Dinsdagavond focuste het nieuws zich rondom ‘de deur,’ gisteravond stond ‘de brief ‘ centraal. De explosieve brief die Ab Klink naar de CDA-fractie stuurde waarin hij uitlegde waarom hij geen heil meer zag in onderhandelingen met de PVV. De brief werd gisteravond kort voor het 8 uur journaal naar de NOS gelekt en bepaalde de hele avond het nieuws. In de brief stond dat erover gesproken was om de inhoudelijk lancering van het regeerakkoord over het CDA-congres heen te tillen omdat Wilders had aangegeven met zijn reactie op de presentatie van het regeerakkoord het CDA en de VVD rode hoofden te zullen bezorgen. Zo rood dat het wel eens aanleiding zou kunnen zijn voor een CDA-congres om niet met het akkoord in te stemmen.

Bovendien stond er in de brief dat bij elke maatregel waar het kabinet mee kwam het CDA moest uitleggen dat haar motieven niet dezelfde waren als die van de PVV en dat -bijvoorbeeld- verplichte inburgeringscursussen helemaal niet bedoeld waren om de islamisering terug te dringen of dat het invoeren van denaturalisatie in het strafrecht niet werd gedaan om de christelijk-joodse cultuur te waarborgen. Klink gaf aan dat hij geen heil zag in onderhandelen met de PVV en dat dit voor hem persoonlijk echt een definitieve afweging was.

Onmiddellijk na het lekken van de brief werd door iedereen -inclusief mijzelf- meteen gedacht dat het lek wel uit het ‘kamp Klink’ zou komen. Door deze brief te lekken kon hij het publiek op de hoogte brengen van zijn argumenten. Klink’s bezwaren werden opeens inzichtelijk en Verhagen en alle andere CDAers en VVDers die door wilden onderhandelen met Wilders werden neergezet als machtspolitici die hun ziel aan de duivel verkochten: inhoudelijk en strategisch een verkeerde keuze.

Maar nu ik er de volgende dag aan terugdenk ben ik er niet meer zo zeker van dat het lek uit het ‘kamp Klink’ kwam. Heel veel baat heeft hij er namelijk niet bij gehad – integendeel. Toen het rumoer dinsdagmiddag begon was het verhaal in de media: Klink (en Koppejan en Ferrier) hebben er geen vertrouwen meer in en Klink wil zich daarom terug trekken als onderhandelaar. Het resultaat op woensdagavond was precies dat: Klink trekt zich terug als onderhandelaar want hij (en Koppejan en Ferrier) hebben bezwaren bij het verloop van de onderhandelingen.

Toch is Klink de verliezer en Verhagen de winnaar. De reden: de brief die op woensdagavond gelekt werd. Uit die brief blijkt helemaal niet dat Klink zich terug wil trekken als onderhandelaar omdat hij het oneens is met de onderhandelingsstrategie, maar uit die brief blijkt duidelijk dat Klink hoe dan ook tegen een coalitie gedoogt door de PVV was en dat dit een ‘definitieve afweging’ was.

In plaats van de zaak van Klink goed te doen heeft het lekken van die brief juist zijn geloofwaardigheid aangetast. Klink is nu degene die overstag is gegaan en daarom de verliezer en draaikont is geworden. Zonder die brief publiekelijk te maken had het CDA een spin kunnen opzetten waarin zowel het gezicht van Verhagen als van Klink gered zou worden. Na die brief was dat onmogelijk.

Een koningsdrama binnen het CDA? Nee, de bezweringsformule waar ik gisteren al over schreef kwam er dus. Het heeft geknald in de fractiekamer van het CDA en de omgangsvormen schijnen niet echt prettig te zijn. Klink, Koppejan en Ferrier hebben voorlopig eieren voor hun geld gekozen en zij wachten het inhoudelijke resultaat af. Maar gezien [...]

Ab Klink doet niet meer mee. In een brief aan partijbestuur en fractie analyseert hij rechtlijnig dat Geert Wilders geen betrouwbare partner is. Dit is de cruciale passage uit de brief:

“Hij [Wilders] stelde bij de komende presentatie van het akkoord met een volstrekt en totaal(!) ander verhaal te komen dan de VVD en het CDA. Hij raadde de collega’s aan om op dat moment maar een andere kant op te kijken en voorspelde dat de hoofden van de coalitiepartners rood zouden kleuren. Een samenbindende visie zou echt niemand hoeven te verwachten.”

Anders gezegd: Wilders zal weliswaar zijn fractie op het juiste moment ‘voor’ laten stemmen, maar zich verder voortdurend publiekelijk distantiëren van het kabinet, dat ondertussen bij de eigen achterban minder populaire anti-moslimmaatregelen moet doorvoeren. Kortom, Wilders stelde een rattenstreek in het vooruitzicht.

Machtspoliticus Verhagen heeft dit ongetwijfeld als een machtsspel willen uitvechten. De streng gereformeerde Klink is meer van de principes, al legt hij zijn bommetje onder de formatie ook, omdat hij denkt dat het kabinet praktisch niet werkbaar zal zijn. Klink legt tevens een bommetje onder het CDA door als volgt uit de school te klappen:

(...)
Lees verder in Het bommetje van Ab Klink (nog 125 woorden)

Net als tijdens de kabinetscrisis is bloggen een achterhaald medium. Via de radio,  nieuwswebsites en twitter is de huidige crisis beter te volgen. Wat een powerplay in het CDA! Nu had ik al meer sympathie voor Ab Klink dan voor Maxime Verhagen, maar na het lezen van de brief van Ab Klink is de keuze voor [...]

Vóór de verkiezingen is Balkenende keer op keer gevraagd met wie het CDA ná 6 juni zou willen regeren. Zijn antwoord was steevast dat het CDA op voorhand “geen democratisch gekozen partijen” zou uitsluiten.

Gezien het gedachtegoed en verwachte groei van de PVV was die telkens terugkerende vraag logisch. Inderdaad is de PVV, als organisatie, zeker níet democratisch: Wilders en een daartoe in het leven geroepen stichting zijn de enige leden. Maar democratisch gekózen zijn de PVV-ers in de Tweede Kamer wel degelijk.

Omdat ook het CDA een verkiezingscongres heeft gehad begin ik mij af te vragen hoe het er daar aan toe gaat. Waar waren toen de leden die nu in opstand komen tegen de onderhandelingen met de PVV? De prominenten die nu opeens in gewetensnood komen? Wat waren hun gevoelens en gedachten als Balkendende op tv weer eens ferm verklaarde dat regeren met de PVV hem weliswaar moeilijk leek, maar zeker niet uitsloot? Voor zover ik heb kunnen nagaan is er niets veranderd in het gedachtegoed van de PVV. Aan het PVV-verkiezingsprogramma is, op het AOW-standpunt na, niet meer gesleuteld. En Wilders heeft na de verkiezingen geen uitspraken gedaan die niet al bekend waren. Hij heeft zich zelfs redelijk gedeisd gehouden. En de toespraak die hij in New York wil gaan houden kan ook niet als een verrassing komen. Ook dat is eerder vertoond.

De vriendelijke verklaring is dat deze CDA’ ers wat traag zijn en dat het even heeft geduurd voordat het gedachtegoed van de PVV tot hun doordrong. Dat is menselijk.

De onvriendelijke uitleg is dat het ‘gewoon’ opportunisme is. Het CDA was bang met een ferm anti-PVV-standpunt kiezers te verliezen en probeerde van alle walletjes mee te eten.  En de CDA-opstandelingen wisten dat eigenlijk best en hebben rond de verkiezingen met zijn allen het spel meegespeeld.

Op twitter las ik de tweet van @NathNijs: "Als Wilders nu al de splijtzwam kan zijn in de samenleving die CDA heet, hoe moet het dan met ons allemaal als ze doorgaan met de formatie". Een hele goede vraag. Een vraag die vandaag volop speelt in de CDA-fractie.

Ik vond Jan Peter Balkenende al niet de uitstraling hebben van een premier voor alle Nederlanders. Met Rutte die een minderheidskabinet leidt, dat afhankelijk is van Wilders wordt het nog erger. Wilders die ronduit zegt: "Ik ga door met beledigen". Wilders die daarnaast vindt dat hij vooral niet beledigd mag worden. Gerda Dijksman, een hoge politiefunctionaris, moet wat hem betreft ontslagen worden vanwege één van haar tweets. Zij noemde de PVV fascistisch. Dat is natuurlijk ook geen handige opmerking voor een politievrouw. Zij is daar terecht op aangesproken door de burgemeester die over het betreffende korps gaat.

Ik hoop dat het CDA vandaag besluit de onderhandeling af te breken. Een VVD/CDA-kabinet dat leunt op de gedoogsteun van Wilders danst binnen de kortste keren volledig naar de pijpen van Geert. Dat leidt tot spanningen en tot een verdeelde maatschappij. Er zijn anderhalf miljoen stemmers die dat voor lief nemen en Wilders hun stem gaven. Op Twitter deed iemand - ik weet helaas niet meer wie - al de suggestie: Laat Wilders een kabinet formeren dat kan rekenen op gedoogsteun van het CDA en de VVD. Leuke gedachte; Wilders had wellicht op enig moment het voortouw moeten nemen in de informatie. Om hem uit zijn comfortzone te halen en echt verantwoordelijkheid te geven.

Nu komt hij nog steeds veel te gemakkelijk weg met zijn uitspraken en gedachtengoed. Dat schaadt onze samenleving en draagt niet bij aan goede oplossingen in een tijd, waarin veel problemen om een snelle en goede oplossing vragen.

Ik ben er klaar mee. Bin Laden wint. Zijn idee om de wereldwijde jihad aan te zwengelen met een grote aanslag in de Verenigde Staten blijkt een nog groter succes dan hij waarschijnlijk zelf had durven dromen. Discussies over moslims en islam zijn inmiddels het Nederlandse equivalent van wat abortus is voor de Verenigde Staten: een rituele dans van steeds herhaalde zetten om maar niet aan het oplossen van de echte problemen te beginnen. Maar ik ben uitgedanst over het onderwerp. Met Wilders en de PVV, maar ook met de open brieven en comités van de tegenstanders en al helemaal met de "Wilders is een extremist, maar we hebben te lang niet naar de mensen in de oude wijken geluisterd" club. Hieronder volgt nog één keer wat ik al honderd keer eerder over het onderwerp gezegd en daarna zwijg ik erover. Dit is uitdrukkelijk geen 'cordon sanitaire' om de PVV; graag ga ik de discussie aan over de moties van Dion Graus over het vosje Vixen, terwijl ik ook de discussie over de rol van de islam binnen het CDA zal mijden als de pest.

Theologische discussies zijn voor gelovigen
Ik geloof niet in Allah. Klaar. Hele bodem onder de islam weggeslagen. Dan heeft het totaal geen zin meer om me te gaan mengen in discussies over de interpretatie van soera's, of Mohammed een pedofiel was en over de positie van vrouw in het geloof en of ze wel of niet een hoofddoekje op moeten en of democratie wel of niet islamitisch is. Ze zoeken het onderling maar uit, die moslims. Wat in hun boekje staat en hoe dik het moet zijn, kan me totaal niet boeien. Om de punkband Human Alert te parafraseren: "De koran, daar veeg ik mijn reet mee schoon. […] Steek je Allah maar in je hol, want we moeten hem niet." Ik heb mijn superieure liberale Verlichtingsidealen, en die zijn niet geopenbaard aan één pipo die beweerde de uitverkorene te zijn, maar het resultaat van vele eeuwen discussie tussen geniale filosofen. Die zijn er ook voor jou, maar wie liever wil haarkloven over wanneer de zon onder is tijdens de ramadan die doet zijn best maar.

Lees verder... »

Iedereen wacht vol spanning op nieuws. Om jullie in de tussentijd te vermaken even de beste deur-grappen en andere politiek24-gerelateerde flauwekul.

At random, verwacht geen logische verbanden. In de categorie open deuren ( ):

Uitdrukkingen/gezegdes over deuren:

• een voet tussen de deur krijgen
• een bos hout voor de deur hebben
• een open deur intrappen
• een stok achter de deur hebben
• met iemand door één deur kunnen
• iemand de deur wijzen
• de deur plat lopen
• voor een dichte deur staan
• met de deur in huis vallen

Lees hier meer over de deur, inclusief “de deur”-update: http://nl.wikipedia.org/wiki/Deur

Wil je weten wat het CDA beweegt? ”CDA houdt met principes deur naar Wilders dicht“

Muziek nodig om je onder het kijken mee te vermaken?

Ik doe de deur dicht, straten lijken te huilen…

“Ik lijd zonder bitterheid een dag of  een eeuwigheid”
“Sloop al mijn dromen maar”
“De wanhoop nabij…”

Is je deur nog op slot? Doe hem open voor God!

Ben je de weg heel even kwijt? Klop dan gewoon heel even aan!
Door die deur kun je er komen, het is soms een lange reis…

Het feest kan beginnen, want zij zijn binnen! Ze blijven lekker hangen, morgenvroeg is vroeg genoeg! Want ze gaan nog niet naar huis…

Of kijk even wat anders:

Eerst de Klink naar beneden!

En lees wat anderen erover zeiden:

iCharline   

@AliciaJennifer Haha, ze zijn in ieder geval niet in de kerk geboren.

iCharline

Coda1979   

Doe open die deur, Klink! #politiek24

AliciaJennifer

ckwint

Als ik straks tegen mijn vrouw zeg dat ik de hele avond naar #dedeur heb zitten staren, zal ze wel denken dat ik haar enorm gemist heb.

ER IS EEN GOD!!!! Alelujah!!!!!! RT @janwillemmulder: @NadyadotNL Klink en Verhagen hebben ruzie

RT @arnowalop: Kabouter Wesley en #dedeur http://alturl.com/wqm53

@andre_rouvoet LOL. Die Andre heeft me een partij humor. Nee Andre, er zit nog steeds een klink in de kabel.

Patrick_Ubags   

CDA voorzitter wordt steeds Bleker wink wink, say no more 

Melaniee_B

Apenkoning

Klink heeft er genoeg van en besluit naar zijn eigen gezeik te gaan luisteren! #dedeur

srieder   

RT @govertschilling: CDA = Closed Door Association #dedeur

RickPrin5

RT @johniol: Crazy Dutch: this is currently 1 of the best watched programs on DutchTV: http://twitpic.com/2k1us9 Live feed of an old door…

YvonHeslinga

  

Dit ga ik later m’n kleinkinderen vertellen, jullie Oma heeft #dedeur nog meegemaakt

AliciaJennifer

"Vanuit mijn positie in de ‘wachtkamer’ heb ik geen noemenswaardige mogelijkheden die koers te beïnvloeden, maar ik wil die door mijn aanwezigheid op de reservebank ook niet legitimeren."

CDA'er Jan Schinkelshoek, nummer 27 op de lijst en daarom waarschijnlijk Kamerlid als het CDA in de regering komt, trekt zich terug vanwege de samenwerking met de PVV.

Redactie: Oops, dat was de tweede Quote van de Dag, per ongeluk geplaatst.

Ook al staat het CDA zowat op exploderen onder alle kritiek en weerstand van CDA prominenten en lokale leden, toch lijkt het onvermijdelijk dat er een Rechts gedoogkabinet komt. De onderhandelaars gaan de komende 2 weken onverstoord verder en lijken zich weinig aan te trekken van alle commotie. Ook de uitlatingen van Wilders lijken hun [...]

Het CDA is in crisis. Alle facties binnen de partij staan lijnrecht tegenover elkaar, samen te vatten in een linkervleugel/rechtervleugel tegenstelling. Nog nooit stond het CDA zo laag in de peilingen. Een scheuring van het CDA zou een zege zijn voor de Nederlandse politiek, en voor de kiezer. In tijden van steeds verdergaande polarisatie is een zogenaamde middenpartij per definitie kiezersbedrog: één van beide vleugels delft namelijk het onderspit.

lees verder

• Opnieuw tegenwind voor CDA-top;
• Aanhoudende onrust kost CDA zetels;
• Blog: “Veel moeite met uitlatingen Geert Wilders”;
• Zaterdag: het CDA, alweer het CDA;
• CDA’ers voeren druk op fractie op;
• CDA-prominenten: stop deze onderhandelingen;
• Brief prominente CDA-leden over formatie;

Onderstaande reactie schreef ik op een post op de website Zin en Rede. Mijn reactie is daar nu ook als zelfstandige bijdrage te vinden. Voor de volledigheid besloot ik het hele verhaal ook nog maar op mijn eigen weblog te plaatsen, dus bij deze:

Beste Peter,

Ondanks dat ik de PVV niet graag zie regeren, ben ik het met je eens dat het ondertekenen van initiatieven tegen regeringsdeelname van de PVV op z’n minst mosterd na de maaltijd is. Bovendien heb ik tijdens de verkiezingen niet op Wilders gestemd, en dat blijft vooralsnog de enige legitieme manier om invloed uit te oefenen op het formatieproces. Mochten de VVD en CDA besluiten met Wilders in zee te gaan, dan denk ik ook niet dat een kettingbrief iets zal helpen.

Maar dan inhoudelijk. Waar je in je betoog wat mij betreft aan voorbij gaat, is de manier waarop Wilders de moslims aanvalt. In plaats van de Nederlandse democratie te beschermen (defensief) gaat hij vol in de aanval tegen eenieder die zich moslim noemt, ongeacht of deze persoon al dan niet ‘antidemocratisch’ is. Wilders zondigt, wat mij betreft, hiermee op twee manieren tegen een democratische rechtstaat.

Allereerst past hij het idee van ‘guilty by association’ onverkort toe op iedereen die moslim is. Dit maakt ook alle moslims die al jaren vreedzaam in Nederland leven in één klap ‘fout’. Schrijnender nog is dat bijv. soefi’s die aanslagen van sunni’s in Afghanistan ontvluchten door Wilders op één hoop worden gegooid met de mensen die probeerden hen op te blazen.
Maar wat nog erger is, is hoe Wilders eenzijdig meent te kunnen bepalen dat de islam geen religie is. Zoals je zelf schrijft is er een scheiding tussen kerk en staat. Deze werkt echter twee kanten uit. De kerk bemoeit zich niet met de politiek, maar de overheid houdt zich op haar beurt verre van oordelen over religie. Zodra de staat opeens meent te moeten bepalen welke levensbeschouwing ‘goed’ of ‘fout’ is en op grond daarvan de rechten van bepaalde bevolkingsgroepen gaat opheffen, is er wat mij betreft direct sprake van een inbreuk op de rechtstaat.

Vervolgens bespeur ik in je epistel erg veel onvrede met bepaalde problemen, zoals de zorgkosten, ouderenzorg, de EU en defensie. De oplossingen hierover zullen altijd politiek gekleurd zijn en dus open voor debat. Toch denk ik dat Wilders hier niet zozeer de voorstander is van een ‘open en eerlijke discussie’. Wilders heeft de neiging om zowel problemen als oplossingen enorm te simplificeren. Als andere politici proberen zijn stellingen met feiten te ontkrachten, bedient hij zich van een denigrerende houding tegenover ‘cijfertjes’ om hier niet op in te hoeven gaan.

Een goed voorbeeld is de ouderenzorg. Zonder meer vasthouden aan een pensioenleeftijd van 65 heeft consequenties die Wilders niet vermeldt, namelijk dat de huidige werkenden relatief meer moeten gaan betalen om het systeem in stand te kunnen houden. Er zijn immers steeds meer ouderen, die steeds langer leven, op steeds minder werkenden. Dit betekent ofwel een verlaging van de AOW-uitkering, een verhoging van de AOW-premies, een verhoging van de pensioenleeftijd, of een andere creatieve oplossing waar misschien nog niemand mee gekomen is. Maar uiteindeiljk zal het uit de lengte of de breedte moeten. Eenzelfde argument is op te zetten voor de EU. Balkenende en Verhagen hebben ons niet de EU in geholpen, we hebben deze in de jaren ‘50 zelf mede helpen oprichten. Overigens zou uit de EU treden voor vele miljarden economische schade betekenen, iets waar de PVV ook niet mee te koop loopt.

De kern van mijn betoog is dat uiteindelijk geen enkele partij alle burgers tevreden kan houden en dat er anderzijds bij elke partij ook wel iets voor elke burger te vinden is. Zo hebben we allemaal een verschillende mening over de AOW, de EU of de JSF. Dat is ook prima, en ik vind het ook geen probleem dat Wilders daar een eigen politieke mening over heeft, het is alleen niet de mijne. Wat ik hem wel kwalijk neem is dat hij problemen te makkelijk, eenzijdig en bijzonder selectief belicht. Ook dat hij het politieke discours ontwricht door bijvoorbeeld alles wat ‘linkse’ partijen zeggen per definitie als onzin af te doen, zonder het op inhoudelijke merites te beoordelen. Maar voornamelijk door zijn voornemen om, als hij de macht zou hebben, de overheid te gebruiken als instrument om individuele burgers hun recht op een eigen religie, levensbeschouwing of filosofie te ontnemen. Dat laatste maakt hem naar mijn idee gevaarlijker dan enige andere partij in ons huidige stelsel.

Met vriendelijke groet,

Frank

Filed under: Nederlands, Politics

Frank Hemmes stelt dat het ondertekenen van initiatieven tegen regeringsdeelname van de PVV mosterd na de maaltijd is. Stemmen op de juiste partij blijft vooralsnog de enige legitieme manier om invloed uit te oefenen op de formatie. Dat neemt niet weg dat Wilders zondigt tegen de democratische rechtstaat, hetgeen hem gevaarlijker maakt dan enige andere politieke partij.

Een onregelmatig terugkerende feature van dit weblog is het, van Stephen Colbert geleende, idee van een echt politiek debat met een echt sterke tegenstander: mijzelf. Het onderwerp is hoe we als progressieven om moeten gaan met het populisme.

Vraag: Neemt de positie van politici af? Waarom? Is dat erg? En wat moeten we daaraan doen?

Simon A: Dat ligt er maar helemaal aan welke periode je als referentiekader neemt. Ja, ten opzichte van de jaren '50 is de positie van gezagsdragers af genomen, maar het cruciale scharnierpunt ligt in de jaren '70. Het waren toen de progressieven die zich daarvoor inzetten. De positie van alle gezagsdragers lag onder vuur. Een generatie van jonge progressieven stond tegenover de regenten: macht moest eerlijker verdeeld worden in de samenleving, mensen moesten zelf meer grip krijgen op hun omgeving. De positie van regenten werd door ridiculisering, actie en uiteindelijk verkiezingen afgebroken. De positie van politici in de laatste 40 jaar is niet sterk veranderd. De Nederlanders zijn sinds de jaren '70 vrijer, autonomer en mondiger. En dat tast de positie van gezagsfiguren aan. Dat lijkt me prima. Dat wilden wij als progressieven toch?

Simon B: Daarmee onderschat je de veranderingen die in de laatste tien jaar zich hebben voortgedaan: een groeiend cynisme ten opzichte van politici en een groeiende politiek tegenstelling tussen populistische en elitaire partijen en tussen het bestuur en het volk. Burgers hebben weinig vertrouwen in politici: veel meer mensen dan voorheen hebben geen vertrouwen in politici, denken dat politici liegen en dat zij het slechts opnemen voor hun eigenbelang. Dit wordt nu politiek steeds meer aangesproken door populistische partijen als de PVV en de SP.

Simon A: Hoeveel vertrouwen heb jij in politici in het algemeen? Als ik denk aan mensen als Verhagen, dan kan ik me niet van de indruk onttrekken dat politici onbetrouwbaar zijn, als ik denk aan Verdonk dan zie toch echt een politica die liegt en denk ik aan Zalm, dan zie ik een politicus die daarna snel zijn onkreukbare reputatie te gelde heeft gemaakt. Het is helemaal niet raar dat in een meerpartijenland, een land van minderheden mensen geen vertrouwen hebben in "de politiek" of "het parlement" als dat voor het merendeel gevuld is voor mensen voor wie je niet gekozen hebt. In Amerika hebben mensen ook altijd weinig vertrouwen in "het Congres" maar wel in hun senator of vertegenwoordiger, want dat is toevallig een goede appel in een rotte mand.

Simon B: Dat is volgens mij niet de oorzaak van het wantrouwen in politici: volgens mij is het inderdaad zo dat veel politici niet de waarheid spreken. Het is zo dat partijen in het huidige stelsel gedwongen worden om flexibel om te gaan met de waarheid. Ze charmeren de kiezers met mooie plannen, maar ze realiseren zich maar al te goed dat ze die in het kabinet niet kunnen realiseren, omdat daar voortdurend compromissen worden gesloten: als ik dit niet krijg, dan krijg jij dat ook niet. En de dingen die ze niet kunnen realiseren worden door de media aan de grote klok gehangen, en wat ze wel realiseren dat wordt verzwegen: denk maar aan de PvdA in het kabinet Balkenende, krantenpagina's vol over hoe de PvdA haar ziel aan het CDA verkocht op onderwerpen als de Europese grondwet, het onderzoek naar de oorlog in Irak en de militaire aanwezigheid in Afghanistan, maar geen woord over hoe de PvdA de inkomensverschillen heeft verkleind. Ik ben dan ook niet verbaasd over het feit dat aan de ene kant er overvragende extreme flankpartijen zijn die van alles beloven maar buiten de regering blijven, want anders wordt duidelijk dat ook zij compromissen moeten sluiten. En grijze centrumpartijen die hun kleine verschillen breed uit meten tijdens de campagne om daar vervolgens niets mee te kunnen doen. In het huidige monistische stelsel worden partijen gedwongen om deze compromissen te verkopen als hun eigen standpunten. Het wordt tijd om politieke besluitvorming uit de achterkamertjes terug te brengen waar ze hoort in het parlement: dat is transparanter voor burgers. Dualisme dat is wat dit land nodig heeft.

Simon A: Ik denk dat je aan de ene kant de rol van politiek overschat en de grote van het maatschappelijke wantrouwen onderschat: in landen waar er dualistischer bestuur is als Amerika, Zwitserland, Noorwegen en Denenmarken is het politiek vertrouwen niet groter (eerder kleiner). Het is een logisch gevolg van een vrije samenleving dat er wantrouwen is ten opzichte van politici maar ook andere gezagsdragers: religieuze leiders, politie-agenten, onderwijzers of artsen. In een vrije samenleving leven mensen meer op zichzelf, zonder dat ze het gezag nodig hebben, zijn kritisch over hun samenleving en beslissen graag over zichzelf in plaats van dat hun de les gelezen worden door een zelfbenoemde elite.

Simon B: Maar dan erkennen we dus beiden dat er wantrouwen is ten opzichte van het bestuur. Ik denk dat het in de laatste tien jaar is gestegen en jij denkt dat het gelijk is gebleven. Okay: maar ik heb een oplossing daarvoor. Jij niet. Hoe zou jij het wantrouwen oplossen?

Simon A: We moeten gewoon erkennen dat er in een vrije samenleving wantrouwen is. Er zijn gewoon cynische kiezers die verdienen ook vertegenwoordiging. Populisme is daarnaast een belangrijk democratisch fenomeen: het houdt politici bij de les, zorgt ervoor dat ze naar burgers luisteren. Dat is de kern van de democratie: dat iedereen vertegenwoordigd wordt en dat politici naar burgers luisteren. Er is dus niets om op te lossen!

Simon B: Dat vind ik een te radicaal-democratische opvatting. Er is ook een liberaal-democratische opvatting die stelt dat democratie niet slechts gaat om het vertegenwoordigen of het uitvoeren van de wil van het volk, maar om het beschermen van de mensenrechten en burgerrechten. Democratie is een middel om burgerrechten te beschermen, geen doel op zich. Het huidige rechtse populisme bedreigt de burgerrechten zoals privacy om veiligheid te beschermen, mensenrechten zoals vrijheid van godsdienst, om de Nederlandse identiteit te beschermen, en de het internationale volkenrecht om Nederland te beschermen tegen het "gevaar" van vluchtelingen. Dat zijn ook democratische waarden.

Simon A: Democratische waarden? Het is wel erg gemakkelijk om je eigen progressieve waarden neer te zetten als democratische waarden. Ik vind het heel typisch om alles wat mooi en eerlijk is (de rechtsstaat, tolerantie, internationalisme) per se democratie te noemen. Democratie gaat over de vertegenwoordigen van de wil van het volk.

En dus is er maar een conclusie mogelijk: of je het populisme ziet als een bedreiging voor of een uiting van de democratie is afhankelijk van je eigen visie op democratie: als het draait om de vertegenwoordiging van de wil van het volk, dan moeten we accepteren dat er mensen zijn met rechtse opvattingen die gevoelig zijn voor populistische argumenten. En dan hoort de democratie te schuren en hoort wantrouwen erbij. Als democratie draait om liberale waarden, zoals mensenrechten en tolerantie, dan kan het populisme een bedreiging vormen voor onze democratie. Dan staan democratische waarden onder druk door rechts-populisme.

Onderzoek onder leden van partijen is een lastige klus voor peilingsbureaus. Het ledenaantal van partijen is laag, waardoor zelfs de grote databases van de onderzoeksinstellingen maar een gering aantal partijleden bevatten. TNS NIPO kon bijvoorbeeld slechts 362 CDA-leden vinden in zijn database (cijfers uit 2007). Het gevolg is dat we dit soort onderzoeksuitkomsten heel voorzichtig moeten interpreteren (lees: met een flinke korrel zout moeten nemen).

Het valt op dat van de 223 ondervraagde CDA-leden (van de 362 in de database van TNS NIPO) er 35 inmiddels geen lid meer waren. Dat betekent een opzegpercentage van 15%. In totaal is het ledenaantal van het CDA met nog geen 3% afgenomen over dezelfde periode (januari 2007-januari 2010). En in dat cijfer zit ook nog natuurlijk verloop (overlijdens, CDA'ers zijn nou eenmaal over het algemeen niet erg jong). Dit verschil kan toeval zijn, maar het kan ook betekenen dat er relatief veel politiek geengageerde (en kritische) respondenten in de database zitten. Of mensen die meer politiek bewust zijn geworden omdat ze regelmatig worden ondervraagd.

Van de 223 ondervraagde leden bleek 48% voor het kabinet te zijn; 39% was tegen. De foutmarge voor deze percentages is ongeveer +/- 6,3%, althans indien er een aselecte steekproef zou zijn getrokken. De steekproef in dit onderzoek is echter niet aselect; TNS NIPO geeft duidelijk aan dat de resultaten daarom gewogen zijn. Dit zorgt ervoor dat de echte foutmarge vermoedelijk nog groter is. Het verschil tussen voor- en tegenstanders is volgens de peiling 9%. De foutmarge van dit verschil is minimaal 11,4%: er is dus een behoorlijke kans dat het verschil het gevolg is van de steekproeftrekking. Daarom moet je concluderen dat er statistisch gezien geen verschil is. De uitkomsten komen overigens grotendeels overeen met een eerdere enquete van het Eenvandaag opiniepanel (55% voor, 39% tegen).

Het peilingbureau is zich waarschijnlijk bewust van deze beperkingen en legt in de presentatie van de resultaten de nadruk op citaten van de ondervraagden in plaats van de cijfers (in tegenstelling tot veel media). Die citaten laten een interessant beeld zien: de voorstanders zijn veelal voorzichtig in hun redeneringen ('enig overgebleven oplossing', 'moeten wij dit maar proberen', 'minderheidskabinet zal Wilders alleen nog maar groter maken'), terwijl de tegenstanders heel duidelijk zijn in hun afwijzing ('onacceptabel', 'extreme partij', 'ideologie Wilders deugt niet'). Het aantal 'overtuigde' voorstanders ('dit doet recht aan de verkiezingsuitslag') van een rechts kabinet onder CDA-leden lijkt, althans in deze enquete, klein.

Veel zal afhangen van de precieze inhoud van het regeerakkoord. Bevat dat genoeg van het CDA-programma, dan is er een gerede kans dat een meerderheid van de leden (c.q. congresbezoekers) zal instemmen. Mocht dat echter tegenvallen - en Wilders zich de komende tijd op voor CDA'ers onaangename wijze roeren - dan kan de dynamiek op het congres onvoorspelbaar worden. Voorlopig lijkt Verhagen de situatie, met hulp van zijn partijvoorzitter, met enige moeite onder controle te kunnen houden. Zet hij die lijn voort, dan komt dit rechtse kabinet er gewoon.

De auteur weigert een kettingbrief tegen de vorming van een minderheidskabinet met gedoogsteun van Geert Wilders te ondertekenen en zet uiteen waarom hij banger is voor VVD, CDA en PvdA dan voor de PVV van Wilders.

Het is niet niks, wat er te zien is op het CDA-toneel. De partij die bekend stond als club die alles intern regelde via belrondes in het weekend - om gedurende de werkweek weer eensgezind naar buiten te treden - verkeert in behoorlijk zwaar weer. De troost dat het CDA op dit moment alle krantenkoppen domineert zal toch ook als erg schraal ervaren worden.

Trouw somde de prominenten die tegen zijn eerder al op. Onlangs is Ruud Lubbers daar nog bijgekomen. Dat er onvrede is, is één ding. Maar op het moment dat je dit soort lijstjes al kunt opstellen vóórdat de onderhandelingen echt zijn begonnen zou je je als partijbestuur en Kamerfractie toch even achter de oren moeten krabben. Dat is niet gebeurt, dus is het niet zo gek dat de onvrede zich verbreedt en verdiept.

Ook publiek, en dat is eigenlijk op zich al schokkend. Dat partijleden brieven sturen naar de partijvoorzitter is niet zo merkwaardig, maar dat ze openbaar worden gemaakt is dat - zeker gezien de inhoud - des te meer. Niet alleen de strekking van de verschillende brieven, maar ook het - onbedoelde (?) - inkijkje achter de CDA-schermen. Neem deze passage uit de brief van Senator Van de Beeten:

De besluitvorming over die verklaring ('agree to disagree' over Islam als religie of ideologie - DR) is om te beginnen niet bepaald een grondige geweest. De tekst van de verklaring is geen voorwerp geweest van een weloverwogen discussie. Dat kan al worden afgeleid uit de snelheid waarmee de besluitvorming moet hebben plaatsgehad. Ik vernam zelfs, dat tijdens de fractievergadering de tekst enkel - en dan nog maar gedeeltelijk – is voorgelezen.

Dat was onder regie van Verhagen, die later op zijn bordje kreeg dat hij de fractie te weinig bij de onderhandelingen betrok. Slordig en onvoorstelbaar eigenlijk, dat juist dit punt zo afgeraffeld werd.

Ook de brieven van Lubbers bevatten dit soort passages. In de eerste brief is de passage over de niet-verschenen persverklaring opvallend. Waarom oordeelde Verhagen (ik zou bijna zeggen 'in godsnaam') dat zo'n verklaring 'niet opportuun' zou zijn? De tweede brief is eigenlijk nog interessanter. Neem deze passage:

Ank (Bijleveld - DR), die daar namens de fractie was, kon geen antwoord geven op bezorgde vragen van twee oud-ministers van Buitenlandse Zaken, Hans van den Broek en Ben Bot, hoe het nu toch stond met de risico’s op het terrein van Buitenlandse Zaken resp. het buitenland, gezien de markante posities die Geert Wilders ter zake inneemt. Het is mij bekend dat ook VNO-NCW en de CEO’s van grote ondernemingen zich daar zorgen over maken.

Zo spraken anderen over “duurzaamheid” als een “verborgen” (of afwezige ?) kernwaarde.

Weer anderen, zoals ik, blijven in het duister tasten over voldoende uitzicht op godsdienst-vrijheid, ook voor Moslims, en het gevrijwaard blijven van discriminatie op grond van geloof.

Zo is er enerzijds het moedige en te waarderen initiatief van jullie beiden de partij inspraak te geven en anderzijds de frustratie over wat gebeurt met de opvattingen van prominenten die een en andermaal de moeite hebben genomen naar het Partijbureau te komen.

Ank Bijleveld beloofde getrouw verslag uit te brengen aan de fractievoorzitter (en aan de fractie ?).

Het partijburo doet zijn best om de prominenten erbij te betrekken. Zelfs 'een en andermaal', al lijkt dat eerder een soort verwijt van Lubbers te zijn: we komen wel steeds vertellen wat we er van vinden, maar er wordt steeds niets mee gedaan. Het moet trouwens een pijnlijk moment zijn geweest voor Ank Bijleveld, toen ze geen antwoord had op indringende - maar ongetwijfeld beleefd geformuleerde vragen - van toch gerespecteerde oud-bewindslieden. Ook opvallend is de onzekerheid bij Lubbers of de zorgen en opmerkingen van de prominenten wel aan de héle CDA-fractie zouden worden overgebracht.

Let wel: déze prominenten (om de een of andere reden heb ik niet het idee dat Van Agt aanwezig was) hadden zich tot dan toe redelijk stil gehouden. Ze zijn door - naar ik aanneem - de partijvoorzitter uitgenodigd (zelfs 'een en andermaal') vanwege hun staat van dienst en belang en positie binnen de partij. Het lijkt er echter op dat die bijeenkomsten de zorgen niet hebben weggenomen. Integendeel. Bij Lubbers leverde de laatste bijeenkomst kennelijk zoveel ongerustheid op dat hij de noodzaak heeft gezien om door hem geschreven brieven openbaar te (laten) maken.

Uitzonderlijke onrust dus binnen het CDA, die zich natuurlijk niet beperkt tot een handvol prominenten. Wat te denken van al die actieve CDA-ers die vrijwilligerswerk doen in de diaconie, bij charitatieve instellingen of bij noodopvang aan b.v. asielzoekers. Ik kan me niet voorstellen dat zij vrolijk worden van een vrijage met de PVV. En de CDA-leden met een islamitische achtergrond? Wordt daar echt tegen gezegd 'laat je nu maar beledigen, da's goed voor het begrotingstekort' - zoals Aukje van Roessel in de Groene Amsterdammer van deze week treffend noteerde.

Ondertussen lijken Maxime Verhagen en Jack de Vries de inschatting te maken dat juist samenwerking met de PVV het verlies van het CDA goed kunnen maken. Dat lijkt me echt naïef. Men zit nu al met samengeknepen billen te hopen dat het Congres niet op 11 september hoeft plaats te vinden, zodat Wilders' uitspraken op die dag geen roet in het eten gaan gooien. Daarnaast zal samenwerking met de PVV hoe dan ook CDA'ers van het CDA vervreemden. Als dat alleen een handjevol 'fossielen' zouden zijn, is dat leed natuurlijk te overzien. Volgens mij zal samenwerking met de PVV binnen het CDA echter veel diepere wonden slaan. Het is aan het CDA natuurlijk, maar als ik hen was zou ik er niet aan beginnen. Mochten ze dat wel doen, dan lijkt me dat eerder een stap richting de duisternis dan naar het licht.

Sinds de start van de onderhandelingen voor een Rechts gedoogkabinet is het hommeles. Vooral van CDA kant blijven de bezwaren klinken en worden steeds luider. De ene prominent na de andere spreekt zich uit, maar ook vanuit het land laten CDA’ers zich horen. Het CDA is, ondanks bezwerende woorden van voorzitter Bleker, ernstig verdeeld. Peilingen [...]

De formatie is nog in volle gang. Het is nog maar helemaal de vraag of het CDA een gedoogsteun van de PVV zal overleven. Maar onderwijl bekennen de politieke leiders wel kleur. En daarmee zien we helder dat voor een duurzaam en sociaal Nederland de VVD en het CDA beroerde partners zijn. Dat is niet zomaar een politiek feit, maar heeft ook grote gevolgen voor onze toekomstige investeringen in duurzame energie, zorg en sociale cohesie van onze samenleving. De overheid wordt daarmee de minst betrouwbare partner als het om een duurzame toekomst gaat. Dit wetende, moeten we onze maatregelen nemen.

De overheid heeft de laatste jaren niet uitgeblonken in een consequent en betrouwbaar beleid als het om duurzame ontwikkeling gaat. Nog steeds financieren we grootschalig gebruik van energie met verschrikkelijk lage tarieven. Nog steeds hebben we geen feed-in tarief waarmee we inkomsten van grijze energie gebruiken om duurzame energie een betere positie te geven. Nog steeds werken we met armzalige subsidieregelingen die binnen de korste keren overschreven zijn en maken we daarmee van bijvoorbeeld aanvragen voor subsidies op zonne-energie een loterij. Nog steeds heffen we belasting op duurzame energie, ook als je de windmolen of het zonnepaneel voor eigen gebruik elders neerzet en alleen de schone electriciteit wilt transporteren.

Een doorbraak op het gebied van duurzame energie en klimaatbeleid krijgen we alleen als die overheid in haar rol een andere positie krijgt. Het rapport ‘Nederland krijgt nieuwe energie’ laat wel  zien wat mogelijk is als de landelijke overheid de volgende 6 maatregelen neemt:

-Invoering Feed-in tarief voor hernieuwbare energie
-Simpel en aantrekkelijk aan te sluiten op het net
-0-tarief voor investeringen in nieuwe energie
-Laagdrempelige financieringsmogelijkheden bieden
-Start van minstens 12 pilotprojecten energieneutrale wijken in 2012
-Verplichting om alle nieuwbouw energieleverend te maken

Dat zal een VVD/CDA kabinet met gedoogsteun van de PVV allemaal niet doen. Daarom is, nog sterker dan eerder, de zet aan provincies en gemeenten om, ondanks deze landelijke perikelen, de eigen verantwoordelijkheid te nemen.

In hetzelfde rapport staat op pagina 19 een heldere aanbeveling die gemeenten zich moeten aantrekken: “De energietransitie biedt (…) een uitgelezen kans, mits de overheid daarbij wel de juiste garanties biedt waarbij hernieuwbaar geproduceerde energie voorrang krijgt op het net boven niet hernieuwbare energie en de overheid minimaal de kostprijs van de hernieuwbare energie garandeert tot 20 jaar. Deze overheidsgaranties worden gedekt door heffingen op niet-hernieuwbare energie en inefficente objecten. Door deze overheidsgaranties kunnen subsidies op investeringen ook komen te vervallen, omdat er een solide model is voor het terugverdienen van de investering. Dit maakt cooperatieve financieringsmodellen mogelijk en aantrekkelijk, waarbij consumenten en bedrijven zelf mede-eigenaar kunnen worden van bijvoorbeeld windmolenparken”.

In Lochem zoeken we, in lijn met het bovenstaande, die weg op. Dan is het waarschijnlijk niet nodig de overheidsgarantie te financieren uit een heffing op niet hernieuwbare energie. We geven op het zakelijk plan mogelijk een cash-flow garantie zodat de investeerder met de laagste rente kan opereren. De cash-flow garantie is slechts de extra garantie die nodig is om het risico-deel van de geldstroom van een cooperatieve vereniging te garanderen. Die is klein, want de windmolen of de zonnepanelen produceren immers gewoon electriciteit die (met groencertificaat) verhandeld kan worden. Het zijn slechts administratieve risico’s van startende cooperatieve verenigingen die moeten worden afgedekt. Zo kan een gemeente, simpel in de risicoparagraaf van haar begroting, een enorme ontwikkeling tot stand brengen.

Dan is in ieder geval die overheidslaag betrouwbaar en gaan de investeringen in duurzame energie onverminderd (of zelfs versneld) door, ongeacht de labiele politieke verhoudingen in de 2de kamer.

Share on Facebook

Het ziet er naar uit dat de formatie gaat lukken. Het CDA is bezig een congres te organiseren, tweede kamer leden gaan niet naar het buitenland....er komt dus iets aan.
Knettergekke Wilders blaast steeds hoger van de toren. Paar weken geleden moest het CDA er maar aan wennen dat hij zei wat hij wilde, ook al zou dat niet in zogenaamde landsbelang zijn. Tenslotte hadden ze toch afgesproken dat hij mocht zeggen wat hij wilde, dus...wen er maar vast aan.
Vandaag zet hij Bleker voor schut, de CDA voorzitter die zo zijn best doet heel genuanceerd over te komen en samenbindende CDA taal gebruikt, zoals hij nu eenmaal gewend is als CDA man. Maar Knettergekke Wilders vindt dat Bleker maar eventjes op vakantie moet gaan, in ieder geval ophouden met zeuren. Hoezo een samenbindend Kabinet voor alle Nederlanders???
Je hoort Knettergekke Wilders lachen en denken....eerst die miljoen hoofddoekjes het land uit..

....Het is nog steeds niet te laat voor het CDA.
Je zou zeggen: Wakker worden!!
Deze Knettergekke Wilders laat zich niet sturen, luistert niet naar "CDA taal".
De formatie kan nog steeds mislukken, hoe vaker Knettergekke Wilders het CDA voor schut zet, hoe groter de kans...
Wie weet, moet Wilders nog maar paar van die uitspraken doen. Ik zit er echt niet op te wachten, maar als dit de manier is om CDA wakker te schudden, moet het maar..
Knettergekke Wilders heeft het gehad over Balkenende in het verleden, Hillen en Bleker kunnen er nu ook over meepraten, misschien moet Verhagen nu aan de beurt komen....

De CDA-achterban is in verwarring over regeringssamenwerking met de PVV. Ook binnen de VVD is discussie, zij het minder en wat rustiger.

Alleen de PVV-achterban houdt zich rustig. PVV-achterban? Leden zijn er niet en de PVV-vertegenwoordigers in de Tweede Kamer en twee gemeenteraden mogen niets zeggen zonder uitdrukkelijke toestemming van leider Wilders. Ze houden liever hun mond, want een ongeoorloofd geluid is niet goed voor de carrière.

Maar wil Geert Wilders zelf echt een minderheidskabinet van VVD en CDA gedogen? Of ziet hij de formatie in zijn hart liever na een lang onderhandelingsproces stranden om weer verongelijkt te kunnen brullen dat hij buitengesloten wordt? Met stijgende koersen van Synovate en De Hond als resultaat.

Met zijn provocaties lijkt hij zijn gesprekspartners van tijd tot tijd een breuk op een presenteerblaadje aan te reiken. Eerst met het plan om op 11 september een toespraak tegen de bouw van een islamitisch centrum in New York te houden en gisteren door CDA-voorzitter Bleker af te schilderen als “een zeurpiet, die aan vakantie toe is”. Het lijkt me geen poging om een twijfelend CDA over de streep te trekken.

Erik de Graaf

CDA voorzitter Bleker vindt dat het komende kabinet moet binden en geen groepen moet uitsluiten. Tot die conclusie kwam hij na de vele gesprekken met de CDA achterban. Hoe anders Wilders daar over denkt werd duidelijk via Twitter: Kan die CDA-voorzitter Bleker niet even op vakantie gaan of zo? Wat een enorme zeurpiet. En voor [...]

Gisteren las ik op Twitter van CDA EPer @WimvandeCamp:

Blijkbaar komt in het regeerakkoord ook iets te staan over de max snelheid! Als politicus zeg ik daar nog niks over, maar als motorrijder!!

Ik kon het niet laten daarop te reageren, @joepbc:

@WimvandeCamp max. snelheid voor motorrijders verhogen is ook probaat tegen wachtlijsten orgaandonoren. Doet CDA daar ook eens wat aan

Waarop een vriend, Maarten, het vervolgens afmaakte met deze wijsheid die ik jullie niet wilde onthouden:

Suggestie: De maximumsnelheid persoonlijk maken;
Orgaandonor? Dan is uw max snelheid 150.
Bloeddonor? Dan is 90 hard zat.
Geen van beiden: Gewoon 120.

:wq

"Een belastende daad dient haar excuus te vinden in haar resultaat; als dat resultaat goed is, dan zal ook het excuus goed zijn."

Machiavelli

Ik heb weleens gezegd dat alle CDAers bij hem in de leer moeten zijn geweest. Dat was dan alleen nog maar gebaseerd op mijn ervaringen in de lokale politiek.

Er zijn wel een paar uitzonderingen, zoals Doekle Terpstra. Die man vertrouw ik wel maar eigenlijk is hij de enige. Ik begrijp niet hoe hij het volhoudt tussen al die Machiavellisten.

De CDA voorzitter wil een kabinet dat 'mensen bindt'. Dan moet je vooral in zee gaan met de PVV. De PVV bindt alleen bepaalde groepen in de samenleving en sluit andere groepen uit. Maar daarin staat ze niet alleen. Gezien de voornemens van de VVD en CDA op het gebied van de bezuinigingen, zal de tweedeling in de samenleving alleen maar groter worden.

Van solidariteit zal onder VVD/CDA geen sprake zijn, het wordt ieder voor zich en God voor ons allen. Maar God betaalt de kosten voor de zorg niet.

Nu de onthulling van het concept-regeerakkoord tussen VVD, PVV en CDA met rasse schreden nadert, lijkt ook het gerommel binnen het CDA toe te nemen. De partijtop heeft de leden dus gemaand af te wachten tot het akkoord uiteindelijk bekend wordt gemaakt voordat zij zich uitspreken. De insteek is dat het nog te vroeg is om iets te zeggen zolang de voorwaarden van de samenwerking nog niet uitgehamerd zijn.

De partijtop, en dan met name Verhagen, geeft hiermee blijk de aard van de weerstand niet te begrijpen. Verhagen is een pragmaticus, politiek als een spel van geven en nemen ziet. Voor hem breekt de dag des oordeels pas aan als de wederzijdse concessies duidelijk zijn. Samenwerking is mogelijk wanneer de doorsnede uit de programma’s van alle partijen groot genoeg is om overal de achterban redelijk tevreden te houden. De pragmatische insteek berust erop dat alles in feite onderhandelbaar is. Bij het CDA wordt dit ook nog wel eens vergezeld van het idee dat het doel de middelen heiligt. Er moet immers geregeerd worden.

Het probleem waar Verhagen nu voor gesteld is, is dat een deel van het CDA principiële bezwaren tegen samenwerking met de PVV heeft. Deze bezwaren gaan voorbij aan politieke compromissen en zijn gekant tegen het karakter van de PVV. Sommige CDA’ers vinden de partij van Wilders uitgesproken ondemocratisch, anderen kunnen niet leven met zijn aanval op de godsdienstvrijheid. Voor velen zal het een combinatie van beiden zijn. Wat al deze standpunten gemeen hebben is dat ze ononderhandelbaar zijn. De vorm van het regeerakkoord is vanuit principieel oogpunt irrelevant, zolang de PVV haar abjecte programmapunten niet laat vallen. En dat dit niet zal gebeuren is bekend sinds de infameuze uitspraak van de fractieleiders dat men ‘respectvol van mening verschilt over de aard van de islam’.

Op het komende partijcongres zal dus ook niet zozeer de inhoud van het regeerakkoord centraal staan, maar de vraag hoeveel leden van het CDA er principieel danwel pragmatisch ingesteld zijn. Uiteindelijk gaat het er niet om of de eigen bijdrage in de zorg naar € 300 of € 350 gaat, maar of een meerderheid van het CDA in zee wil met een partij die het recht op geloofsvrijheid de facto afbreekt. ‘Bronnen’ binnen het CDA verwachten dat de nieuwe garde een stuk rechtser is dan de prominenten die zich nu roeren en dat het congres uiteindelijk zal instemmen. In dat geval wordt het nog interessant om te zien of voor de principiëlen de loyaliteit jegens de partij zwaarder weegt dan hun weerzin tegen Wilders. Het CDA kan zich in dat geval in ieder geval beroepen op het hervinden van de Hollandsche Handelsgeest: ‘Het is misschien niet zo netjes, maar we verdienen er nu eenmaal aan’.

Filed under: Nederlands, Politics

Langzamerhand begint de politiek weer op gang te komen, althans zo lijkt het...
Het wachten is toch echt op de uitkomst van de kabinets formatie..
Krijgt Verhagen het CDA achter zich? Gaat het CDA besturen met een partij die geen partij is? De uitkomst schijnt belangrijk te zijn voor Verhagen, kennelijk zijn bij aantal andere CDA prominenten de beginpunten veel belangrijker. Praat je met een democratische partij, of praat je met een persoon die "volgelingen" heeft.
........ Of is het Wilders die uiteindelijk het CDA uit elkaar drijft?
Krijgt Wilders het voor elkaar dat het CDA weer teug valt op KVP en AR en CHU?
Of ziet Verhagen dit allemaal niet gebeuren en breekt hij eind van deze week met Wilders en komt er toch een zaken kabinet?
Wie had gedacht aan het begin van de zomer dat het CDA in deze positie zou komen?
Wie had gedacht enz . enz...
Spanning genoeg!

Nederland koerst nog altijd af op een gedoogkabinet. Het rommelt weliswaar in het CDA, maar Maxime Verhagen is woordkunstenaar genoeg om met een akkoord naar buiten te komen waarin op het eerste gezicht geen onvertogen woord staat. Daarmee overtuigt hij zijn fractie en het CDA-congres: “Geert zegt misschien minder frisse dingen (en daar zal ik hem stevig op aanspreken), maar het daadwerkelijk te voeren beleid is CDA-beleid.” Het zou nog waar zijn ook.

Maar dan moet er geregeerd worden. Opiniemakers houden het erop dat Wilders het kabinet zal gijzelen, maar is dat ook zo? Er is reden genoeg om aan te nemen dat precies het omgekeerde het geval zal zijn: het CDA neemt Wilders in de tang en Job Cohen kijkt lachend toe.

Het begint er al mee dat Wilders in zijn drang om te regeren veel meer bezuinigingen zal moeten slikken dan hij en zijn achterban willen. Als compensatie eist hij extra harde anti-immigratiemaatregelen. Die krijgt hij, met steun van de VVD. Het CDA protesteert, er wordt wat water bij de wijn gedaan en ten slotte sneuvelt het voorstel in de Eerste Kamer, waar het kabinet geen meerderheid heeft, als er al niet een paar CDA-dissidenten in de Tweede Kamer volhouden dat ze het kabinet steunen, maar dit te ver vinden gaan. Simpel gezegd: het CDA heeft een hele cascade aan machtsmiddelen om Wilders’ voorstellen de nek om te draaien, als ze er echt geen trek in heeft. De breed uitgemeten onrust in de partij brengt die middelen in stelling.

En wat moet Wilders dan? Hij kan natuurlijk de stekker uit het kabinet trekken. Maar dat ultieme machtsmiddel, waarmee hij het kabinet in gijzeling zou houden, is zo bot als wat. Niet iedereen die breekt betaalt, maar in Wilders’ geval wordt het wel heel lastig betogen dat de gedoogsteun een succes was, zowel bij zijn achterban (getroffen door de bezuinigingen) als bij zijn coalitiepartners (zie je wel, niet betrouwbaar). Zodra Geert Wilders zijn handtekening onder het gedoogakkoord zet, heeft Maxime Verhagen hem klem. (gc)

“Alles hangt straks af van het CDA congres” kopte NRC afgelopen vrijdag. Het artikel sluit af met de mededeling dat de twijfel toeneemt over de vraag of de CDA-achterban straks wel instemt met het regeerakkoord. Als je zo het nieuws volgt lijkt het er inderdaad om te gaan spannen, mocht er een regeer- en gedoogakkoord komt en de CDA leden zich uit moeten spreken. Mijn inschatting is echter dat er nog heel veel moet gebeuren wil het CDA congres zich tegen de eigen partijtop keren.

Het CDA is een partij die zich veel beter voelt bij regeren dan bij oppositie voeren. Hoewel vrijwel iedere partij zetels wint bij het voeren van oppositie ging het met het CDA tijdens paars eigenlijk alleen maar bergafwaarts. Tot aan de komst van Fortuyn in het politieke speelveld wist het CDA niet met die trend te breken. Mocht CDA oppositiepartij worden bij een paars-plus regering dreigt eenzelfde scenario. Links zullen ze overstemd worden door de SP, rechts door de PVV. De kans dat het CDA zich nu wel ontpopt tot een sterke oppositieleider lijkt mij niet waarschijnlijk.

Belangrijker dan de grote wil tot regeren bij het CDA is dat de partij een traditie als gezagsgetrouwe partij kent. In de wereld van de Politieke Jongeren Organisaties geld het CDJA als de PJO die misschien wel het meest loyaal aan de moederpartij is. Ander dan bij de PvdA, waar uitgerangeerde partijprominenten desnoods in campagnetijd de partijlijn bekritiseren, hangt het CDA traditioneel niet snel de vuile was buiten. En als het dan eens rommelt binnen het CDA is Dries van Agt de eerste die je hoort. En Doekle Terpstra de tweede.

Als buitenstaander is de impact van de weerstand binnen het CDA niet makkelijk in te schatten. Maar zelfs als een meerderheid op het CDA congres diep van binnen liever niet in een regering gaat zitten die gedoogt wordt dan Wilders, betwijfel ik of dat tot afwijzen van het regeerakkoord leidt. Veel belangrijker dan wat er precies gezegd wordt is wie er wat zegt. Afwijzen van een regeerakkoord door het CDA congres is de facto een motie van wantrouwen aan Maxime Verhagen. Ik zie niet hoe hij aan kan blijven als fractievoorzitter als het congres hem op zo’n belangrijk punt laat vallen. Liever niet met steun van Wilders regeren is nog wat anders dan je partijleider uitschakelen.

Behalve een stemming over het akkoord wordt het dus ook een stemming over loyaliteit. De partijtop zal daarom de grootst mogelijke namen optrommelen, wat als bijvoorbeeld Jan-Peter Balkenende het podium opgaat en een klemmend verzoek op zijn partijgenoten doet om toch vooral ‘in het landsbelang’ voor het akkoord te stemmen? Ik geloof niet dat een paar lokale kopstukken aangevuld met rebels als Terpstra en Van Agt genoeg sympathie weten te op te wekken om zo’n loyaliteitsstrijd van de partijtop te kunnen winnen.

We zijn nog lang niet zover, eerst maar eens kijken of er überhaupt een akkoord komt. En ik zeg ook niet dat het uitgesloten is dat het CDA congres een akkoord verwerpt. Maar zonder dat echte zwaargewichten als Ruud Lubbers – die weer ‘vrij mens‘ is – zich niet aan de kant van de critici scharen, richt ik mijn hoop meer op de dissidenten in de CDA-kamerfractie dan op het CDA congres.

update 26-08: Inmiddels heeft Lubbers zich uitgesproken tegen een PVV-minderheidscoalitie ( ‘Nee, tenzij’) en is er afgelopen dinsdag tijdens de CDA-fractievergadering veel kritiek uitgeoefent op Verhagen. Ook een CDA-senator heeft zich tegen deze onderhandelingen uitgesproken. Inmiddels is de oppositie dusdanig geworden dat ik niet meer veilig durf te stellen dat de CDA-top een eventueel akkoord wel even door het congres loodst.

Vandaag in de Volkskrant spreekt Hans Wiegel [VVD] zijn vertrouwen uit in de komende coalitie. Bang voor dissidenten binnen het CDA is hij niet. Losjes refereert hij aan het kabinet Van Agt dat zich ook geconfronteerd zag met 7 dissidenten. De zogeheten Loyalisten. Volgens Wiegel was het kabinet Van Agt succesvol, maar dat de Loyalisten [...]