In New York hebben vandaag honderden mensen betoogd voor én tegen de komst van een islamitisch centrum in de buurt van Ground Zero. Tegenstanders riepen dat de VS niet mag buigen voor moslims die Amerikanen willen vermoorden. Voorstanders vinden dat er een klimaat van angst heerst en dat iedereen het recht heeft zijn godsdienst uit te oefenen. De demonstraties verliepen rustig.

Een islamitisch centrum met daarin een gebedsruimte vlakbij Ground Zero. Mijn eerste reactie op dit nieuws was er één van verbazing. Maar hoe meer ik erover lees en nadenk, hoe meer ik geen tegenstander kan zijn van de bouw van het centrum. De protestacties maken me zelfs voorstander.  

Burgemeester Michael Bloomberg van New York hield een indrukwekkende toespraak nadat de gemeenteraad de bouwplannen goedkeurde. Daarin benadrukte hij dat de vrijheid van godsdienst één van de belangrijkste vrijheden is. New York is bij uitstek de stad waar mensen met verschillende nationaliteiten, culturen en religies in vrijheid kunnen samenleven. In een vrij land heeft bovendien iedereen het recht om op eigen grond te gaan bouwen.

De gruweldaad die enkele gewelddadige extremisten op 11 september 2001 uitvoerden, kun je niet afwenden op een religie waar een kwart van de wereldbevolking mee verbonden is. En onder de drieduizend dodelijke slachtoffers waren ook islamitische slachtoffers te betreuren, aldus Bloomberg.

De tegenstanders geven blijk van kortzichtigheid. Ze blijven hangen in de eerste – begrijpelijke – emotie die het nieuws oproept, maar weigeren verder te kijken en na te denken. Burgemeester Bloomberg stelde in zijn toespraak dat van de organisatie die het centrum bouwt, begrip en subtiliteit verwacht mag worden. En gelukkig bepleiten de initiatiefnemers een verdraagzame en moderne islam die open staat voor dialoog. Wie de vrijheid aan banden legt door de bouw van het centrum te verbieden, speelt extremisten en populisten juist in de kaart.

Vrijheid en democratie mogen we nooit te grabbel gooien. Ook om het goede voorbeeld te geven aan landen waar geen of minder vrijheid is. In veel landen in het Midden-Oosten mogen bijvoorbeeld christenen geen kerken bouwen en openlijk hun geloof belijden. Door de vrijheid in Europa en de VS ondubbelzinnig te verdedigen, ontneem je dictators elders ter wereld een argument om vrijheden van hun onderdanen in te perken. Wie vrijheid selectief toepast, ondermijnt de wereldwijde ontwikkeling van vrijheid en democratie.

Het ligt voor de hand wat Geert Wilders – die van plan is naar New York te gaan – daar voor toespraak gaat houden. Zijn boodschap getuigt telkens van kortzichtig populisme en xenofobie. Niet Wilders, maar burgemeester Bloomberg is voor mij een icoon van vrijheid en democratie. En de partij van Wilders is vooral een Partij voor de Verwijdering die voortdurend een atmosfeer schept waardoor vrijheid en veiligheid juist onder druk komen te staan.

Afgelopen zaterdag ben ik naar RUHR.2010 geweest. De reis begon in Eindhoven en na een overstap in Venlo bleek dat de trein sinds korte tijd vanuit Venlo in zijn geheel mag doorrijden naar Mönchengladbach en verder. Voorheen reed er een pendeltrein van de Deutsche Bahn tussen Venlo en Kaldenkirchen.

Na een overstap in Viersen kwam ik aan in Essen, culturele hoofdstad 2010.

Vanaf het station was het nog even zoeken naar de tram, wanneer je in het station de borden volgt kom je op straat uit en dan zie je nergens trams rijden. Deze rijden namelijk ter hoogte van het station onder de grond, net zoals de metro. Dus zodra je het station uitloopt, pak dan de roltrap.

Tram 107 (rijdt elke 7 minuten) richting Gelsenkirchen, stopt na ongeveer 15 minuten rijden bij Zollverein. Een groot kolenmijncomplex welke niet meer in gebruik is. Zollverein staat sinds 2001 op de Werelderfgoedlijst Cultuurerfgoed van UNESCO.

Het complex is ongeveer 1 vierkante km groot! De oude spoorlijnen hebben ze volgestort met beton, zodat het wandel- en fietspaden zijn geworden. Je kunt langs alle torens, buizen en gebouwen lopen. Bij elke gebouwen kun je zelfs naar binnen, of bovenop gaan staan om uit te kijken over het gehele complex.

Het is fascinerend om tussen al die gebouwen, schoorstenen en buizen te lopen.

 

Qua informatievoorziening zouden er meer borden bij de diverse gebouwen en torens enzovoort mogen staan. Nu is eigenlijk de enige optie om te horen waar wat voor diende is middels een rondleiding met een gids.

Verder is het een erg schoon en goed onderhouden complex, iets waar de voormalige werknemers van destijds jaloers op zullen zijn geweest!

Na enkele uren rond gelopen te hebben op het complex ben ik naar terug naar het centrum van Essen gegaan. Ik had op de planning staan om de Essener Dom te bezichtigen, maar na de Dom in Aachen en Köln gezien te hebben, valt deze Dom behoorlijk tegen.

In de buurt van de Essener Dom ligt de Alte Synagoge.

Natuurlijk kon ik de verleiding niet weerstaan ben naar binnen gelopen. Een prachtige synagoge vol met marmeren vloeren en muren.

De synagoge is in 1913 gebouwd en tijdens de Kristalnacht in november 1938 van binnen bijna geheel uitgebrand.

In de buurt van de Alte Synagoge staat een de van de hoogte raadhuizen van Duitsland, namelijk 106 meter hoog!

Na al deze gebouwen en cultuurerfgoed, ben ik naar Düsseldorf gegaan.

Vanuit het station naar de Rijn is ongeveer 1,7 km lopen. Er komen veel vrachtschepen en rondvaartboten voorbij varen. Je kunt er urenlang kijken naar de verschillen boten en schepen.

Langs de Rijn staat een tv-toren van 240,5 meter hoog. Met deze hoogte is het hoogste gebouw van Düsseldorf en de 10e hoogste tv-toren van Duitsland.

Binnen 42 seconden ben je met de lift naar het uitkijkpunt op 168 meter hoogte. Je kunt overal perfect rondkijken, waarbij je niet te dicht bij de ramen moet gaan staan, want het zijn namelijk schuine ramen en je kunt op die manier recht onder je kijken. Waarbij het bij veel mensen begint te duizelen.

Bij een groot aantal ramen hebben ze beplakt met de namen van gebieden of dorpen/steden die je kunt zien liggen. Eventueel een kaart voor de ramen met een plattegrond zou het nog leuker maken om te zien wat je allemaal ziet en wat je allemaal zou kunnen zien.

In de Rheinturm heb je ook perfect uitzicht op Landtag Nordrhein-Westfalen. Het bestuur van Nordrhein-Westfalen is hierin gevestigd.

Waarschijnlijk heb je ook een heel mooi uitzicht wanneer 's avonds de lampen aangaan en het buiten donker aan het worden is.

Na al dit moois was het helaas weer tijd om naar huis te gaan! Ik ben alweer aan het kijken waar mijn volgende stedentrip naar toe gaat. Mocht je tips hebben, laat het gerust weten!

Alle foto's kun je vinden op:

http://picasaweb.google.com/mennoslaats/EssenEnDusseldorf21Augustus2010

Half Nederland zat vroeger op zondagmiddag gekluisterd aan de radio. Langs de Lijn, met flitsen de eredivisiewedstrijden van die middag. “Er is gescoord in Amsterdam”, klonk het dan uit de transistor aan mijn oor, “over naar het Olympisch Stadion”. In zijn BinBlog beschreef Harmen Binnema gisteren hoe hij al voordat de verslaggever iets had kunnen zeggen aan het juichen op de achtergrond kon horen welke ploeg er gescoord had. “Een bescheiden geluid uit de Meer was doorgaans geen goed teken”, volgens Harmen. Een herkenbaar gevoel, ook al vond ik het juist een goed teken als het midden in een muziekje stil bleef bij een thuiswedstrijd van Ajax. Stilte in de Kuip was voor mij weer onheilspellender, maar dat was (en is) een kwestie voor persoonlijke voorkeur.

Langs de Lijn was voor mij een vlucht uit de zondagse saaiheid. Buiten gebeurde er nooit veel in het Vlaardingen-West van rond 1970. Zo levendig als op een doordeweekse dag in de kinderrijke Westwijk, zo doods was het op zondag. Gezinnen wandelden in formatie naar kerk of grootouders en de vele trapveldjes in de buurt bleven een dag ongebruikt. Pas ’s middags kwam er vertier: Langs de Lijn op Hilversum I. Met flitsen van alle negen gelijktijdig gespeelde eredivisiewedstrijden (dat was wel lekker overzichtelijk).

Harmen Binnema geeft aan dat de muziek bij Langs de Lijn sinds jaar en dag zodanig wordt gekozen dat niemand het erg vindt als een liedje plotseling wordt onderbroken voor een doelpunt. Inderdaad was de muzikale keuze wel eens tenenkrommend, zelfs voor een tienjarige jongen in 1968. Maar de nieuwsgierigheid naar het spelbeeld op de negen velden werkte dat naar de achtergrond. Zelfs de Koning Voetbal Mars uit 1934 van Willy Schootemeyer, waarmee Langs de Lijn jarenlang steevast om twee uur begon, werd op de koop toegenomen.

Ik doe tegenwoordig andere dingen op zondagmiddag, maar geloof niet dat de NOS haar luisteraars nog steeds met de Koning Voetbal Mars pijnigen. Ik vraag me nu wel af tot wanneer ze Langs de Lijn traditioneel met die Mars hierboven in een recente uitvoering van het harmonie Orkest Roosendaal) zijn begonnen. Wie weet het?

Erik de Graaf

Op 29 oktober 1961 scoorde Lothar (bijnaam: Lulu) Meyer tweemaal voor de Oost-Duitse landskampioen Vorwärts Berlin tegen Dynamo Berlin. De legerclub Vorwärts versloeg Dynamo, de club van de geheime dienst de Stasi, overtuigend met 3-0. Totaal onverwachts was het Meyers laatste officiële wedstrijd voor Vorwärts. Twee weken na de klinkende 3-0 overwinning op Dynamo Berlin werd de 17-voudige international gearresteerd en veroordeeld tot anderhalf jaar dwangarbeid in de kopermijnen in het zuiden van de DDR.

Begin november 1961, ruim twee maanden na de bouw van de Berlijnse Muur, speelde Vorwärts een vriendschappelijke wedstrijd tegen de sovjetlegerclub SASK Wünsdorf van in de DDR gelegerde Russische soldaten. Na afloop vloeide de wodka rijkelijk. Laat op de avond werden de Vorwärtsspelers met de bus thuisgebracht. Lulu Meyer werd niet ver van zijn woning in de buurt van de spiksplinternieuwe Staatsgrenze afgezet. Wat daarna met hem gebeurde is nooit geheel opgehelderd. Vast staat dat hij die avond bij de Berlijnse Muur werd gearresteerd.

De voetbalhistoricus Hanns Leske geeft in zijn boek Vorwärts. Armee-Fuβball im DDR-Sozialismus (2009) twee versies van de gebeurtenis aan de Berlijnse Muur. Het smeuïgst is de versie die al snel in Oost-Berlijn de ronde deed. Meyer zou onder invloed van de Russische wodka stennis hebben geschopt toen hij door de gloednieuwe Muur werd gehinderd naar een schaars geklede dame aan de overkant van de straat in West-Berlijn te lopen. Door luid op de DDR en de Muur te schelden zou hij zich aan “staatsvijandige hetze” schuldig hebben gemaakt. Ook in de tweede versie is rijkelijk sprake van wodka, maar ook over verkrachting en/of exhibitionisme. De waarheid zal ergens in het midden liggen.

Wat er nu precies gebeurde op die novemberavond in 1961 blijft onduidelijk. Het is echter een opvallend feit dat een sterspeler van de legerclub Vorwärts Berlin aan de Berlijnse Muur werd gearresteerd. Het Oost-Duitse leger was verantwoordelijk voor de bewaking van de nieuwe staatsgrens. De voetballers van Vorwärts werden daarom sinds de bouw van de Muur in augustus 1961 uitgescholden voor “Mauerknechte”. Na het voorval bij de Muur werd Meyer ook uit militaire dienst ontslagen (maar dat lijkt me niet zo'n ramp).

Erik de Graaf

In het centrum van Hardenberg dreigen tientallen bomen te sneuvelen, met als enige reden het gemak van een slopend bedrijf.

Dat is in het kort de noodkreet van Hardenberger Francis Marcel Vos. Zijn actie lijkt succes te hebben, want GroenLinks wil het onderwerp desnoods in de eerste politieke vergadering (24 augustus) na het zomerreces aan de orde stellen. De partij heeft inmiddels schriftelijke vragen gesteld aan burgemeester en wethouders, waarop mede vanwege vakanties nog geen antwoord is verschenen.

Vos woont aan de Kruserbrink, naast het pand waar het Greijdanus college was gevestigd. De school heeft inmiddels een nieuw onderkomen aan de Burg. Schuitestraat. Het oude pand maakt plaats voor nieuwbouw.

In een brief aan de politiek en het college spreekt Vos van het “totaal strippen van het terrein van het Greijdanus college aan de Marslaan. Het besluit het terrein totaal te strippen is onverantwoord. Uit eerdere communicatie door de gemeente Hardenberg was niet duidelijk dat ook de groenstrook zou worden verwijderd. Tegen het verwijderen van de groenstrook wil ik mijn bedenkingen uiten”.

Het te slopen schoolgebouw grenst aan de Marslaan en aan het achterpad van de huurwoning van Vos. Naast dit achterpad en aan de kant van de Marslaan is een groenstrook gesitueerd met daarin onder meer hazelaars, meidoorns en vleugelnoten. “In het verleden heb ik hier nesten aangetroffen van houtduiven, eksters, merels, koolmezen, zwarte mezen. Door de sloop verdwijnen ook de nesten van de boerenzwaluwen en de gierzwaluwen. Compensatie door middel van zwaluwnesten aan rijtjeshuizen is zelden succesvol omdat de zwaluwen hogere gebouwen verkiezen, waar geen openslaande ramen zitten. Door de kapvergunning te verlenen en onkritisch onderzoek te doen naar de gevolgen voor de buurt en de fauna, zal de kwaliteit van leven achteruitgaan. Dit kan niet de bedoeling zijn geweest.”

Door de kap van de bomenstrook zal ook de privacy van de bewoners vervallen, aldus Vos. Hij vindt niet dat de sloop en bouw uitgesteld hoeft te worden. “Het enige wat gedaan moet worden is beschermingsmiddelen aanbrengen om incidentele schade aan de groenstrook te voorkomen. Dit kan door planken om de boomstammen te wikkelen.”

Vos: “Omdat de groenstrook slechts een meter breed is, is het niet noodzakelijk om de bomen te kappen. De kap gebeurt alleen omdat het makkelijker werken is voor de slopers en bouwers. Nadien zal herplant van de groenstrook tien tot twintig jaar nemen voordat het microklimaat wordt hersteld.”

bron: De Stentor