Vandaag heb ik samen met Chiel Rottier onderstaande schriftelijke vragen ingediend.

Afgelopen week bleek uit een onderzoek van de Europese Commissie dat de woonlasten in Nederland de hoogste van Europa zijn. (http://www.socialsituation.eu/WebApp/ResearchNotes.aspx). In Nederland slokken de woonlasten gemiddeld 30,9% van het besteedbaar inkomen op, terwijl het Europese gemiddelde 22,2% is. Met name huurders hebben met een percentage van 38,7% een hoge woonlastenquote. Opvallend is ook de hoge woonlastenquote van de 20% huishoudens met de laagste inkomens in Nederland: bijna de helft (47,4%) van hun besteedbaar inkomen gaat op aan woonlasten.
Ondanks dat een aantal uitkomsten niet helemaal als een verrassing kwam is GroenLinks geschrokken van de uitkomsten van dit onderzoek. De Woonbond stelt in een reactie dat de woonlastenquote omlaag moet naar maximaal 25% van het besteedbaar inkomen.

Wij gaan ervan uit, dat u kennis heeft genomen van dit onderzoek van de Europese Commissie. De GroenLinks fractie heeft naar aanleiding van dit onderzoek de volgende vragen:

1. Heeft het college inzicht in de woonlastenquote van Utrechters in zowel koop- als (sociale) huurwoningen? GroenLinks is vooral geïnteresseerd in de cijfers voor de Utrechtse huurders, omdat huurders kennelijk het hardst getroffen worden.

1. Indien deze cijfers bekend zijn, kunnen we deze dan krijgen? Indien deze niet bekend zijn, deelt het college dan de mening van GroenLinks, dat deze onderzocht moeten worden als onderleggers voor het volkshuisvestings- en armoedebeleid.

1. Is het college het met ons eens dat de een woonlastenquote van boven de 25%, met name voor mensen met een laag inkomen, onwenselijk is?

1. Welke maatregelen denkt het college te kunnen nemen - alleen, dan wel in overleg met corporaties - om deze omlaag te krijgen?

1. Kunt u ons informeren over het aantal huurders van corporaties, dat een betalingsachterstand heeft t.a.v. de huur en de energiekosten, om welke totaal bedragen dat gaat en tot hoeveel deurwaarder acties, afsluitingen en huisuitzettingen e.e.a. in 2009 en de eerste helft van 2010 heeft geleid.

1. Is het college het met ons eens, dat de uitslag van dit Europees onderzoek een extra reden is om bij herstructurering - binnen de goedkope en betaalbare woningvoorraad - grootonderhoud of renovatie tot uitgangspunt te nemen en een terughoudend huurbeleid te bepleiten bij verhuurders.

7. Is het college bereid aan te dringen bij een nieuw kabinet om maatregelen te nemen de woonlastenquote in Nederland omlaag te krijgen?

Vanavond was het tijd voor een bezoek aan Noord-Drenthe, te weten Eelde. Dat is voor de meeste Nederlanders bekend dankzij het vliegveld Groningen Airport Eelde, maar er is natuurlijk nog meer te beleven! Zo hadden wij het “geluk” tijdens het bloemencorso een bezoek aan het dorp te brengen, waardoor we in ieder geval de hele avond verzekerd waren van een portie herrie uit de feesttent.

Eerst tijdens de maaltijd bij Pizzeria-Eetcafé De Rooie Kater een vergadering van de Statenfractie. Vanaf nu worden deze vergaderingen uitgebreid met Gabriëlle van Dinteren (lijsttrekker) en mij omdat wij na de verkiezingen deel uit gaan maken van de fractie. De (steun)fractie bestaat uit een leuke club mensen, dus een prettige samenwerking zit er voor de toekomst wel in!

Vervolgens brachten we, samen met de GroenLinks-raadsfractie uit Tynaarlo, een werkbezoek aan museum De Buitenplaats, ook in Eelde. Hier kregen we een rondleiding van de vriendelijke en enthousiaste directeur Geert Pruiksma door de schitterende museumtuin en de tentoonstellingsruimte waar hedendaagse figuratieve kunst tentoon wordt gesteld. Rondom het bloemencorso uiteraard een tentoonstelling over… bloemen

Nog een week voor het zomerreces echt ten einde zal zijn, stijgt de spanning in Den Haag. Volledig genieten van het gekonkel en de opmerkingen van iedereen er om heen. Voor de buitenstaander is het minder te begrijpen, dat deze spanning er een is die te maken heeft met de voortgang van het land. Als rasechte GroenLinkser en als campaigner heb je daar voor gewerkt, voor GroenLinks in de

Er zijn natuurlijk nog steeds genoeg mensen die niet echt op vakantie kunnen gaan, maar het was echt wel stukken rustiger in Breda de afgelopen weken. Naast de bekende komkommerverhalen en relletjes en de onrust rond evenementen en de verkeersomleidingen, gebeurden er nauwelijks schokkende dingen. Deze week mocht ik grotendeels zelfs in mijn eentje Breda besturen maar de komende week staat er al weer heel wat op de (college-)agenda. Nu was er tijd om de vakantiepost en kranten allemaal weg te werken, een 100-jarige te feliciteren, RTL4- corifeëen Trinny en Susannah te verwelkomen in de beste binnenstad van Nederland en met de GroenLinks fractievoorzitter de verwachtingen voor het komende seizoen door te nemen. En het laatste Valkenbergconcert werd vervolgd met Corrie Konings in Tranen van Van Cooth.

Als loco-burgemeester kom je in aanraking met kwesties rond openbare orde en veiligheid die doorgaans ver van mijn eigen portefeuilles af liggen. Het is vooral een kwestie van goed communiceren met iedereen: met de politie, de brandweer, het kabinet, de GGZ, het veiligheidshuis, want iedereen is professioneel met zijn of haar werk bezig. En lang niet alles kun je terugvinden in de krant of op internet, zoals de in bewaringstelling van personen die een gevaar voor zichzelf of hun omgeving zijn. En alles wat er achter de schermen gebeurt om een evenement goed te laten verlopen of een voetbalwedstrijd is voor de meeste mensen volstrekt onzichtbaar. Behalve natuurlijk voor de (loco)burgemeester. Je moet er ook steeds ook bedacht zijn dat ondanks alle voorbereidingen en de goede organisatie en begeleiding er toch iets verkeerd kan gaan. Net als dat er zomaar een verkeersongeluk kan gebeuren, waarvan niet altijd duidelijk is wie ervoor verantwoordelijk is of waarom het juist daar op dat moment gebeurt. Maar de hulpdiensten worden wel geacht er onverwijld bij te zijn.

Mijn wekelijks blog-column is dus ook weer begonnen. Wie weet waar we het allemaal over zullen gaan hebben.

Van mijn laatste vakantie op ThyEnCamp had ik werkelijk genoten, diverse blogs hierover zullen nog gaan volgen. Tegen verwachting in door slordigheid van mijzelf was ik ook dit jaar beloond met een paar dagen zo goed als gratis vakantie.

De ideologie van ThyEnCamp stond en sta ik volledig achter, op ThyEnCamp had ik tevens iemand ontmoet die in Zwolle een soort gelijk iets aan het opzetten is, en ff gluurt bij de buren om van elkaar te leren.

Zelf ben ik een personage die Groene Energie heel belangrijk vind, daarnaast mijn eigen ook graag inzet voor de minima, WAJONGERS, allochtonen, jeugd en gezin en ratel zo maar even door. Vanaf eind 2005 dat ik actief betrokken raakte binnen GroenLinks kon ik nooit al die thema’s allemaal oppakken.. Een paar jaar ervoor greep ik naar Huurders belangen en per 2005 naar het netwerk Chronisch zieken en gehandicapten van GroenLinks. Kort daarop volgde GroenLinks Hoogeveen en CNV(J) WAJONG werkt.

Betreffende thema’s bleven mij aanspreken en ben tussen de regels door op oproep ook meer gedaan met Energie. Had mij voor genomen om een column te gaan schrijven op www.regiohoogeveen.nl omdat je daar veel lezers treft en ThyEnCamp hierin ook benoemen.

Binnen www.regiohoogeveen.nl moet een ingezonden column natuurlijk wel over Hoogeveen gaan of betrekking hebben met Hoogeveen. Daarvoor had ik de camping beheerder van ThyEnCamp benaderd en deze heeft mij netjes een paar stapjes op weg geholpen.

Nu ik intussen zo diep in die stof zit wil ik zeker een soort gelijk plan opzetten.

Als politiek toeschouwer wordt er binnen diverse gemeentes geklaagd over begrotings tekorten, maar bijvoorbeeld wordt wel het gemeentehuis dag en nacht verlicht. Dat is toch vreemd eigenlijk, hetzelfde geld voor sociale werkvoorziening die extra geld nodig hebben (daarover ga ik nog een aparte blog schrijven aangezien de komende bezuinigingen die ik nu al af keur met rekensom erbij omtrent het hoe en waarom, men dient te investeren in de toekomst en dat zie ik helaas niet gebeuren met huidige plannen)

Een soort gelijk idee als ThyEnCamp ook binnen Hoogeveen opzetten is intussen een leuke uitdaging geworden op mijn adres en zal het ook zeker goed gaan uitwerken op papier met daarbij concrete mogelijkheden hiervoor binnen Hoogeveen.

Sinds 2 jaar is er een nieuwe Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO). Een wet die bedoeld was om Alles Beter Te Maken. Korte procedures, meer op lokaal niveau, digitalisering bestemmingsplannen voor betere toegankelijkheid voor burgers, het kan niet op allemaal.

Eén van de nieuwe elementen was het projectbesluit. Deze vervangt de oude “Artikel 19″-procedure. Hiermee kan een kleine wijziging in een bestemmingsplan worden gemaakt, zonder dat het hele bestemmingsplan over moet. Een projectbesluit is in de praktijk hetzelfde als een bestemmingsplan zelf.

Bestemmingsplannen zijn belangrijk: het gaat om de (juridische) zekerheid over de eigen omgeving, wat er wel en niet gebouwd mag worden. Het is dan ook niet voor niets dat de gemeenteraad over bestemmingsplannen moet beslissen. Een bestemmingsplan raakt burgers heel direct, en de verschillende belangen kunnen botsen en moeten democratisch gewogen worden.

Maar nu komt het: in de vorige periode vond een meerderheid van de Raad het prima om de bevoegdheid over een projectbesluit te beslissen bij het College te leggen. Gezien de zwaarte van een projectbesluit – vrijwel dezelfde procedures als in een bestemmingsplan – en de gevolgen – je mag pas leges innen als het projectbesluit ook in het bestemmingsplan is opgenomen – leek het de fractie van GroenLinks beter om ook het projectbesluit door de Raad te laten nemen. Ook 50+, D66 en de SP waren dat. Door de toezegging van de wethouder dat er spaarzaam met projectbesluiten omgegaan zou worden steunde een meerderheid het delegeren naar het college.

En dan kom je nu bij de vraag wat “spaarzaam” dan eigenlijk is. Inmiddels zijn er projectbesluiten langsgekomen over de Oostpolder, het nieuwe zwembad, de ambulancepost van de RAD, en een fietsverbinding met de Zuidwestelijke Randweg. Voor iets waarvan het College nog geen 2 jaar geleden aangaf dat het eigenlijk niet zo’n handig instrument is vrij veel. En dan gaat het ook nog om zaken die in meer of mindere mate ophef veroorzaken.

Wat mij betreft wordt er nog eens goed nagedacht door de raadsfracties of het delegeren van deze bijna-bestemmingsplannen naar het College vanuit onze taken als gemeenteraad – kaderstellend, controlerend en volksvertegenwoordigend – wel een gewenste zaak is, nu in korte tijd al 4 ingrijpende projectbesluiten zijn genomen.

In mei is door de gemeenteraad het nieuwe bestemmingsplan Warffum kom vastgesteld. Veel rigoreuze wijzigingen zijn er niet doorgevoerd. Alleen de Archeologische Verwachtingskaart is als onderlegger toegevoegd en alle wijzigingen van de afgelopen tijd zijn verwerkt. Warffum heeft een beschermd dorpsgezicht en de wierde van Warffum dient natuurlijk ook goed beschermd te worden. GroenLinks was op

De auteur weigert een kettingbrief tegen de vorming van een minderheidskabinet met gedoogsteun van Geert Wilders te ondertekenen en zet uiteen waarom hij banger is voor VVD, CDA en PvdA dan voor de PVV van Wilders.

Geacht college van burgemeester en wethouders,
Beste Aat, Hans, Ton, Jaap en Erik,

Dit voorjaar hebben jullie onze gemeente weer eens mooi communicatief op de kaart gezet met het twitter verbod voor wethouders. Maar, ter compensatie, zouden jullie een weblog gaan bijhouden. Als de eerste bloggende politicus in Dronten (mijn eerste post was op 19 maart 2004) heb ik de hele zomer lang nagelbijtend zitten wachten op jullie eerste blogje. Hoe meer bloggende Dronter politici hoe beter.

Helaas blijft het oorverdovend stil. Niet dat het verrast, wel stelt het teleur. Want juist de rustige zomermaanden waren voor jullie toch een mooi moment geweest om eens lekker te oefenen met een weblog en eens voorzichtig een eerste blogje te posten. Want nu moeten we allemaal hard aan de bak, zijn jullie druk met de ombuigingsvoorstellen waarop we moeten gaan bezuinigen en de begroting van volgend jaar. Kortom, drukte weer alom.
Maar kennelijk ontbreekt de werkelijke wil in het college om iets aan de meer directe (moderne) communicatie met onze inwoners te doen. Niet twitteren, niet bloggen, laat staan hyves of facebook. Allemaal veel te modern en eng vermoedelijk.

Graag zou ik jullie toch nog even willen wijzen op een weblog van een jonge inwoonster van onze gemeente: Maaike. Gisteren plaatste ze een blogje over de twitterende raadsleden in Dronten:

Sinds ik me ben gaan interesseren in wat er in politiek Dronten gebeurd kijk ik anders tegen de gemeente aan. Mijn haat-liefde verhouding met Dronten is niet veranderd, dat zal ook wel niet zo snel gebeuren. Toch ben ik iets positiever gaan kijken naar de gemeente. Dit komt vooral door de twitterende gemeenteraadsleden.

Ik citeer verder:

Het verbaasde om te zien hoe de leden van de Christenunie, Groenlinks en de PVDA goed met elkaar om konden gaan. Hoe het normale voetbalhooligan gedrag wat normaal tussen leden van partijen hangt hier totaal niet zichtbaar was.
Het verbaasde me dat ik antwoord kreeg op mijn vragen en hoe serieus ze me namen, hoe hartelijk ze reageerden, hoe ze confrontaties en discussies niet uit de weg gingen maar aan gingen.

Je mag van mij heel Dronten afkraken, maar deze mensen hebben mijn vertrouwen in de gemeenteraad gewonnen.

Misschien, heel misschien kan het college in al haar wijsheid nog eens het twitter-besluit en de niet uitgevoerde blog-toezegging heroverwegen en een voorbeeld nemen aan haar raadsleden? Misschien is het toch wel een medium wat effect heeft op de zo vaak besproken kloof tussen de burger en de politiek en de gemeentelijke overheid in een positief daglicht kan stellen.

Ik kijk met grote spanning uit naar jullie massale getwitter en weblogs. Ons motto tegenwoordig is ‘Dronten geeft je de ruimte’. Dan moet het ook zijn: Dronten geeft nieuwe digitale media de ruimte. Toch?

Hartelijke groet,
Paul

ps. Ere wie ere toekomt: wethouder Engelvaart twittert als privépersoon Hans er lustig op los. Heel goed Hans, ga zo door! Hopelijk ook snel weer als wethouder.

Uitnodiging voor de kennismakingsbijeenkomst van de nieuwe Werkgroep GroenLinks Exact op 29 september 2010, met als speciaal thema: “Exacte analyse van de verkiezingsuitslag”.

lees verder

GroenLinks wil dat het stadsbestuur NRC Handelsblad helpt met het vinden van een ‘bruisende locatie’ voor het hoofdkantoor in Rotterdam. Ook wil de partij dat het stadsbestuur kijkt hoe bij een nieuwe locatie een debatcentrum ontwikkeld kan worden. Fractievoorzitter Arno Bonte van GroenLinks wil daarmee voorkomen dat de krant naar Amsterdam verhuist. Morgen debatteert de gemeenteraad op initiatief van GroenLinks over de verhuisplannen van NRC.

NRC Handelsblad wil weg van de ‘inspiratieloze’ locatie langs de A20 in deelgemeente Prins Alexander. De nieuwe hoofdredacteur, Peter Vandermeersch, ziet het hoofdkantoor het liefst verhuizen naar Amsterdam. Die stad ‘bruist en leeft’ volgens hem en biedt in zijn ogen meer mogelijkheden voor de vernieuwingsambitie die hij heeft voor NRC Handelsblad. Zo wil Vandermeersch op een nieuwe locatie in een ‘Rode Hoed-achtige setting’ debatten en congressen organiseren om zo dichter in contact met de lezers te komen.

Volgens Bonte is juist Rotterdam de plek bij uitstek voor de vernieuwingsambitie van NRC Handelsblad. “De vernieuwing ligt in Rotterdam letterlijk op straat. De stad kenmerkt zich door een constante botsing van meningen en ideeen. Je ziet in de stad een enorme diversiteit op zowel sociaal als cultureel gebied. In Rotterdam komen de theorie en de praktijk elkaar tegen. Een krant die wil vernieuwen is beter op zijn plaats langs het bruisende water van de Maas dan aan het stilstaande water van de Amsterdamse grachtengordel.”

Bonte wil dat het stadsbestuur de voordelen van Rotterdam als vestigingsplaats bij de hoofdredactie van NRC onder de aandacht brengt en helpt bij het zoeken naar een ‘bruisende locatie’ in de Rotterdamse binnenstad voor het NRC-hoofdkantoor. “Ik denk bijvoorbeeld aan Central Post, het voormalige postkantoor naast het Centraal Station”. Die locatie is volgens Bonte prima te combineren met het huisvesten van een levendig debatcentrum. “Na de revolte van Fortuyn heeft Rotterdam samen met NRC Handelsblad een aantal spraakmakende debatten georganiseerd. Ik zie mogelijkheden voor een vernieuwend debatcentrum waar zowel de stad als de krant van kan profiteren.”

Naar aanleiding van een scriptie-onderzoek en de daaropvolgende alarmering van het Ouderenfonds heeft kamerlid Linda Voortman (Ruimtelijke Ordening, Volksgezondheid, Welzijn & Sport, Volkshuisvesting, van GroenLinks) op 20 augustus jongstleden kamervragen gesteld omtrent maatregelen tegen pesten in verzorgingshuizen. Een oplossing begint bij erkenning van het probleem.

~

Maatregelen tegen pesten in verzorgingshuizen
Bron: GroenLinks

Eén op de vijf ouderen in een verzorgingshuis heeft last van pesterijen volgens de Ouderenbond. Hoewel dit probleem al langer bekend is, zijn de cijfers voor GroenLinks alarmerend. GroenLinks-Kamerlid Linda Voortman wil dat demissionair minister Klink (Volksgezondheid) maatregelen neemt om pesterijen in verzorgingshuizen tegen te gaan.

Pestgedrag in verzorgingshuizen is helaas niet nieuw, maar leidt tot veel schrijnende verhalen. Het is dan ook zorgelijk dat het aantal ouderen dat te maken krijgt met pesterijen toe lijkt te nemen. Daarom wil GroenLinks dat minister Klink onderzoek doet naar oorzaken en oplossingen om dit pestgedrag tegen te gaan.

“In een verzorgingshuis zit je de rest van je leven, dus aan pesterijen is dan niet makkelijk te ontsnappen. Daarom moeten er korte metten gemaakt worden met pesterijen, maar moeten we er nu ook voor gaan zorgen dat ouderen weerbaar zijn. Dat begint bij zelf kunnen bepalen hoe zij hun zorg in willen richten en vooral in welke instelling zij deze willen krijgen”, aldus Voortman.

Schriftelijke vragen van het Kamerlid Voortman (GroenLinks) aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over pesten in verzorgingshuizen:

1. Bent u bekend met de berichtgeving over een toename van pestgedrag in verzorgingshuizen?
2. Wat is uw reactie op de stelling dat de toename van het pestgedrag te wijten is aan een wetswijziging, waardoor alleen ‘ouderen die iets mankeren’ mogen worden opgenomen in een verzorgingshuis?
3. Bent u van mening dat er een verband is tussen de werkdruk van het personeel of personele onderbezetting en het voorkomen van pesterijen onder bewoners van een verzorgingshuis?
4. Bent u het met het Ouderenfonds eens dat één van de oorzaken van pesterijen in verzorgingshuizen is dat ouderen niet kunnen kiezen in welk verzorgingshuis zij opgenomen worden?
5. Welke maatregelen of initiatieven zijn reeds genomen om pestgedrag in verzorgingshuizen tegen te gaan?
6. Bent u bereid onderzoek te doen naar mogelijke maatregelen en projecten om pestgedrag in verzorgingshuizen tegen te gaan, zoals bijvoorbeeld het invoeren van een pestprotocol dat door het Ouderenfonds wordt voorgesteld?
7. Wordt pesten nu meegenomen in de in de huidige kwaliteitsindicatoren? Bent u bereid dit als indicator mee te nemen, bijvoorbeeld de aanwezigheid van een pestprotocol?

Pesten algemeen
Met de term pesten wordt het gedrag bedoeld waarin één persoon herhaald en gedurende langere tijd door een of meerdere anderen bejegend wordt op manieren die leiden tot fysieke verwonding en/of psychisch lijden. Dit kan variëren van woordgrapjes tot structureel geweld en afpersing. Een enkele keer resulteert dit in de zelfmoord van het slachtoffer. Pesten is geen plagen meer. (Definitie naar Wikipedia)

Pesten op werk
Pesten op het werk, indien in groepsverbanden vaak mobbing genoemd, is een herhaald mishandelen van iemand door een individu of een groep collega’s onder de vorm van verbale agressie, gedragingen die bedreigend, intimiderend, vernederend zijn of sabotage door te verhinderen dat het werk naar behoren kan uitgevoerd worden. Deze vorm van agressie is zeer moeilijk te onderkennen, in tegenstelling tot pesten op school, aangezien de pesters dikwijls actief zijn conform aan gevestigde waarden, beleidsregels en procedures van hun bedrijf en maatschappij. De agressor is de pester en ligt in conflict met het doelwit van pesterijen.
Pesterijen op het werk worden gedefinieerd als meerdere gelijkaardige of uiteenlopende onrechtmatige gedragingen, buiten of binnen de onderneming of instelling, die plaats hebben gedurende een bepaalde tijd die tot doel of gevolg hebben dat de persoonlijkheid, de waardigheid of de fysieke of psychische integriteit van een persoon bij de uitvoering van het werk wordt aangetast, dat zijn betrekking in gevaar wordt gebracht of dat een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving wordt gecreëerd dat zich inzonderheid uit in woorden, bedreigingen, handelingen, gebaren of eenzijdige geschriften.
Geweld op het werk wordt gedefinieerd als elke feitelijkheid waarbij een persoon psychisch of fysiek wordt bedreigd of aangevallen bij de uitvoering van het werk.
Uit zich hoofdzakelijk door handelingen die op een bepaald ogenblik gesteld worden, zoals bedreigingen, fysieke agressie of verbale agressie.
Ongewenst seksueel gedrag op het werk (OSGW) wordt gedefinieerd als elke vorm van ongewenst verbaal, niet-verbaal of lichamelijk gedrag met een seksuele connotatie dat als doel of gevolg heeft dat de waardigheid van een persoon wordt aangetast of een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving wordt gecreëerd. Kan zich op verschillende wijzen uiten, zowel fysiek als verbaal: lonken of wellustige blikken, dubbelzinnige opmerkingen of insinuaties, tonen van pornografisch materiaal, compromitterende voorstellen enerzijds, en aanrakingen, slagen en verwondingen, verkrachting anderzijds.
De constitutieve elementen van pesterijen zijn het onrechtmatig karakter van de gedragingen, de herhaling ervan in de tijd en de gevolgen ervan. Het hoeft niet noodzakelijk te gaan om hetzelfde gedrag dat zich herhaalt. Het is voldoende dat de gedragingen – zelfs van verschillende aard – zich voordoen gedurende een bepaalde tijd.
De normale gezagsuitoefening van een werkgever kan niet gelijkgesteld worden met pesten, zelfs al worden bepaalde situaties slecht beleefd door de werknemer, rekening houdend met zijn subjectiviteit en gevoeligheid. Het feit dat de persoon die zich slachtoffer voelt het gedrag als onrechtmatig ervaart, wil niet zeggen dat het dat ook is.
De dader moet niet noodzakelijk opzettelijk hebben gehandeld. Het volstaat dat zijn gedrag een impact heeft op de persoon, zelfs als de dader deze gevolgen niet gewenst heeft.
(Definities en omschrijvingen grotendeels naar Wikipedia)

Belangrijkste psychologische mechanismen
Om het fenomeen van pesten, zowel op school, op werk, als onder ouderen, beter te begrijpen, is kennis van de volgende psychologische mechanismen die een rol spelen in het proces zeer belangrijk. Deze worden uitgebreid beschreven op de website van Jeroen van Leeuwen, met wie amendementen op het partijprogramma van vooralsnog alleen GroenLinks succesvol zijn ingediend. Hieronder volgen definities, klik om ook uitleg, voorbeelden en oplossingen te lezen.

• Het zondebokfenomeen: Kan wel gezien worden als de basis van pesten, waarbij de andere drie mechanismen ondersteunend zijn. We spreken over het zondebokfenomeen wanneer frustratie op een gewelddadige manier wordt geuit naar een persoon (of groep personen) die (nauwelijks) te maken heeft met de bron van frustratie, hier niet verantwoordelijk voor is, en weinig terug kan doen.
• Blaming the victim: Houdt in dat we de neiging hebben het slachtoffer de schuld of een gedeelte van de schuld te geven van het feit dat het geweld ondergaat.
• De samenzwering om te zwijgen: Houdt in dat (bijna) iedereen weet dat in de groep wordt gepest, maar dat niemand het aan een buitenstaander durft te melden.
• Het omstandersdillemma: Houdt in dat omstanders, wanneer ze worden geconfronteerd met ongewenste omgangsvormen, zich afvragen of ze stelling moeten nemen. Dit dilemma wordt in de meeste gevallen opgelost met niets doen.

Commentaar voor dit bericht uitgeschakeld, indien gewenst commentaar leveren bij de artikelen van Jeroen van Leeuwen zelf.

Werkgroep Exact bestaat uit een groep actieve GroenLinks leden die op 'exacte' wijze problemen en politiek relevante onderwerpen willen benaderen.

lees verder

OP DE BLAREN ZITTEN

Als wij vroeger iets doms gedaan hadden en klaagden over de gevolgen, gebruikte mijn moeder altijd het spreekwoord: “Wie zijn bips verbrandt, moet op de blaren zitten”. Toen onze kinderen nog jong waren hadden we nog een kolenhaard en later een gashaard. Mijn vrouw was altijd bang, dat de kinderen zich aan de haard zouden branden en hield ze er altijd bij weg. Soms zei ik wat pesterig: “Ze hoeven maar één keer die haard aan te raken en daarna doen ze het nooit meer!”. Daar moet ik vaak aan denken als ik mij verdiep in de PVV-stemmer en soms ook als ik denk aan een deel van de CDA-stemmers. Het zou mij niet verbazen als zij straks ernstig teleurgesteld zijn in het nieuwe beleid. Als ze merken hun vingers te hebben gebrand, zullen ze het dan nooit meer doen? Het CDA verstaat de kunst met een redelijk sociaal program te komen, waarna er vervolgens een beleid komt waarbij vooral de welgestelden bevoordeeld worden. Het lijkt erop, dat de kiezers dat langzaam doorkrijgen. De welgestelden zijn voor de zekerheid naar de VVD gegaan en de ontevredenen hebben uit protest PVV gestemd. De brave CDA-ers zijn gebleven, maar als het CDA met de PVV in zee gaat zullen velen daarvan het CDA voortaan mijden. Zullen de VVD- en PVV-stemmers terugkomen? Zullen veel PVV-stemmers weer even hard weglopen als ze gekomen zijn? Namelijk als ze merken, dat van de mooie sociale beloften van Geert W. in dit rechtse kabinet weinig terecht komt. Vroeger moesten sommige van mijn leerlingen op hun eerste rapport een forse onvoldoende scoren, voordat ze beseften, dat je ook voor een vak als aardrijkskunde wat moet doen, goede aantekeningen maken, je huiswerk maken en leren, verdacht zijn op onverwachte overhoringen en zorgen, dat je ook bij inzichtvragen goed antwoord kon geven. Eigenlijk geldt dat allemaal ook voor de politiek. Als je niet oplet krijg je gemakkelijk teleurstellende resultaten. Maar ja, op dit moment is dat rechtse kabinet er nog niet. Trouw meldde vanmorgen, dat een dissident in de CDA-fractie zit. Dan is ook het GPV nodig. En er zijn nog genoeg CDA-ers, voor wie hun geweten meer telt, dan de centen.

Er worden ook vreemde dingen over democratie gezegd. Geert W. beweert, dat de democratie eist, dat er rekening gehouden wordt met de anderhalf miljoen PVV-stemmers. Wel de 24 PVV-Kamerleden kunnen toch gewoon stemmen en die stemmen worden toch gewoon meegeteld. Maar de bijna een zesde van de stemmen zijn natuurlijk niet belangrijker dan de 30 van de PvdA en de tien van D66 en de tien van GroenLinks en de vijftien van de SP en de vijf van de CU en de twee van de Dierenpartij. Dat zijn er samen 72, precies drie keer zoveel als de PVV. Deze partijen zouden evengoed regeringsverantwoordelijkheid moeten krijgen als je de redenering van Geert W. volgt.

Van democratie heeft de PVV toch al weinig kaas gegeten. De kiezers kennen Geert W. en een paar Kamerleden, die al in de vorige kamer zaten, maar de rest was en is onbekend. Twee kandidaten moesten zich terugtrekken, toen er het een en ander over hen bekend werd. Er zijn geen partijleden, die bepalen wie er op de lijst komt. Dat wordt nog wat als er straks kandidaten voor de Provinciale Statenverkiezingen moeten worden geselecteerd. Het wordt vooral interessant om te zien of Geert W. iedereen in zijn fractie in de hand houdt. Een paar dissidenten over de pensioenen en de AOW-leeftijd en er zijn al problemen met het gedogen. Dat de VVD en het CDA er zomaar op rekenen, dat de PVV een betrouwbare partij is; het is zeer verwonderlijk.

Als de coalitiebesprekingen slagen worden het bijzondere tijden. De belastingen gaan dan misschien niet omhoog, maar mijn AOW-uitkering zal nauwelijks stijgen en mijn pensioen wordt zeker niet geïndexeerd en allerlei voorzieningen worden duurder, het eigen risico in de ziektekostenverzekering wordt hoger en sommige zaken verdwijnen uit het basispakket. We komen er wel doorheen, maar we moeten er nog meer dan tot nu toe op letten, of er mensen in onze omgeving echt in de problemen komen.

Jaargang 3, Nr. 125.

De uitslag van de Tweede Kamer verkiezingen is een ramp. De stemmen zijn zodanig versnipperd over de partijen dat er weinig werkbare opties zijn voor een kabinet. En wat er mogelijk is wordt door krappe meerderheden bemoeilijkt.

Politieke houdgrepen

Zo hebben we op dit moment een PVV en een CDA die beiden op eigen manier de onderhandelingen op ongebruikelijke wijze gijzelen. De PVV kan (maar dat weet niemand buiten de onderhandelingstafel, ik in ieder geval niet) een statement maken voor de achterban door onmogelijk beleid te eisen. Denk aan maffe dingen als hoofddoekjesbelastingen, volledig afschaffen ontwikkelingshulp, een verbod op de Koran of etnische registratie. Naast dat er volgens mij Europese verdragen zijn die dat onmogelijk maken (de Eurofobe PVV koudlatend) kunnen zelfs VVD en CDA daar onmogelijk mee akkoord gaan.

Maar er is ook iets anders nieuws gaande: de opstand (of niet?) binnen het CDA. Het lijkt vooral de oudere elite binnen het CDA te zijn dat zich in het bijzonder wenst te distantieren van de PVV. Volgens Trouw is er (tenminste) 1 Tweede Kamerlid van CDA huize die “om principiële redenen een voorbehoud gemaakt tegen een coalitie die mede steunt op de PVV“. Dat is onhandig voor onderhandelingen met een beoogd draagvlak van 76 kamerleden.

Wat is de oorzaak van de complexe verkiezingsuitslag?

Het verdwijnen van “de zuilen” heeft de Nederlander losgeweekt van de grote partijen die vandaag kleiner zijn dan ooit. Dat is een belangrijke oorzaak. Kleine partijen waren er altijd wel maar ze zijn met meer geworden. Ook is de verdeling over de partijen niet meer zo “groot vs. klein” als ze ooit leek te zijn, het is een redelijk geleidelijke lijn van SGP/PvdD naar CU via D66/GL via SP naar CDA, vervolgens PVV en ten slotte PvdA en VVD.

De Nederlander lijkt haar stem meer en meer te geven aan “aandachtspunten” en partijen concentreren en profileren zich daarop. Dierenwelzijn onderbelicht? PvdD! Beter milieu? GroenLinks! Hypotheekrenteaftrek op de boerderij? CDA! Economie? VVD! Hekel aan buitenlanders? PVV!

Het is erg jammer dat de doorsnee kiezer die niet lid is van een democratische partij maar beperkte invloed heeft op deze concentratie-onderwerpen. Dat zit zo: een PvdD zal met grote waarschijnlijkheid relatief klein blijven en daardoor niet snel regeringspartij worden. Als kiezer die dierenwelzijn erg belangrijk vindt, maar van de grote partijen bijvoorbeeld het beste aansluit bij de VVD, zou je eigenlijk de mogelijkheid willen hebben om op een soort PvdD “subafdeling” binnen de VVD te kunnen stemmen (mocht het VVD congres dat aandachtsgebied delen). Op dit moment kan een signaal naar een partij alleen via een voorkeurstem op een persoon worden overgebracht , of theoretisch door nog meer nieuwe partijen op te richten (bijvoorbeeld “Dierenwelzijn-rechts”, “Dierenwelzijn Christelijk” en “Dierenwelzijn links”) die vervolgens allemaal lijstverbindingen aangaan met andere partijtjes die gezamenlijk “de grote partijen” zouden moeten vervangen. Oef, hulde als u mij nog volgt, maar ik verwacht dat de grote partijen op deze complexiteit niet zitten te wachten en de kiezer al helemaal niet.

Clusters

En dat is waarom er volgens mij “Clusters” zouden moeten worden geintroduceerd. Deze moeten wettig worden ondersteund zodat er geen vervelende interne conflicten kunnen ontstaan. Dat is immers erg slecht voor de democratie en het vertrouwen daarin.

Met een cluster denk ik aan een “aandachtsgebied” of “richting” binnen een partij waar een kandidaat zich onder kan kandideren binnen een partij. Ik wil voorstellen dat de lijsttrekkers een “neutrale” functie op een kieslijst hebben (desgewenst gevolgd door een neutrale kandidaat van het andere geslacht, omdat er nog steeds velen zijn die per definitie op een specifiek geslacht stemmen, zowel man als vrouw) en andere kandidaten zich kunnen “labelen” naar clusters.

“Hoe bedoel je?” Voorbeeldje!

Laat ik voortborduren op het voorbeeld van dierenwelzijn (als voorbeeld van een prominent issue bij een zekere partij) en de VVD (als “bewezen” grote partij), even los van of de VVD al dan niet behoefte heeft aan dierenwelzijn, daar ga ik helaas niet over. De kandidaten voor de VVD kieslijst zouden zich bijvoorbeeld van een label “Lagere belastingen”, een label “Beperkte integratie”, een label “Economie/Bedrijfsleven”, een label “Onderwijs” en een label “Dierenwelzijn en milieu” kunnen laten voorzien. Vervolgens stelt het congres de kieslijst vast onafhankelijk van deze labels.

Kieslijst example:

1: Lijsttrekker
2: Jantje (A)
3: Truus (B)
4: Pietje (C)
5: Mies (B)
6: Diederik-Jan (D)
7: Corry (C)
8: Barry (E)
9: enz enz.

Met onderaan de kieslijst een legenda voor de, door de partij gekozen, clusters: “A = Economie, B = Lagere belastingen, C = Dierenwelzijn en milieu” etc. etc.

De kiezer hoeft er niet aan mee te doen.

Voor de kiezer hoeft er weinig te veranderen. Vertrouwt deze een onderscheid toe aan de partij zelf stemt deze gewoon op de lijsttrekker en worden de niet-voorkeursstemmen van boven naar beneden over de lijst verdeeld. Stemt de kiezer echter op een andere kandidaat dan krijgt deze om te beginnen de bestaande voorkeursbehandeling, maar gaan “reststemmen” een potentieel overschot aan de inmiddels veel relevantere voorkeursstemmen, naar de volgende kandidaat in hetzelfde cluster. Zo heeft de kiezer veel meer invloed op de bezetting van de kamer en de koers van de partijen dan nu en worden “one issues” opgevangen binnen de partijen.

De voordelen in een voorbeeld

Het grote voordeel van zo’n systeem zou kunnen zijn dat het aantal partijen significant kan afnemen. Zo zouden bijvoorbeeld twee nieuwe partijen “Progressief liberaal” en “De Sociale partij” een groot deel van de bestaande partijen kunnen vervangen en zo versnippering tegengaan:

“Progressief liberaal” zou kunnen worden opgebouwd uit (natte vingers) 50% van de huidige PvdA, 100% D66, 75% GroenLinks , 50% PvdD en 25% van de VVD (allemaal op basis van een schatting onder de kiezers, maar leden zou ook kunnen). Met denkbare clusters (random volgorde) “Dierenwelzijn”, “Economie”, “Individuele vrijheden”, “Bestuurlijke vernieuwing”, “Onderwijs”, “Arbeidsmarkt”, “Europa” en “Duurzaamheid”.

“De Sociale partij” kan op haar beurt analoog worden opgebouwd uit 50% PvdA, 25% CDA, 75% ChristenUnie, 25% GroenLinks, 100% SP en 50% PvdD met als denkbare clusters “Dierenwelzijn”, “Normen en waarden”, “Sociale zekerheid”, “Ouderen” en “Onderwijs”.

Congressen van deze partijen hebben met de volgorde van de kandidaten nog steeds belangrijke invloed op de bezetting van de kamer, maar de kiezer hoeft niet langer alleen op een naam met een foto te stemmen maar kan daarmee nu ook aangeven welk onderdeel van het beleid van de partij deze in het bijzonder belangrijk vindt.

Mooie vergezichten

Ik realiseer mij dat de gevestigde orde zich niet eenvoudig zal laten verleiden tot een dergelijke reorganisatie, maar stel dat het wel zo zou zijn zou het volgens mij kordaat een einde maken aan de versnippering van ons politieke bestel, de burger meer macht geven en formaties vereenvoudigen. Ik weet ook niet of een bestaande partij misschien momenteel al, bijvoorbeeld via een notaris, een dergelijke interne zetelverdeling wettig kan garanderen of dat er misschien juist redenen zijn waarom wetten die clusters mogelijk zouden moeten maken ondenkbaar zijn. Ik verwacht dat het in theorie moet kunnen.

Ik ben benieuwd naar meningen en visies van anderen.