Dit bericht las u al net iets eerder op ans-online.nl, maar nu ook gewoon hier

In een eerdere post op deze blog gaf ik al aan waarom een sociaal leenstelsel niet sociaal is en ook niet liberaal. Tot mijn teleurstelling wijzigde GroenLinks haar koers door de studiefinanciering alsnog om te buigen tot een variant op een sociaal leenstelsel. Dat is m.i. jammer en onnodig.

In Groot Britannie wil men momenteel wel een studietaks invoeren. Ook daar wordt door tegenstanders geschermd met angst voor belastingvluchtelingen. Om maar een actuele metafoor te gebruiken is dat zoiets als te zeggen “het regent dus ik blijf vandaag noodgedwongen thuis“, terwijl je ook een paraplu, een regenjas of de bus zou kunnen nemen om de schade te beperken en het systeem wel te laten functioneren.

Er zullen mensen zijn die ten gunste van lagere belasting in het buitenland gaan wonen en werken, maar dat gebeurt nu ook omdat er mondiaal geen afstemming is op inkomstenbelastingen (en die vrijheden moeten landen ook houden). Aan hoge welvaart met goede zorg, lage criminaliteit en hoogwaardig onderwijs hangt een prijskaartje. Niemand zit voor een dubbeltje op de eerste rij. Maar als we studies zoals de lerarenopleiding of verpleegkunde niet snel aantrekkelijker maken levert Nederland de komende jaren meer kwaliteit in op resp. onderwijs en zorg.

Ik noem deze voorbeelden omdat studenten van deze opleidingen (zoals reeds in mijn eerdere pleidooi bepleit) het meest de dupe worden van een sociaal leenstelsel. Op dit moment kan een student onmogelijk rondkomen van studiefinanciering, wat voor mij aanleiding is om het stelsel toch te willen herzien. Is het bovendien niet vreemd dat een minimumuitkering van een werkloze bijna twee keer zo hoog is als een beurs van een modaal studerende student? Dat is overigens geen pleidooi om uitkeringen te verlagen, want als werklozen moeten bijlenen voor hun brood en dak staat je fiets straks echt nergens meer veilig (alsof dat het grootste probleem is, maar Henk en Ingrid willen natuurlijk weten wat zij er aan hebben).

Maar er zijn meer haken en ogen. Een student die afstudeert met een astronomische studieschuld begint toch wat ongelukkiger en minder onbevangen aan zijn/haar leven als arbeider. Dat zal ten koste gaan van ondernemerschap en innovatie. Kinderen van ouders die niet hebben gestudeerd zijn minder doordrongen van de relevantie van een degelijke studie. Zij zullen vanwege de hoge investeringskosten een studie vaker links laten liggen waardoor sociale segregatie vergroot. Studenten zullen met de hete studieschuld-adem in hun nek dankzij bijbaantjes bovendien onnodige vertragingen oplopen.

Terug naar studietaks. Als we echt zo bang zijn voor de belastingvluchteling laten we het dan logisch oplossen in plaats van het kind met het badwater weg te gooien. Geef iedere student een virtuele studieschuld ten hoogte van de totale ontvangen beurs + instellingsgelden (zie bijv. puntje 5 t/m 7 collegegelden Radboud Universiteit), dit is immers wat de deze ex-student de staat heeft gekost, en reduceer deze virtuele schuld ieder jaar dat de ex-student in Nederland woont met, pak ‘m beet, 1/35e omdat Nederland studietaks heft. Emigranten betalen hun virtuele schuld alsnog af zoals ze hun sociale lening af zouden betalen en belastingvlucht wordt direct een stuk minder interessant. De maatschappelijke functie van onderwijs wordt daarmee erkend in plaats van het puur economische, doorgeslagen individualistische, argument van de financiele investering in het individu.

Overigens vind ik het om dezelfde redenen ook best verdedigbaar dat alle Nederlanders, waaronder de baby-boomers die destijds vaak modaal*2 jaar hebben gestudeerd op kosten van de overheid en straks met 65 jaar met pensioen gaan, hun steentje bijdragen aan het betaalbaar maken van studeren. Ook voor de zoon van de slager wil ik goed onderwijs en ook voor de moeder van de bakker horen voldoende handen aan het bed te zijn. Als we de belastingverlaging die nu via de hypotheekrenteaftrek wordt gegeven ook verwerken in de inkomstenbelastingen zal men zien dat het tarief van de hoogste schaal zelfs een eind omlaag kan.

Wetenschappelijk- en Beroepsonderwijs volgt een student niet alleen voor zichzelf. Wanneer een diploma ook financieel erg interessant is betaalt de student via de belastingen vanzelf meer terug en ook daar is de maatschappij dan mee gediend.

Veel bewoners van een huurwoning zijn voorbeeldige huurders. Betalen hun huur op tijd, zorgen niet voor overlast en houden hun tuin netjes. Een klein deel gedraagt zich niet als een voorbeeldig huurder. Soms omdat dit niet kan, soms omdat de wil ontbreekt. Woningcorporaties besteden veel tijd, energie en geld aan deze kleine groep en van het fenomeen huisbezoek (achter de voordeur) kijkt niemand meer op. Sinds kort kunnen we het begrip ‘tuinbezoek‘ toevoegen. Corporaties verplichten hun huurders hun tuin netjes te maken en te houden. Doen ze dat niet dan komt de hovenier, uiteraard op kosten van de huurder. Nette tuinen, dat klinkt sympathiek want het levert een prettig straatbeeld op. Maar gaan we niet een beetje te ver met dit soort verplichte acties? Is de inrichting en het onderhoud van een tuin niet een kwestie van mooi of lelijk? Mag een conifeer anno 2010 nog? Grindtegels? Hoge siergrassen? Waar ligt de grens? Er is toch ook niemand die verwaarloosde tuinen aanpakt van koopwoningen of (ook een mooie in deze crisistijd) van lege woningen die te koop staan? Zijn er niet belangrijkere zaken om tijd, energie en geld aan te besteden? Ik vind het een lastige vraag! Wie heeft een antwoord voor me?

GroenLinks en de Bovag (brancheorganisatie voor mobiliteit – zeg maar voor auto’s) zijn van nature niet echt vrienden. Waar wij willen investeren in openbaar vervoer en fiets, horen we vanuit de Bovag vaak de traditionele auto- en asfaltretoriek. Maar volgens mij is het tijd om, al is het voor even, vrienden te worden. Bovag voert namelijk een prima actie om de belastingvrijstelling op schone en zuinige auto’s te behouden. Een prima belastingmaatregel die nog geen jaar oud is, willen sommige partijen alweer afschaffen. Want het is te succesvol! Dat is nog eens een idiote redenatie. Maar als je de uitspraken van dit VVD-kamerlid leest, dan snap je het ineens. Volgens de VVD is belasting nodig om de schatkist te vullen en verder niets. Wat een ambitieloos gepraat! Volgens mij zijn belastingen er namelijk ook om goed gedrag te stimuleren of slecht gedrag een stukje onaantrekkelijker te maken. Voor even dus vrienden met de Bovag en ik wens de VVD veel succes bij het uitleggen van zo’n vreemd standpunt aan hun kiezers die in een zuinige en schone auto rijden!

"Einde strippenkaart op 18 november," kopt De Gelderlander.

Dat dat ook voor onze regio (stadsregio Arnhem-Nijmegen) geldt, is min of meer al besloten door het college van bestuur van de stadsregio. Het lijkt erop dat de stadsregioraad hier nog iets van mag vinden, maar dat lijkt vooral een vrijblijvend advies.

Los van de wenselijkheid ervan, wie beslist nu wat?

Hoe zit de stadsregio in elkaar? Elke gemeenteraad draagt een aantal leden voor om zitting te nemen in de stadsregioraad. Arnhem, Nijmegen en Beuningen hebben raadsleden voorgedragen (waaronder ondergetekende), maar de overige gemeenten hebben hun wethouder of burgemeester gekozen om zitting te nemen in de raad. De raad bestaat dus deels al uit mensen die niet gekozen zijn als volksvertegenwoordiger namens hun plaats.

Vervolgens kiest die stadsregioraad dan weer het college van bestuur van de regio. Niet-gekozenen kiezen niet-gekozenen.

En dat bestuur beslist dus voor u en mij dat de strippenkaart over een paar maanden niet meer welkom is.

Dan zitten we aan de OV-chip, die voor de Nijmegenaren duurder gaat zijn. (Wordt mij voorgerekend.)
Dan zitten we aan de OV-chip, die vaak nog niet werkt. (Wordt mij door diverse collega's en vrienden verteld.)
Dan zitten we aan de OV-chip, waaraan ook nog massa's privacy-issues kleven.

Dit pleit dus niet voor de stadsregio!

In de categorie "dingen die je nooit moet doen..."

Twin Peaks weer eens kijken terwijl er een politieke crisis is en je dus de hele tijd Ron Fresen in beeld ziet. Aaargh!

Vaak gaat ie rond etenstijd en dat zorg voor de nodige ergernis. Helemaal als het een verkoper van een energiebedrijf, telefoonabonnement of verzekering blijkt te zijn. Weinigen worden er blij van: de telefonische verkoper! Hoe kun je deze dan stoppen? Een simpele oplossing is om niet op te nemen. Of je in te schrijven in het bel-me-niet register. Maar veel leuker (en ook effectiever) is om met de verkoper in discussie te gaan. Nu is de gemiddelde callcentermedewerker daar natuurlijk in getraind, die deinst niet terug voor een kritische vraag. Daarom is het tijd voor een training voor ons als consument. Studenten van de Radboud Universiteit hebben hiervoor een simpele, leuke en zeer doeltreffende training ontwikkeld. Je leert de technieken (lees: trucs) van de telefonische verkopers te herkennen en bent daardoor in staat een betere afweging te maken. Scheelt je toch mooi weer een zinloze verzekering of een duur nieuw sms-abonnement!

Gisteren las ik op Twitter van CDA EPer @WimvandeCamp:

Blijkbaar komt in het regeerakkoord ook iets te staan over de max snelheid! Als politicus zeg ik daar nog niks over, maar als motorrijder!!

Ik kon het niet laten daarop te reageren, @joepbc:

@WimvandeCamp max. snelheid voor motorrijders verhogen is ook probaat tegen wachtlijsten orgaandonoren. Doet CDA daar ook eens wat aan

Waarop een vriend, Maarten, het vervolgens afmaakte met deze wijsheid die ik jullie niet wilde onthouden:

Suggestie: De maximumsnelheid persoonlijk maken;
Orgaandonor? Dan is uw max snelheid 150.
Bloeddonor? Dan is 90 hard zat.
Geen van beiden: Gewoon 120.

:wq