis OV. We hebben Nijmegen toen meteen aangemeld en de proef gekregen met 50% cofinanciering vanuit het Rijk. Op dat moment had ik dus voldoende budget om minstens een half jaar proef te draaien met gratis OV voor de 65-plussers. In juni 2007 zijn we dan ook gestart; met de ouderen van woonzorgcentrum Sonnehaert gingen we op de koffie bij de Blokker in de Binnenstad.

Al vanaf het begin is het een doorslaand succes. Uit de evaluatie bleek dat er twee tot drie keer zoveel ouderen in de bus zitten. Ouderen gaan meer de deur uit. Ze gaan vaker winkelen, naar de markt en naar de bioscoop of restaurant. Deze cijfers worden ondersteund door de  binnenstadsmonitor, waarin te zien is dat veel bezoekers van de binnenstad reizen met het gratis OV-pasje. De marktkooplui en de winkeliers uit de binnenstad mogen blij zijn met deze voorziening. Uit de evaluatie bleek verder dat ouderen vaker familie en vrienden bezoeken en ze doen meer aan het verenigingsleven, zoals bijvoorbeeld zang-, muziek-, toneel- of hobbyvereniging. Ook zag je een stijging van het vrijwilligerswerk en mantelzorg.

Bij de evaluatie is tevens gekeken naar verkeerseffecten. Het busbedrijf heeft geen extra bussen hoeven in te zetten tijdens de proef. Er waren buiten de spits voldoende lege stoelen beschikbaar om de groei te kunnen verwerken. De bussen hebben dus minder lucht en meer mensen vervoerd. Ook bleek dat 27% van de ouderen wat vaker de auto heeft laten staan. Daar staat tegenover dat 20% minder fietst, vooral niet op koude en regenachtige dagen. Daar staat tegenover dat ouderen wel meer zijn gaan sporten. Zo kreeg de Nordic Walking club in Groesbeek na de start van de proef ineens meer aanmeldingen vanuit Nijmegen.

Naast enquêtes zijn er ook groepsdiscussies met ouderen gehouden en daaruit kregen we aanvullende informatie van de gebruikers. Opvallend was dat het gratis OV er vooral toe heeft geleid dat mensen het gemak van de bus hebben ontdekt. Men werd gestimuleerd om zich eens in het lijnennet te verdiepen en dat bleek zo slecht nog niet. Ook heeft de bus als voordeel dat je geen parkeergeld hoeft te betalen, je niet met de auto in het drukke verkeer hoeft te rijden, een wijntje kunt drinken en dat je andere ouderen in de bus treft.

Met het gratis OV werden twee doelen nagestreefd: een mobiliteitsdoel en een sociaal doel. Ongeveer een kwart van de nieuwe reizigers is uit de auto gestapt en draagt dus bij aan de bereikbaarheid. Voor ongeveer driekwart van de nieuwe reizigers dient het gratis OV vooral een sociaal doel; deze ouderen nemen actiever deel aan de samenleving. Al met al was de proef met het gratis OV voor GroenLinks aanleiding om dit door te zetten. Via slim onderhandelen in het college van B&W en via moties in de Nijmeegse gemeenteraad kreeg GroenLinks het voor elkaar om de proef in 2008 incidenteel voort te zetten en het structureel in de begroting van 2009 en verder te krijgen. We zijn de eerste gemeente die dit dus structureel financieel geregeld heeft.

Maar het gratis OV staat momenteel bij de gemeenteraadsverkiezingen op het spel. Partijen als D66, VVD en PvdA willen het gratis OV schrappen als bezuinigingsmaatregel. Of ze overwegen alleen rijkere ouderen geen gratis buspas meer te geven. Op zich klinkt dat logisch. Rijke ouderen kunnen het zelf wel betalen. Maar daar zitten een paar bezwaren aan. Allereerst levert de uitsplitsing tussen rijk en arm een hoop bureaucratische rompslomp op.  Een deel van het budget zal onherroepelijk in ambtelijke uren en administratieve handelingen gaan zitten; wat erg zonde van het geld is.

Ten tweede is het OV niet gratis maar wordt het betaald vanuit de OZB-opbrengsten. Op die manier kost het ieder Nijmeegs huishouden maar één euro gemiddeld per maand. Rijkere ouderen betalen dus al volop mee aan het gratis OV. Mogen ze dan ook meereizen? Vergeet ook niet dat het bedrag voor het gratis OV is berekend op basis van de inkomstenderving van het busbedrijf in 2006. We hebben dat dus afgekocht met een bedrag dat geleidelijk groeit i.v.m. de inflatie en de groei van het aantal ouderen. Maar inmiddels reizen tot drie keer meer ouderen met de bus. We krijgen dus als samenleving drie keer het product voor de prijs van één. We zijn als samenleving goedkoper uit; we hebben een kwantumvoordeel.

In feite is deze redenering ook geldig als we voor de hele Nijmeegse samenleving het OV gratis zouden maken. Dat is niet eens zo onverstandig. Gratis is nu eenmaal een krachtig marketinginstrument. Daarmee krijgen we veel mensen – ook voor het woon-werk verkeer - uit de auto en in de bus. Door de OZB te verhogen zouden we het OV voor iedereen gratis kunnen maken. Een solidaire maatregel van de hoog-mobielen met de laag-mobielen; de mensen die geen gebruik van de auto willen of kunnen maken. Maar dit is gezien de discussies over de lokale lasten en de Rijksbezuinigingen een stap te ver. Maar zoals in Vlaanderen is geschied, willen we wel kijken of we niet geleidelijk aan meer groepen gratis OV kunnen geven. We zouden na de ouderen dit ook de minima kunnen aanbieden.

Afschaffen van de gratis buspasjes, wat andere partijen willen, is echter een stap terug. Dat zou ik erg jammer vinden voor al die ouderen die de afgelopen jaren het voordeel hebben ontdekt van het openbaar vervoer in Nijmegen. Veel ouderen kunnen dan weer achter de geraniums blijven. In 2006 waren vrijwel alle politieke partijen voor gratis OV en nu zijn ze goeddeels tegen. Dan heeft het bij deze partijen ook nooit diep gezeten. GroenLinks ziet echter nog steeds de vele voordelen van het gratis OV en zal er dus voor blijven knokken.

Jan van der Meer
Lijsttrekker GroenLinks Nijmegen

Segregatie in Nederland neemt toe. Gemiddeld gaat het beter met de kinderen in Nederland, als het gaat om punten als schooluitval, speelruimte en armoede, maar die winst is bijna geheel te danken aan verbetering aan de bovenkant van het sociale spectrum. Aan de onderkant is er nauwelijks iets veranderd, aldus het onderzoek van ‘Kinderen in Tel’. En dat is teleurstellend.

‘Kinderen in Tel’ is een samenwerkingsverband van organisaties die zich met kinderrechten bezighouden. Ze presenteert haar onderzoek aan de vooravond van de gemeenteraadsverkiezingen, met de hoop dat nieuwe gemeenteraadsleden en nieuwe college’s van B&W extra prioriteit gaan stellen aan het jeugdbeleid in hun gemeente.  

Er zijn 4033 wijken in Nederland. In Groningen staan de wijken Oost-Indische buurt, de Hoogte, Paddepoel Noord en Oosterparkwijk bij de eerste tweehonderd, met Beijum-Oost op plek 203. Nog steeds groeit eenderde van de kinderen in deze wijken op in een gezin dat leeft op bijstandsniveau. ‘Kinderen in Tel’ hoopt dat deze gegevens de basis vormen waarop een dialoog tot stand kan komen over het lokale, provinciale en landelijke jeugdbeleid. Want niet het verzamelen van de data staat voorop, maar het behartigen van belangen van kinderen op grond van cijfermatige gegevens. 

Gisteren sprak ik hier over schoolverlaters. Volgens dit onderzoek blijkt dat het percentage voortijdig schoolverlaters 3,93% is van het totale aantal deelnemers aan VO en MBO, wat ongeveer 1,3 miljoen kinderen en jongeren in Nederland zijn. Eén op de vier leerlingen verlaat het voortgezet onderwijs met een opleiding onder het MBO-2 niveau. Die jongeren zijn kwetsbaar als het erom gaat een goede plek in onze maatschappij te veroveren, omdat zij minder kansen hebben op de arbeidsmarkt. Het Ministerie van Onderwijs wil uitval voorkomen en stimuleert jongeren alsnog een diploma te halen, waartoe het programma ‘Aanval op de uitval’ is opgezet. Gemeenten worden opgeroepen om met de inzet van leerplichtambtenaren en RMC-trajectbegeleiders deze groep terug te begeleiden naar onderwijs of via een passend traject naar een startkwalificatie. 

Ik kan niet wachten om met de aanbevelingen van ‘Kinderen in Tel’ aan de slag (en in dialoog) te gaan, want segregatie moet een halt worden toegeroepen om vervolgens een einde aan te kunnen maken! Een oorzaak van segregatie ligt in de eenzijdige woningvoorraad, wat met name van toepassing is op de wijken die aandacht verdienen. Daar waar in steden vooral sociale huurwoningen domineren, bieden randgemeenten vooral duurdere koophuizen. Hier moeten huisvestingsregels worden verspoepeld, en in nieuwbouwwijken zou minstens eenderde van de huizen toegankelijk zijn voor mensen met een bescheiden inkomen.

GroenLinks wil een sociaal Groningen, waar iedereen dezelfde ruimte heeft om zijn of haar talenten te ontdekken en verkennen. En het onderzoek van ‘Kinderen in Tel’ laat zien dat we opnieuw én meer aandacht moeten besteden aan het tegengaan van segregatie. Met bijzondere aandacht voor kinderen van ouders die moeten rondkomen van bijstandsuitkering.

Stem 3 maart voor ruimte aan iedereen. Een sociale en groene stad Groningen!

De Volkskrant doet vandaag geloven alsof onder GroenLinks- en D66-colleges de lasten enorm zijn gestegen. Een simpele rekensom laat zien dat dat niet het geval is. In Gouda is het OZB-tarief juist verlaagd met GroenLinks in het college. De andere lokale lasten zijn kostendekkend, en een verlaging daarvan betekent dus dat het geld ergens anders vandaan moet komen.

Volgens de Volkskrant stegen de lasten “sinds de vorige gemeenteraadsverkiezingen 55 euro per huishouden. De 74 gemeenten met GroenLinks lieten de lasten met 65 euro stijgen” (dan nog zijn de lasten daar wel lager). Het gaat dus maar om een verschil van 11 euro over 3 jaar, minder dan 4 euro per jaar, dubbeltjes per maand. Voor de gemiddelde burger onmerkbaar, voor een gemeente belangrijke inkomsten.

De lokale lasten bestaan uit 3 onderdelen: de OZB, de rioolheffing en de reinigingsheffing. In Gouda hebben we de afgelopen 4 jaar het systeem gehanteerd waarbij voor de OZB de opbrengsten (met inflatie) gelijk bleven. Omdat de meeste woningen flink in waarde zijn gestegen is het tarief daarom zo verlaagd, dat de opbrengst hetzelfde bleef. Dat heeft een iets krappere begroting opgeleverd (ongeveer een half miljoen per jaar), omdat investeringen in groen, veiligheid en leefbaarheid die voor stijgende woningprijzen zorgen niet terug worden verdiend door de gemeente.

De andere onderdelen van de lokale lasten zijn dus rioolheffing en reinigingsheffing. Met name de kosten voor onderhoud en vervanging van riolering in Gouda zijn hoog. Het rioolstelsel is verouderd en vervuilend. De jaarlijkse kosten worden omgezet naar de rioolheffing, die is dus kostendekkend. In andere gemeenten wordt geld voor andere voorzieningen als sport en cultuur gebruikt voor het riool; in Gouda zijn de kosten en lasten transparant. Als de rioolheffing omlaag zou gaan, kan het riool niet opgeknapt worden. In de vooroorlogse wijken zou dat nog meer problemen met stankoverlast en vervuiling opleveren.

De vraag die we de komende jaren moeten stellen is: welke kwaliteit van voorzieningen en dienstverlening willen we? Dat moet zo efficiënt mogelijk gebeuren, maar ook dan kan het nodig zijn om de lasten te verhogen. Omdat de OZB samenhangt met de prijs van de huizen dragen de sterkste schouders daardoor de zwaarste lasten. Als we daardoor de kwaliteit van zorg, sociaal beleid, cultuur en groen overeind kunnen houden, en andere mogelijkheden om dat te doen zijn niet haalbaar, dan is dat bespreekbaar voor ons.

Vier jaar geleden stond ik jong (21) en onervaren bij studentenvereniging SSRA te debatteren. Gisteravond stond ik er weer, met zeven andere kandidaten te discussieren over de Noord/Zuidlijn (afbouwen!), 30-kilometerzones (invoeren!) en openingstijden van de horeca (verruimen!). Maar toen kwam er opeens een goede vraag uit het publiek. De komende jaren moet er enorm worden bezuinigd, en iedere kandidaat werd uitgedaagd om twee onderwerpen te noemen waarop zij zouden korten. Ik mocht als eerst, en noemde de bezuiniging op ambtenaren (een onderwerp dat zonder uitzondering door iedere kandidaat werd genoemd) en de verhoging van de OZB (de onroerend zaak belasting: een verhoging van 2,50 per maand ieder jaar – een patatje, zeg maar – dat voor 50 miljoen euro extra inkomsten zorgt).

Bas van ‘t Wout, de kandidaat voor de VVD, begon zijn statement met de opmerking dat de bezuinigingen pijnlijk zouden zijn voor iedereen. Tot zover zijn we het eens. Maar toen zei hij: ‘Daarom bezuinigen wij op cultuur, milieu en armoede.’ Wow. Bezuinigen op cultuur en milieu vind ik zowel onverstandig als onwenselijk, maar bezuinigen op armoede?!

GroenLinks en PvdA hebben in de afgelopen jaren mensen de langdurigheidstoeslag opengesteld voor mensen die op maximaal 110 % van het sociaal minimum zitten. Dat zijn dus mensen die echt héél erg weinig inkomen hebben. En juist op die mensen wil het VVD gaan bezuinigen: de grens van 110% moet worden verlaagd tot 105% (daar halen ze 2,5 miljoen euro mee op: dat zet dus niet eens zoden aan de dijk).

Het voorstel van GroenLinks om aan huiseigenaren een kleine bijdrage te vragen zodat we de meest kwetsbare groepen in Amsterdam kunnen ontzien is een pijnlijke keuze. Maar het VVD voorstel voor een lastenverzwaring bij de 5000 Amsterdamse gezinnen die het al niet breed hebben, en die daardoor geen nieuwe computer of koelkast kunnen aanschaffen, is gewoonweg asociaal.

GroenLinks Assen investeert 20 miljoen euro en bezuinigt 7 miljoen. Dat is het resultaat van het plan “Groen Werkt”, Bezuinigingen nodig, investeren moet.

Door ondubbelzinnig duidelijk te maken date en duurzame economie de toekomst is. Dan weten investeerders en kredietverstrekkers waar zij aan toe zijn.

GroenLinks Assen kiest voor groene investeringen. Het plan geeft antwoord op verminderde inkomsten, een aanpak van de crisis, mensen perspectief bieden op werk en realiseren van een duurzame energievoorziening.

De CO2 uitstoot wordt aanzienlijk terug gedrongen. Een doeltreffende vorm van duurzame energie is bijvoorbeeld windenergie. Het creëert een win-win situatie, duurzaam en winstgevend.

Daarnaast investeren wij in de exploitatie van geo-thermie in alle nieuw te bouwen woningen.

Nieuw is het beleid om in 2015 minstens 750 elektrische auto’s in Assen te laten rijden. Dit biedt nieuwe perspectieven in termen van werkgelegenheid, geeft een impuls aan de lokale economie, door het aanleggen van accu-wisselstations en oplaadpunten voor de elektrische auto’s. Daardoor ontstaat er in Assen een aantrekkelijker vestigingsklimaat.

Voor een uitgebreid investering- en bezuinigingplan verwijs ik u naar de website van assen.groenlinks.nl.

Gisteravond was ik namens GroenLinks aanwezig bij het Zandvoorts ondernemersdebat. Soms wat rommelig (ik steek daarvoor mijn hand in eigen boezem), waardoor het leek alsof er weinig pittige uitspraken werden gedaan. Maar die waren er wel! Waarbij de hoofdvraag voor mij blijft: hoe maak je Zandvoort een beetje beter in de komende 4 jaar? In dit geval specifiek voor ondernemers.

Extra ondernemersbelasting?

Eerst maar eens even over het ondernemersfonds,  het stokpaardje van CDA-kandidaat Peter Tromp, tevens bestuurder van de Ondernemers Vereniging Zandvoort. Een ondernemersfonds is een instrument om geld bijeen te halen voor financiering van publieksactiviteiten die de lokale economie en samenleving ten goede komen. Met als groot voordeel dat iedereen meebetaalt via reclamebelasting of (zakelijke) OZB. Tot zover hulde. Maar ook: extra belasting!

Meer regels, tarieven en rekeningen!

In Leiden, Delft en Alkmaar wordt het ondernemersfonds al ingezet. En in Zandvoort hebben CDA en  'lokalo' Sociaal Zandvoort er ook geen bezwaar tegen. Maar zij krijgen dan ook niet te maken met meer regels, tarieven en rekeningen. Zo maak je ondernemen in Zandvoort nou niet bepaald leuker. En als alle ondernemers dit wel willen, zoals PvdA zich hardop afvraagt? Dan moet je dat wel heel zeker weten! Want voordat je het weet is het zoveelste conflict in Zandvoort geboren. Wie herinnert zich nog de baatbelasting wat inwoners en ondernemers uiteindelijk alleen maar geld heeft gekost?

Grootse dromen, karige resultaten

Een ander discussiepunt is het bevorderen van het verblijfstoerisme. Een belangrijk thema in een toeristisch dorp als Zandvoort, want iedere verblijfstoerist geeft ook geld uit aan de lokale middenstand. Het PvdA (thans collegepartij) droomde hardop van een nieuw hotel in het luxe segment. Maar krijgt het niet voormekaar om een eenvoudige standplaats voor kampeerwagens te realiseren. Volgens PVDA lijsttrekker Gert Toonen is dit idee gedwarsboomd door belangenvereniging Recron. Waarbij sommige ondernemers zich hardop afvragen wie nu eigenlijk de baas is in Zandvoort. Als ondernemer wordt je daar niet vrolijk van.

Slechte bereikbaarheid ondernemers

Waar ondernemers ook niet vrolijk van worden is het verkeersbeleid tijdens grote evenementen op het circuit van Zandvoort. En dan hebben we het nog niet eens over het belabberde parkeerbeleid en tekort aan betaalbare parkeerplaatsen. Volgens vele ondernemers worden mensen die met de auto naar Zandvoort komen, na afloop van een circuitevenement te snel het dorp uitgeleid. En dat merkt men in de omzet. Volgens de PvdA is dat in het verleden gebeurd, maar nu niet meer. Tsja, wie is hier nu de jokkebrok? De kassa van de ondernemers of de PvdA? De verkiezingen zullen het uitwijzen. GroenLinks wenst alle ondernemers in ieder geval goede zaken. Zonder extra belastingen en met een goed bereikbaar dorp en strand!

Maandagavond 22 februari organiseerde PvdA-GroenLinks een politieke borrel in aanwezigheid van Tweede Kamerlid Diederik Samsom in café De ’s-Limmerick. Ondanks een beperkte opkomst toch een zeer leuke avond met duidelijke statements om te kiezen voor een sociaal en groen Vught.

Vanaf half zes strompelde de belangstellenden binnen, maar helaas bleef het vooral bij mensen die toch al tot onze achterban behoorden. Leuk was wel om enkele gezichten te zien die gewoonlijk niet op onze activiteiten komen en ook een raadslid uit Den Bosch en de lijsttrekker van PvdA-GroenLinks uit Bernheze te zien. Bij binnenkomst kreeg iedereen meteen een broodje en een kop soep aangeboden en was er gelegenheid om bij te praten terwijl we wachten op de komst van Diederik Samsom.

Toen Samsom zo tegen half zeven binnen was, kon de avond echt begonnen. Allereerst zette hij breed uiteen waarom het juist tijdens de economische crisis belangrijk is om te kiezen voor een groene en sociale politiek. Natuurlijk was er ook aandacht voor de val van het kabinet en de kwestie Uruzgan, maar de avond ging vooral over lokale politiek. Daarom was er ook veel ruimte voor de top van de lijst van PvdA-GroenLinks om te vertellen over de lokale plannen. Zo vertelde wethouder en lijsttrekker Ben Brands over de winst van vier jaar deelname aan het college, ging Suzanne van Wiggen in op een schone leefomgeving, sprak Teun Wezelenburg over extra investeren in fietspaden, ging Ton van der Vossen in op belangrijke keuzes rondom financiën en mocht ik zelf wat zeggen over het armoedebeleid. Tussendoor kon Samsom reageren op de lokale ideeën en verdere plannen aandragen die op lokaal niveau uitgevoerd zouden kunnen worden.  Interessant was het idee van Samsom om op lokaal niveau – alleen of samen met buurgemeenten – te investeren in duurzame energie. Daarnaast was zijn boodschap over het niet uitsluiten van stijging van de OZB zeer helder. De komende bezuinigingen kunnen niet alleen worden opgevangen door op alles te korten, maar ook door zij die het goed hebben iets meer te laten bijdragen. Dit alles om de voorzieningen voor de samenleving in stand te houden.

Na de uitgebreide verhalen van Samsom en de leden van de fractie geleidt door Eric Dammingh – de hoogste nieuwe kandidaat op de lijst – was het tijd voor de lijsttrekker uit Bernheze. Daar voeren ze campagne middels limmericks en gezien de locatie van onze avond wilden ze graag een van deze limmericks aanbieden aan Diederik Samsom. Daarna was het tijd om af te sluiten met een borrel. Helaas was er weinig tijd voor een nazit, omdat om acht uur ook het debat in de Lambertuskerk begon.

Sommige partijen zijn helemaal van slag af vanwege donkere wolken die zich aan de financiële horizon vormen.  D66 Lochem wil het gemeentehuis bij de bezuinigingen betrekken.  Het CDA wil het over de kerntaken van de gemeente hebben. De VVD wil het geld veilig op de bank een laatste rustplaats geven! Anderen geven aan dat in ieder geval op gezondheid en cultuur niet bezuinigd mag worden, alsof de overige posten voor het pakken liggen. Het is een wonderlijke discussie, want het speelt zich af in een wereld van defensief opereren, terug naar beheersen, weg van investeren. De angst regeert, de gevolgen kunnen ernstig zijn als deze eenzijdige bezuinigingsdrang doorzet.

Is er dan niets aan de hand? Zijn die financiële donderwolken slechts luchtspiegelingen? Niets is minder waar. De financiële crisis is werkelijk aanwezig. Het rijk zoekt naar 35 miljard bezuiniging, structureel. De bouw ligt stil, de economie sleept zich langzaam omhoog, zonder groots effect op de werkgelegenheid. Maar is dat een rede om ons, na jaren van groei en welvaart, nu mak naar de slachtbank te laten voeren om te gaan kaasschaven aan onze programma’s, om via kerntakendiscussies de rol van de overheid te verkleinen zonder daarvoor iets in de plaats te zetten? Gaan we uit angst voor wat komen gaat ons geld maar op de bank zetten, zoals een zichzelf liberaal noemende partij durft te suggereren? Nee, blijkbaar is angst een slechte raadgever en wordt het tijd om echt na te denken over financien en economie. Dat zeg ik niet uit arrogantie, omdat ik het beter weet. Dat zeg ik omdat we als overheid de verantwoordelijkheid hebben om een zorgende, stabiele en vredelievende samenleving mede vorm te geven en alles uit de kast moet halen om afbraak te voorkomen. Dat kan en dat moet in deze wereld waar crisis bijna tot structuur ervan verheven is.

Het Groene Banenplan

Dat je kan ombuigen blijkt wel uit het Groene Banenplan dat GroenLinks Lochem lanceerde.  Honderden banen door het versterken van onze duurzame samenleving. Milieu-investeringen, in de vorm van zonne-energie en isolatie, zorg in een vergrijzende samenleving, natuurbeheer voor het behoud van een historisch en recreatief belangrijk landschap vormen de ene pijler. Sociaal aanbesteden, door bv. 5% van de loonsom van aanbestedingen in te zetten voor werkzoekenden, de andere. Vanuit die honderden banen komen er zeker 120 beschikbaar voor ons bestand werkelozen. Met behulp van een participatiebedrijf begeleiden we deze mensen naar werk. Dat bespaart de gemeente structureel 1,6 miljoen Euro per jaar! Banen, sociale cohesie, versterkt milieu en besparingen… allemaal winst. Niks bezuinigen. Investeren in mensen, milieu en zorg. Zie wat dat oplevert.

Investeren in een duurzame economie

De overheid heeft altijd ‘defensief’ geïnvesteerd. Dat betekent dat onze gelden niet werden ingezet om ‘winst’ te maken, maar om de omgeving te onderhouden. We bouwen wegen, zetten lantaarnpalen neer, onderhouden het groen, keren uitkeringen uit. Ja, we investeren in de bouw. Worden rijk via de grondexploitaties. Maar dat is nu afgelopen. De bouw ligt stil. Krimp kondigt zich aan. Wat doe je dan? Radeloos proberen sommige partijen nog wijken erbij te bouwen, de werkelijke statistiek te grabbel gooiend, zoekend naar de hongere huizenbezitter die nauwelijks meer bestaat. Terecht dat in Brabant de woningcorporaties alarm roepen. In Lochem is het niet anders! Maar wat dan? Eigenlijk is het simpel. Er zijn wel meer investeringen die zich terug betalen. Bijvoorbeeld zonnepanelen. Stel dat we, als gemeente, investeren in zonne-energie. Een zonnepaneel betaalt zich zeker binnen 18 jaar terug en heeft een technische leeftijd van 35 jaar. Met grootschalige introductie kan het nog veel scherper en door slimme meetsystemen krijgen we ‘oorsprongscertificaten’ en kunnen we afschrijving (via energieopwekking) goed in de gaten houden. Een rendabele belegging toch? Over 18 jaar of minder hebben we gratis electriciteit! Ja, zeggen andere ondernemers… dat is een lange investeringsperiode. Nu, voor de overheid helemaal niet. We schrijven riolering over een periode van 60 jaar af en doen daar investeringen in. En die 18 jaar is op basis van huidige energieprijzen  en technologie, zonder subsidie. Dat gaat veranderen. De overheid moet investeren in energie, via kleinschalige en lokale coöperatieve verenigingen. Dat levert geld op!

Versterking maatschappelijk middenveld

Tenslotte, de overheid moet niet alles willen leveren. De samenleving staat helemaal in de ‘modus’ van ontvangen. Onvoorstelbaar hoeveel mensen eisen dat we zout strooien in een vieze winter, zelfs als het zout werkelijk op is. Onvoorstelbaar hoe weinig mensen de stoep zelf aan willen vegen, maar wel wijzen naar de overheid die haar taken verzaakt. Het versterken van het maatschappelijk initiatief, het maatschappelijk middenveld, om met elkaar veranderingen aan te pakken en via vrijwilligers en sociaal en cultureel werk de samenleving zelf het initiatief te laten nemen. De overheid kan kleiner, als het maatschappelijk middenveld groter wordt. Dat zijn wel communicerende vaten. Kerntaken weg laten vallen of de kaasschaaf hanteren kan niet zonder hierin actief de regie-rol te pakken. Dat is lastig, een uitdaging voor een overheid die gewend is te beheersen en te beheren. Die tijd is voorbij. De overheid is op z’n best regisseur, meestal partner.

Kortom, bezuinigingen zijn niet nodig. Een andere kijk op onze economie en onze overheid moet ons op weg helpen.

Share on Facebook

Vandaag werd het geroeptoeter van de VVD over ‘Nederlands praten’ luidkeels overstemd. Niet dat iemand het heeft gehoord, want de camera’s van Nova zoemden, en lokale politici waren veel te druk met de Telegraaf, NOS, SBS en andere persmuskieten die alleen komen voor relletjes, en nooit voor debatten die écht ergens over gaan.

Ik was vandaag jurylid bij de Voorleeswedstrijd in de bibliotheek. Lokale voorrondes, waarin we de afgevaardigden kiezen voor de regionale kampioenschappen, en zo door naar Landelijk. Ik jureer al jaren, en ditmaal was het niveau hoog. De eerste kampioen van vandaag bleek dyslectisch, een persoonlijke triomf dus, en zeer verdiend. De winnaar van de tweede ronde was, gezien de commotie die de VVD aanwakkert, nog opmerkelijker. Een jongetje (al ruim in de minderheid tussen alle meisjes) dat de sterren van de hemel las. Dat uitgebreid vertelde over het oeuvre van zijn ‘lievelingsschrijver’. Een echte lezer, en ook een echte vóórlezer, want het publiek hing aan zijn lippen. De terechte winnaar. En had ik al verteld dat zijn beide Turkse ouders in de zaal glommen van trots?

De Deventer VVD en Marco Swart voorop moeten zich schamen. Hun snoeiharde opstelling rond het Nederlands krijgt Wilderiaanse trekken. Een kennismakingsgesprek van Turkse kandidaatraadsleden bij (what’s in a name?) voetbalclub Turkse Kracht riekt naar ‘apartheid’, aldus Swart, omdat er wellicht ook Turks wordt gesproken. Ik weet niet waar ik moet beginnen om mijn verontwaardiging uit te drukken over het misbruik van die term. En dat ik, als beroepsschrijver, geen woorden kan vinden wil wat zeggen.

Vandaag zag ik me bevestigd in de nuchtere toon, de positieve benadering die GroenLinks heeft over Deventer en onze allochtone mede-Deventenaren (ze wonen hier beduidend langer dan Swart zelf). Het gaat goed met ze, ze werken, studeren, roeren zich in debatten. En als het met sommigen minder voorspoedig gaat, moet je ze helpen, erbij betrekken. Niet uitsluiten en aan hun lot overlaten.

Temidden van al dat misselijke, populistische en vooral negatief getoonzette VVD-tumult, las een enthousiast jochie vandaag de sterren van de hemel. Swart zag het niet. Die was te druk met de camera van Nova…